عهد عتیق

اول سموئیل

اول سموئیل — یک باب را انتخاب کنید

اسرائیل پادشاهی می‌طلبد، و خداوند شائول و سپس داوود را به آنان می‌دهد. در پسِ برخاستن و افتادن پادشاهان، این کتاب پدری را آشکار می‌کند که صدای زن نازا را می‌شنود، کودک را فرا می‌خواند و از ظاهر گذشته به دل می‌نگرد.

اسرائیل پادشاهی می‌طلبد و خداوند شائول و سپس داوود را به آنان می‌دهد، و این کتاب پدری را آشکار می‌کند که صدای زن نازا را می‌شنود و به دل می‌نگرد.

اول سموئیل 1 اسرائیل پادشاهی می‌طلبد و خداوند شائول و سپس داوود را به آنان می‌دهد، و این کتاب پدری را آشکار می‌کند که صدای زن نازا را می‌شنود و به دل می‌نگرد.
اول سموئیل 2 حنا می‌سراید که پدر ما سیران را تهی و گرسنگان را سیر می‌کند، اما پسران عیلی قربانی‌ها را می‌دزدند و نبی‌ای پایان خاندان او را اعلام می‌کند.
اول سموئیل 3 پسری در تاریکی سه بار ندای نام خود را می‌شنود؛ کلامی که پدر ما به او می‌دهد داوری بر خاندان عیلی است، و عیلی او را وادار می‌کند که آن را بگوید.
اول سموئیل 4 اسرائیل صندوق پدر ما را همچون سلاحی به نبرد می‌آورد، اما فلسطینیان پیروز می‌شوند، صندوق را می‌گیرند، و پسران عیلی و خود عیلی می‌میرند.
اول سموئیل 5 فلسطینیان صندوقِ پدرِ ما را کنارِ داجون می‌گذارند و خدایشان دو بار با صورت بر زمین می‌افتد. غده‌ها و وحشت شهر به شهر در پیِ صندوق می‌رود.
اول سموئیل 6 صندوق با غده‌ها و موش‌های طلا بر ارابه‌ای که دو گاوِ شیرده می‌کشند به بیت‌شمس بازمی‌گردد، و مردم می‌پرسند چه کسی در برابرِ پدرِ ما می‌ایستد.
اول سموئیل 7 اسرائیل در مصفه روزه می‌گیرد و اعتراف می‌کند، پدرِ ما بر فلسطینیان می‌غرّد، و سموئیل سنگِ ابن‌عزر را برپا می‌کند: تا اینجا پدرِ ما ما را یاری کرده است.
اول سموئیل 8 مشایخ پادشاهی مانندِ دیگر قوم‌ها می‌خواهند. پدرِ ما می‌گوید این رد کردنِ اوست، و با وجودِ هشدارِ سموئیل دربارهٔ آنچه پادشاه خواهد گرفت، مردم آری می‌گویند.
اول سموئیل 9 شائول در جست‌وجوی الاغ‌های گم‌شده نزدِ سموئیل می‌رسد، که پدرِ ما یک روز پیش آگاهش کرده، و درمی‌یابد هر آنچه اسرائیل گرامی می‌دارد بر او نهاده شده است.
اول سموئیل 10 سموئیل شائول را چون برگزیدهٔ پدرِ ما مسح می‌کند و روح با قدرت بر او می‌آید، اما وقتی قرعه به نامش می‌افتد، او را پنهان‌شده میانِ بارها می‌یابند.
اول سموئیل 11 روح شائول را فرو می‌گیرد، اسرائیل را فرا می‌خواند و یابیش جلعاد را از ناحاش نجات می‌دهد؛ سپس از کشتنِ منتقدانش سر باز می‌زند: امروز پدرِ ما نجات آورد.
اول سموئیل 12 سموئیل منصب را واگذار می‌کند، رهاییِ پدرِ ما و فراموشیِ اسرائیل را بازگو می‌کند، و در فصلِ درو رعد فرو می‌خواند تا نشان دهد خواستنِ پادشاه شریرانه بود.
اول سموئیل 13 فلسطینیان گرد می‌آیند و سپاهِ شائول پراکنده می‌شود، و او به‌جای انتظار، خودش قربانی را تقدیم می‌کند. او فرمانِ پدر را نگاه نداشت و پادشاهی‌اش نمی‌ماند.
اول سموئیل 14 یوناتان با سلاح‌دارش از صخره بالا می‌رود، چون پدرِ ما با بسیار یا اندک نجات می‌دهد، و اردوی فلسطینیان فرو می‌پاشد؛ اما سوگندِ شائول آن روز را تباه می‌کند.
اول سموئیل 15 شائول که پدرِ ما او را بر ضدِ عمالیق فرستاده، پادشاه و بهترینِ دام‌ها را نگه می‌دارد. سموئیل می‌گوید اطاعت از قربانی بهتر است و پادشاهی از او دریده شده.
اول سموئیل 16 سموئیل از هفت پسرِ چشمگیر می‌گذرد، زیرا پدرِ ما به دل می‌نگرد، و کوچک‌ترین را مسح می‌کند. روح با قدرت بر داوود می‌آید و از شائول دور می‌شود.
اول سموئیل 17 غولی چهل روز اسرائیل را به چالش می‌خواند. داوود به‌خاطرِ سپاهیانِ پدرِ زنده برآشفته می‌شود، زرهِ امانتی را نمی‌پذیرد و جُلیات را با سنگی بر زمین می‌اندازد.
اول سموئیل 18 یوناتان وفاداری‌اش را به داوود می‌بخشد، و شائول نیزه پرتاب می‌کند و مرگِ داوود را می‌جوید؛ اما هر کاری داوود را بزرگ‌تر می‌سازد، زیرا پدرِ ما با اوست.
اول سموئیل 19 میکال داوود را از پنجره پایین می‌فرستد. فرستادگانِ شائول روحِ پدرِ ما را می‌گیرند و به‌جای دستگیریِ داوود نبوت می‌کنند، و سپس خودِ شائول نیز نبوت می‌کند.
اول سموئیل 20 داوود و یوناتان با جایی خالی در ضیافت و تیرهایی رهاشده نیتِ شائول را می‌آزمایند. دو دوست گریان از هم جدا می‌شوند، بسته به عهدی در حضورِ پدرِ ما.
اول سموئیل 21 داوودِ فراری به کاهنِ نوب دروغ می‌گوید و شمشیرِ جُلیات و نانی از حضورِ پدرِ ما را می‌گیرد؛ سپس در جت با آب‌دهان ریختن بر ریشش خود را نجات می‌دهد.
اول سموئیل 22 چهارصد مردِ پریشان و بدهکار در غاری نزدِ داوود گرد می‌آیند، و شائول دوئیغ را وا می‌دارد هشتاد و پنج تن از کاهنانِ پدرِ ما و شهرِ نوب را قتل‌عام کند.
اول سموئیل 23 داوود پیش از نجاتِ قعیله بارها از پدرِ ما می‌پرسد و درمی‌یابد که شهر او را تسلیم خواهد کرد. یوناتان در بیابان تقویتش می‌کند و شائول حلقه را تنگ می‌کند.
اول سموئیل 24 شائول به همان غاری پا می‌گذارد که داوود در آن پنهان است. داوود تنها گوشه‌ای از ردایش را می‌بُرد و می‌گذارد پدرِ ما میانِ آن دو داوری کند.
اول سموئیل 25 نابال به مردانِ داوود توهین می‌کند و داوود شمشیر می‌بندد تا هر مردِ آن خانه را بکشد. ابیجایل او را آرام می‌کند، و پدرِ ما او را از خون‌ریزی بازمی‌دارد.
اول سموئیل 26 داوود شبانه نیزه را از کنارِ سرِ شائولِ خفته برمی‌دارد و به مسح‌شدهٔ پدرِ ما دست نمی‌زند. شائول پس از شنیدنِ این مدرک باز اعتراف می‌کند که گناه کرده است.
اول سموئیل 27 داوود به آخیشِ جتی پناه می‌برد، به قوم‌های جنوبی یورش می‌برد، هر شاهدی را می‌کشد و دروغ می‌گوید، و متن این کارِ ناستودنی را بی‌پرده گزارش می‌کند.
اول سموئیل 28 پدرِ ما به شائول پاسخ نمی‌دهد، پس او با لباسِ مبدل نزدِ احضارکنندهٔ ارواح در عین‌دور می‌رود. سموئیل بالا می‌آید و می‌گوید پادشاهی از آنِ داوود است.
اول سموئیل 29 فرماندهانِ فلسطینی داوود را همراهِ خود نمی‌خواهند و آخیش با عذرخواهی او را به خانه می‌فرستد. پدرِ ما او را از جنگیدن با اسرائیل دور نگه می‌دارد.
اول سموئیل 30 داوود صِقلَغ را سوخته و خانواده‌ها را اسیر می‌یابد و خود را در پدر ما قوت می‌بخشد؛ همه‌چیز بازپس گرفته می‌شود و مردان خسته‌ای که ماندند سهمی برابر می‌برند.
اول سموئیل 31 نبرد در جِلبوع بد پیش می‌رود؛ یوناتان و برادرانش کشته می‌شوند، شائول زخمی بر شمشیر خود می‌افتد، و مردان یابیشِ جِلعاد جسدش را از دیوار پایین می‌آورند.