ጥበብ ቤቷን ትሠራለች

ሁለት ቤቶች፣ ሁለት ግብዣዎች፣ ሁለቱም ያንኑ አላዋቂ መንገደኛ ይጠራሉ። በጥበብ ቤት ማዕድ ተዘርግቶ ምግብ ተዘጋጅቷል፤ የስንፍና ቤት የተሰረቀ ውኃና በስውር የሚበላ እንጀራ ያቀርባል። ልዩነቱ በግብዣው ሳይሆን ውስጥ በሚጠብቀው ነገር ነው። በመካከላቸውም ስለ መገሠጽ የሚናገሩ ቃላት አሉ።

ምዕራፍ 9።

ጥበብ ቤቷን ሠራች፤ ሰባቱን ዐምዶቿን ጠረበች። ^a እንስሶቿን አረደች፤ የወይን ጠጅዋን ቀላቀለች፤ ማዕድዋንም አዘጋጀች። ገረዶቿን ልካ ከከተማይቱ ከፍተኛ ስፍራዎች ላይ ሆነው እንዲጠሩ አደረገች፦ “ተላላ የሆነ ሁሉ፣ ወደዚህ ይግባ!” ማስተዋል የጎደለውንም እንዲህ ትለዋለች፤ “ና፣ እንጀራዬን ብላ፤ የቀላቀልሁትንም የወይን ጠጅ ጠጣ። ተላላነትህን ተወው፣ በሕይወትም ኑር፤ በማስተዋል መንገድ ተመላለስ።” ፌዘኛን የሚገሥጽ በራሱ ላይ ስድብን ያመጣል፤ ክፉ ሰውንም የሚገሥጽ ጉዳት ይደርስበታል። ፌዘኛን አትገሥጽ፣ አለዚያ ይጠላሃል፤ ጠቢብን ግን ገሥጽ፣ እርሱም ይወድሃል። ጠቢብን ምከረው፣ ይበልጥ ጠቢብ ይሆናል፤ ጻድቅን አስተምረው፣ ይበልጥ ይማራል። አባታችንን መፍራት የጥበብ መጀመሪያ ነው፤ ቅዱሱን ማወቅም ማስተዋል ነው። በእኔ ዘመንህ ይበዛልና፤ ለሕይወትህም ዓመታት ይጨመሩልሃል። ጠቢብ ብትሆን ለራስህ ጠቢብ ነህ፤ ብታፌዝ ግን ብቻህን ትሸከመዋለህ።

የስንፍና ሐሰተኛ ጥሪ

ስንፍና የተባለች ሴት ጫጫታ ያላት ናት፤ ተላላ ናት፣ ምንም አታውቅም። በቤቷ ደጃፍ ትቀመጣለች፤ በከተማይቱ ከፍተኛ ስፍራ ባለ ወንበር ላይ፣ መንገድ ዐቋርጠው የሚያልፉትን፣ በመንገዳቸው ቀጥ ብለው የሚሄዱትን ትጠራለች፦ “ተላላ የሆነ ሁሉ፣ ወደዚህ ይግባ!” ማስተዋል የጎደለውንም እንዲህ ትለዋለች፤ “የተሰረቀ ውሃ ጣፋጭ ነው፤ በስውር የሚበላም እንጀራ ደስ የሚያሰኝ ነው።” ነገር ግን ሙታን በዚያ እንዳሉ፣ እንግዶቿም በመቃብር ጥልቅ ውስጥ እንዳሉ አያውቅም።