የተቀመጠው ሊቀ ካህናችን

አንድ ዓረፍተ ነገር ሁሉን ይሸከማል፦ ሊቀ ካህናታችን ተቀምጧል። የሚያገለግለው ቅጂውን ሳይሆን እውነተኛውን መቅደስ ነው፤ የሚያማልደውም ቃል ኪዳን ኤርምያስ ተስፋ የሰጠው ነው፤ ሕጎች በአእምሮና በልብ ላይ የሚጻፉበት፣ ኃጢአቶች ዳግመኛ የማይታሰቡበት፣ ሁሉም አብን የሚያውቁበት።

ምዕራፍ 8።

የነገሩ ዋና ነጥብ ይህ ነው፦ በሰማይ ያለው የግርማዊው ዙፋን ቀኝ የተቀመጠ እንዲህ ያለ ሊቀ ካህናት አለን። እርሱም የቅዱሳት ስፍራዎችና በሰው ሳይሆን በአብ የተተከለው የእውነተኛው ድንኳን አገልጋይ ነው። ሊቀ ካህናት ሁሉ ስጦታዎችንና መሥዋዕቶችን ለማቅረብ ይሾማል፤ ስለዚህ ይህም የሚያቀርበው አንዳች ነገር ሊኖረው ያስፈልጋል። በምድር ላይ ቢሆን ኖሮ ካህን እንኳ ባልሆነ ነበር፤ በሕግ መሠረት ስጦታዎችን የሚያቀርቡ ሌሎች አሉና።

እነርሱ የሰማያዊ ነገሮች ምሳሌና ጥላ የሆነውን ያገለግላሉ፤ ሙሴም ድንኳኑን ሊፈጽም ባለበት ጊዜ ማስጠንቀቂያ እንደ ተሰጠው ነው፦ “ተመልከት፤” አለ፣ “በተራራው ላይ የታየህን ምሳሌ ተከትለህ ሁሉን ነገር ሥራ።”

አሁን ግን እርሱ መካከለኛ የሆነበት ኪዳን በተሻሉ ተስፋዎች ላይ ስለ ተመሠረተ ይበልጥ የተሻለ ስለ ሆነ፣ ኢየሱስ የላቀ አገልግሎት አግኝቷል። ያ የመጀመሪያው ኪዳን ነውር የሌለበት ቢሆን ኖሮ፣ ለሁለተኛ ኪዳን ምንም ስፍራ ባላስፈለገ ነበር።

እነርሱን ነቅፎ እንዲህ ይላልና፦ “እነሆ፣ ከእስራኤል ቤትና ከይሁዳ ቤት ጋራ አዲስ ኪዳን የምገባበት ዘመን ይመጣል ይላል አባታችን። ከግብፅ ምድር ላወጣቸው እጃቸውን በያዝሁበት ቀን ከአባቶቻቸው ጋራ እንደ ገባሁት ኪዳን አይደለም፤ እነርሱ በኪዳኔ ስላልጸኑ፣ እኔም ቸል አልኋቸው ይላል አባታችን። ከእነዚያ ቀናት በኋላ ከእስራኤል ቤት ጋራ የምገባው ኪዳን ይህ ነውና ይላል አባታችን፤ ሕጎቼን በአእምሯቸው አኖራለሁ፣ በልባቸውም ላይ እጽፋቸዋለሁ፣ እኔም አባታቸው እሆናለሁ፣ እነርሱም ልጆቼ ይሆናሉ። ከሁሉም ታናሽ አንሥቶ እስከ ታላቁ ድረስ ሁሉም ያውቁኛልና፣ ማንም ባልንጀራውን፣ ማንም ወንድሙን ‘አባታችንን እወቅ’ ብሎ ከእንግዲህ አያስተምርም። በደላቸውን ይቅር እላለሁና፣ ኀጢአታቸውንም ከእንግዲህ አላስብም።”

ስለ አዲስ ኪዳን በመናገሩ፣ የመጀመሪያውን ኪዳን አስረጅቶታል፤ ያረጀና የሚያረጅ ነገርም ሊጠፋ ተቃርቧል።