ለመንጻት የተከፈተ ምንጭ

ኃጢአትን የሚያጥብ ምንጭ ይከፈታል፤ ጣዖታትና ሐሰተኛ ነቢያት ይጠፋሉ፤ እረኛው ይመታል፣ በጎቹም ይበተናሉ። ሢሶው በእሳት ውስጥ አልፎ ይነጥራል፤ እርሱ፦ ልጆቼ ናቸው እስኪል፣ እነርሱም፦ አብ ሆይ እስኪሉ ድረስ።

ምዕራፍ 13።

በዚያ ቀን ለዳዊት ቤትና ለኢየሩሳሌም ሕዝብ ከኀጢአትና ከርኩሰት ያነጻቸው ዘንድ ምንጭ ይከፈታል።

በዚያ ቀን፣ ይላል የሰማይ ሠራዊት አባት፣ የጣዖታትን ስም ከምድር አጠፋለሁ፤ ከእንግዲህም አይታሰቡም፤ ነቢያትንና የርኩሰትን መንፈስ ከምድር አስወግዳለሁ።

አንድ ሰው ደግሞ ትንቢት ቢናገር፣ የወለዱት አባቱና እናቱ፣ “በአባታችን ስም ውሸት ተናግረሃልና ትሞታለህ” ይሉታል። ትንቢትም በሚናገርበት ጊዜ የወለዱት አባቱና እናቱ ይወጉታል።

በዚያ ቀን ነቢይ ሁሉ ትንቢት በሚናገርበት ጊዜ ስለ ራእዩ ያፍራል፤ ለማታለልም ጠጕራም ካባ አይለብሱም።

ነገር ግን፣ “እኔ ነቢይ አይደለሁም፤ ገበሬ ነኝ፤ ከወጣትነቴ ጀምሮ መሬት ርስቴ ነበርና” ይላል። አንድ ሰው፣ “እነዚህ በእጆችህ መካከል ያሉት ቍስሎች ምንድር ናቸው?” ብሎ ቢጠይቀው፣ “በወዳጆቼ ቤት ተመታሁ” ይላል። ^a

እረኛው ተመታ፣ በጎቹም ተበተኑ

ሰይፍ ሆይ፣ በእረኛዬ ላይ፣ በአጠገቤ በሚቆመው ሰው ላይ ንቃ፤ ይላል የሰማይ ሠራዊት አባት። እረኛውን ምታ፣ በጎቹም ይበተናሉ፤ እጄንም በታናናሾቹ ላይ አመጣለሁ። ^b በምድርም ሁሉ፣ ይላል አባታችን፣ ሁለት ሦስተኛው ተቈርጦ ይጠፋል፤ አንድ ሦስተኛው ግን በእርሷ ውስጥ በሕይወት ይተርፋል። ያንን የመጨረሻውን ሦስተኛ ወደ እሳት አገባዋለሁ፤ እንደ ብር አነጥራቸዋለሁ፣ እንደ ወርቅም እፈትናቸዋለሁ። ስሜን ይጠራሉ፤ እኔም እመልስላቸዋለሁ። ከዚያም፣ “ልጆቼ ናቸው” እላለሁ፣ እነርሱም “አባታችን” ይላሉ።