Paglakaw sa Iyang mga Dalan
Ang awit sa pagtungas.
Ang panalangin sa atong Amahan ibabaw sa yanong kinabuhi sa panimalay: pagkaon sa abot sa imong kaugalingong mga kamot, asawa nga sama sa mabungahong paras, mga anak nga sama sa mga saha sa olibo libot sa lamesa. Sa kataposan milapad kini ngadto sa kaayohan sa siyudad ug sa mga apo, ug misira sa kalinaw ibabaw sa Israel.
128 1Bulahan ang matag usa nga nagpasidungog sa atong Amahan, nga nagalakaw sa iyang mga dalan.
2Mokaon ka sa bunga sa paghago sa imong mga kamot; panalanginan ka, ug mahimong maayo ang tanan alang kanimo. 3Ang imong asawa mahisama sa mabungahong paras sulod sa imong balay; ang imong mga anak sama sa mga saha sa olibo palibot sa imong lamesa. 4Tan-awa—mao kini ang pagkabulahan sa tawo nga nagpasidungog sa atong Amahan.
5Hinaut panalanginan ka sa atong Amahan gikan sa Zion; hinaut makita mo ang kauswagan sa Jerusalem sa tanang adlaw sa imong kinabuhi, 6ug hinaut makita mo ang mga anak sa imong mga anak. Ang kalinaw maanaa sa Israel.
