ሙሴ ለመሪዎቹ ተናገረ

ለአብ የተሳለ ስእለት መፈጸም አለበት — የወንድ ቃል ፈጽሞ ያስረዋል። የወጣት ሴት ልጅ ወይም የሚስት ስእለት አባቷ ወይም ባሏ በሰማበት ቀን ሊሻር ይችላል፤ ዝም ካለ ግን ይጸናል፤ ማንኛውም በደልም በእርሱ ላይ ይሆናል።

ምዕራፍ 30።

ሙሴ ለእስራኤል ነገድ አለቆች እንዲህ አለ፤ አባታችን ያዘዘው ይህ ነው። ማንም ሰው ለአባታችን ስእለት ቢሳል፣ ወይም ራሱን በግዴታ የሚያስር መሐላ ቢምል፣ ቃሉን አያፍርስ፤ ከአፉ የወጣውን ሁሉ ይፈጽም።

አንዲት ሴት ገና በወጣትነቷ በአባቷ ቤት ስትኖር ለአባታችን ስእለት ብትሳል፣ ራሷንም በግዴታ ብታስር፣ አባቷም ስእለቷንና ራሷን ያሰረችበትን ግዴታ ሰምቶ ምንም ባይላት፣ ስእለቷ ሁሉ ራሷንም ያሰረችበት ግዴታ ሁሉ ጸንቶ ይኖራል። አባቷ ግን በሰማበት ቀን ቢከለክላት፣ ከስእለቷና ራሷን ካሰረችባቸው ገደቦች አንዱም አይጸናም፤ አባቷ ስለከለከላት አባታችን ይቅር ይላታል።

በስእለቷ ሳለች፣ ወይም ሳታስብ በተናገረችው ቃል ሳለች ብታገባ፣ ባሏም ሰምቶ በሰማበት ቀን ዝም ቢላት፣ ስእለቷ ይጸናል፤ ራሷን ያሰረችባቸውም ገደቦች ይጸናሉ። ባሏ ግን በሰማበት ቀን ቢከለክላት፣ ያሰራትን ስእለትና ሳታስብ የተናገረችውን ቃል ይሽራል፤ አባታችንም ይቅር ይላታል።

የመበለት ወይም የተፈታች ሴት ስእለት ግን፣ ራሷን ያሰረችበት ሁሉ፣ በእርሷ ላይ ይጸናል።

በባሏ ቤት ሳለች ብትሳል፣ ወይም በመሐላ ራሷን በግዴታ ብታስር፣ ባሏም ሰምቶ ምንም ባይላት፣ ባይከለክላትም፣ ስእለቷ ሁሉ ይጸናል፤ ራሷን ያሰረችበትም ግዴታ ሁሉ ይጸናል። ባሏ ግን በሰማበት ቀን ቢሽራቸው፣ ከተናገረችው ሁሉ፣ ከስእለቷም ሆነ ራሷን ካሰረችበት ግዴታ አንዱም አይጸናም፤ ባሏ ሽሯቸዋልና አባታችን ይቅር ይላታል። ራሷን ለማስጨነቅ የተሳለችውን ስእለት ሁሉ የተማለችውንም የግዴታ መሐላ ሁሉ፣ ባሏ ሊያጸናው ወይም ሊሽረው ይችላል። ባሏ ግን ከቀን እስከ ቀን ዝም ቢላት፣ ስእለቷን ሁሉ ራሷንም ያሰረባትን ግዴታ ሁሉ አጽንቶታል፤ በሰማበት ቀን ዝም ስላላት አጽንቶታል። ከሰማቸው በኋላ ግን ቢሽራቸው፣ የእርሷን በደል እርሱ ይሸከማል።

አባታችን በሰውና በሚስቱ መካከል፣ ገና በቤቱ ባለችው በአባትና በወጣት ልጁ መካከል ሙሴን ያዘዘው ሥርዓት ይህ ነው።