ታቦቱ ወደ አብ ቤት ገባ

ታቦቱ ወደ ተፈጸመው ቤት ገብቶ በኪሩቤል ክንፎች ሥር ይቀመጣል። መለከት ነፊዎችና መዘምራን አንድ ድምፅ ሲያሰሙ — አባታችን መልካም ነው፤ የቃል ኪዳን ፍቅሩ ለዘላለም ነው — ደመናው ቤቱን ይሞላል፤ ካህናቱም በዚያ ቆመው ማገልገል አይችሉም።

ምዕራፍ 5።

ሰሎሞን ለአባታችን ቤት የሚሠራውን ሥራ ሁሉ ከፈጸመ በኋላ፣ አባቱ ዳዊት የቀደሰውን ነገር፣ ብሩን፣ ወርቁንና ዕቃውን ሁሉ አምጥቶ በአባታችን ቤት ግምጃ ቤቶች ውስጥ አስቀመጠ።

ከዚያም ሰሎሞን ጽዮን ተብሎ ከሚጠራው ከዳዊት ከተማ የአባታችንን የኪዳን ታቦት ለማውጣት፣ የእስራኤልን ሽማግሌዎች፣ የነገድ ራሶችን ሁሉና የእስራኤልን የአባቶች ቤተ ሰዎች መሪዎች በኢየሩሳሌም ሰበሰበ። ስለዚህ የእስራኤል ሰዎች ሁሉ በሰባተኛው ወር በዓል ላይ በንጉሡ ፊት ተሰበሰቡ። ^a የእስራኤል ሽማግሌዎች ሁሉ በመጡ ጊዜ፣ ሌዋውያን ታቦቱን አነሡ። ካህናቱና ሌዋውያኑ ታቦቱን፣ የመገናኛውን ድንኳንና በውስጡ የነበረውን የተቀደሰ ዕቃ ሁሉ አወጡ። ንጉሥ ሰሎሞንና በፊቱ የተሰበሰበው የእስራኤል ጉባኤ ሁሉ ከታቦቱ ፊት ቆመው፣ ከብዛታቸው የተነሣ ሊቈጠሩና ሊመዘገቡ የማይችሉ በጎችንና ከብቶችን ሠዉ። ካህናቱ የአባታችንን የኪዳን ታቦት ወደ ስፍራው፣ ወደ ቤቱ ውስጠኛ መቅደስ፣ ወደ ቅድስተ ቅዱሳኑ፣ ከኪሩቤሎች ክንፎች በታች አገቡት። ኪሩቤሎቹ ክንፎቻቸውን በታቦቱ ስፍራ ላይ ዘርግተው፣ ታቦቱንና መሎጊያዎቹን ከላይ ይሸፍኑ ነበርና። መሎጊያዎቹ ጫፎቻቸው ከታቦቱ ወጥተው ከውስጠኛው መቅደስ ፊት እስኪታዩ ድረስ ይረዝሙ ነበር፤ ነገር ግን ከውጭ አይታዩም ነበር፤ እስከ ዛሬም ድረስ በዚያ አሉ። በታቦቱ ውስጥ ሙሴ በኮሬብ ካስቀመጣቸው ከሁለቱ ጽላቶች በቀር ሌላ ምንም አልነበረም፤ ይህም እስራኤላውያን ከግብፅ በወጡ ጊዜ አባታችን ከእነርሱ ጋር ኪዳን በገባበት ስፍራ ነበር።

ከዚያም ካህናቱ ከቅዱሱ ስፍራ ወጡ። (በዚያ የነበሩ ካህናት ሁሉ፣ ክፍላቸው ምንም ይሁን ምን፣ ራሳቸውን ቀድሰው ነበር፤ ^b ሌዋውያን ዘማሪዎች ሁሉ፣ አሳፍ፣ ሔማን፣ ይዱቱን፣ ልጆቻቸውና ዘመዶቻቸው፣ ቀጭን በፍታ ለብሰው ከመሠዊያው በስተ ምሥራቅ ቆመው ጸናጽል፣ በገናና መሰንቆ ይመቱ ነበር፤ ከእነርሱም ጋር መቶ ሃያ ካህናት መለከት ይነፉ ነበር።)። መለከት ነፊዎቹና ዘማሪዎቹ እንደ አንድ ሆነው በአንድ ድምፅ አባታችንን አመሰገኑ፤ አመስግነውም፣ ድምፃቸውን ከመለከቱ፣ ከጸናጽሉና ከመሣሪያዎቹ ጋር ከፍ አድርገው፣ “እርሱ ቸር ነው፤ የኪዳን ፍቅሩ ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል” እያሉ አመሰገኑት። ከዚያም ደመና የአባታችንን ቤት ሞላ፤ ስለዚህ ካህናቱ ከደመናው የተነሣ ቆመው ማገልገል አልቻሉም፤ የአባታችን ክብር የአባታችንን ቤት ሞልቶ ነበርና።