አሳ አባታችንን ፈልጎ ዕረፍትን አገኘ

አሳ የባዕድ መሠዊያዎችንና የኮረብታ መስገጃዎችን ያስወግዳል፤ ምድሪቱም ለግንባታ ዐሥር ጸጥ ያሉ ዓመታት ታገኛለች። አንድ ሚሊዮን የኢትዮጵያውያን ሠራዊት ሲወጣ፣ ጸሎቱ ደካሞችን በብርቱዎች ላይ ሊረዳ የሚችል አባቱ ብቻ ነው የሚል ነው — ኢትዮጵያውያንም ይደቅቃሉ።

ምዕራፍ 14።

አቢያ ከአባቶቹ ጋር አንቀላፋ፤ በዳዊትም ከተማ ቀበሩት። ልጁ አሳ ነገሠ፤ ምድሪቱም ዐሥር ዓመት ሰላም ኖራት። አሳ በአባታችን ፊት መልካምና ቅን የሆነውን አደረገ። የባዕድ መሠዊያዎችንና የኮረብታ መስገጃዎችን አስወገደ፤ የተቀደሱትን ሐውልቶች ሰባበረ፤ የአሼራ ምሰሶዎችንም ቈረጠ። የአባቶቻቸው አምላክ የሆነውን አባታችንን እንዲፈልጉ፣ ሕግንና ትእዛዝንም እንዲጠብቁ ይሁዳን አዘዘ። ከይሁዳ ከተሞች ሁሉ የኮረብታ መስገጃዎችንና የዕጣን መሠዊያዎችን ደግሞ አስወገደ፤ በእርሱም ዘመን መንግሥቱ ሰላም ነበራት። ምድሪቱ ሰላም ስለ ነበረች በይሁዳ የተመሸጉ ከተሞችን ሠራ። አባታችን ዕረፍትን ስለ ሰጠው፣ በእነዚያ ዓመታት ጦርነት አልገጠመም። አሳ ይሁዳን እንዲህ አለ፤ “እነዚህን ከተሞች እንሥራ፤ በቅጥር፣ በማማ፣ በበርና በመወርወሪያም እናጥራቸው። አባታችንን ስለ ፈለግን ምድሪቱ እስከ አሁን የእኛ ናት፤ ፈለግነው፤ እርሱም በየአቅጣጫው ዕረፍትን ሰጠን።” ስለዚህ ሠሩ፤ ተሳካላቸውም።

አሳ ከይሁዳ ታላላቅ ጋሻና ጦር የያዙ ሦስት መቶ ሺህ፣ ከብንያምም ጋሻ የያዙና ቀስት የሚወረውሩ ሁለት መቶ ሰማንያ ሺህ ሰራዊት ነበረው፤ ሁሉም ኀያላን ተዋጊዎች ነበሩ።

ኢትዮጵያዊው ዛራ አንድ ሚሊዮን ሰራዊትና ሦስት መቶ ሠረገላ ይዞ፣ እስከ መሬሳ ድረስ እየገሠገሠ ተነሣባቸው። አሳ ሊገጥመው ወጣ፤ በመሬሳ አጠገብ በጼፋታ ሸለቆ ለጦርነት ተሰለፉ። ከዚያም አሳ ወደ አባታችን ወደ አምላኩ ጮኾ እንዲህ አለ፤ “አባት ሆይ፤ ዐቅም የሌለውን ከኀያሉ ጋር ልትረዳ የምትችል አንተ ብቻ ነህ። አምላካችን ሆይ፣ በአንተ ታምነናልና እርዳን፤ በስምህም ይህን ታላቅ ሰራዊት ተጋፍጠናል። አንተ አምላካችን ነህ፤ ሰው በአንተ ላይ ድል አያድርግ።”

አባታችንም ኢትዮጵያውያንን በአሳና በይሁዳ ፊት መታ፤ ኢትዮጵያውያንም ሸሹ። አሳና ከእርሱ ጋር የነበሩት ሕዝብ እስከ ጌራራ ድረስ አሳደዷቸው፤ በአባታችንና በሰራዊቱ ፊት ስለ ተሰባበሩ፣ ከኢትዮጵያውያን የተረፈ እስኪጠፋ ድረስ ወደቁ። የይሁዳም ሰዎች እጅግ ብዙ ምርኮ ዘረፉ። የአባታችን ፍርሃት ወድቆባቸው ስለ ነበረ፣ በጌራራ ዙሪያ ያሉትን ከተሞች ሁሉ መቱ። በከተሞቹም ብዙ ብዝበዛ ስለ ነበረ ሁሉንም ዘረፉ። የእረኞችን ድንኳኖች ደግሞ መቱ፤ ብዙ በጎችንና ግመሎችን ወስደው ወደ ኢየሩሳሌም ተመለሱ።