عهد عتیق
خروج
اقامت طولانی اسرائیل در مصر به بردگی می‌انجامد. پدر ما موسی را برمی‌خیزاند، فرعون را با ده بلا درهم می‌شکند، دریا را می‌گشاید و قوم را به کوه سینا می‌برد—جایی که خود را در عهدی با آنان پیوند می‌دهد و می‌آید تا در میانشان ساکن شود.
پدر ما موسی را برمی‌خیزاند، فرعون را با ده بلا درهم می‌شکند، دریا را می‌گشاید و قوم برده را به سینا می‌برد تا با آنان عهد ببندد و در میانشان ساکن شود.
- خروج 1 پدر ما موسی را برمی‌خیزاند، فرعون را با ده بلا درهم می‌شکند، دریا را می‌گشاید و قوم برده را به سینا می‌برد تا با آنان عهد ببندد و در میانشان ساکن شود.
- خروج 2 مادری پسرش را در سبدی میان نی‌های نیل می‌گذارد. موسی بزرگ می‌شود و به مدیان می‌گریزد؛ اسرائیل ناله می‌کند و پدر ما می‌شنود و عهد خود را به یاد می‌آورد.
- خروج 3 موسی به سوی بوته‌ای می‌رود که می‌سوزد اما نابود نمی‌شود. پدر ما می‌گوید رنج را دیده و فریاد را شنیده، و فرود آمده تا رهایی بخشد؛ پس موسی را می‌فرستد.
- خروج 4 موسی اعتراض می‌کند که کندزبان است و کس دیگری باید برود. به او عصا، نشانه‌ها و هارون داده می‌شود، و اسرائیل پسر نخستین پدر ماست که فرعون باید رهایش کند.
- خروج 5 فرعون می‌گوید این خدا را نمی‌شناسد؛ کاه قطع می‌شود اما سهمیهٔ خشت همان می‌ماند. اسرائیل موسی را مقصر می‌داند و موسی از پدر ما می‌پرسد چرا او را فرستاد.
- خروج 6 پس از شکست، پدر ما بار دیگر خود را می‌شناساند و هفت وعده می‌دهد: بیرون می‌آورم، رهایی می‌دهم و فدیه می‌کنم. اما قوم درهم‌شکسته زیر بردگی سخت گوش نمی‌دهند.
- خروج 7 به فرمان پدر ما، عصای هارون مار می‌شود و عصاهای جادوگران را می‌بلعد. سپس نیل به خون بدل می‌شود، اما جادوگران آن را تقلید می‌کنند و دل فرعون تکان نمی‌خورد.
- خروج 8 قورباغه‌ها هجوم می‌آورند و فرعون باز دل خود را سخت می‌کند. غبار پشه می‌شود و پدر ما جوشن را از مگس‌ها پاک نگاه می‌دارد تا مصر بداند سرزمین از آنِ کیست.
- خروج 9 دام‌های مصر می‌میرند اما دام‌های اسرائیل زنده می‌مانند. درباریانی که از کلام پدر ما ترسیدند خادمانشان را به خانه می‌آورند و فرعون باز دل خود را سخت می‌کند.
- خروج 10 پدر ما ملخ‌ها را می‌فرستد تا هیچ سبزی‌ای نماند. تاریکی غلیظ سه روز مصر را فرا می‌گیرد اما اسرائیل روشنایی دارد، و فرعون جان موسی را تهدید می‌کند.
- خروج 11 در نیمه‌شب هر نخست‌زاده‌ای در مصر خواهد مرد، اما پدر ما تمایز را آشکار می‌سازد و حتی سگی بر اسرائیل پارس نمی‌کند. موسی با خشم از نزد فرعون بیرون می‌رود.
- خروج 12 هر خانواده چارچوب درها را با خون برّه نشان می‌گذارد. پدر ما از خانه‌های نشان‌خورده می‌گذرد، مصر اسرائیل را بیرون می‌راند و آن شب عیدی همیشگی می‌شود.
- خروج 13 هر نخست‌زاده از آنِ پدر ما است و بازخرید می‌شود تا پرسش کودک پاسخی بیابد. او قوم را از راه بیابان هدایت می‌کند و در ستون ابر و آتش پیشاپیش ایشان می‌رود.
- خروج 14 اسرائیل میان دریا و ارابه‌های فرعون گرفتار است و موسی می‌گوید آرام بایستند و ببینند پدر ما چگونه می‌جنگد. دریا شکافته می‌شود و آب‌ها لشکر را فرو می‌برند.
- خروج 15 موسی و اسرائیل می‌سرایند که اسب و سوارش به دریا افکنده شد و پدر ما مرد جنگی است که بازخریدشدگان را به خانه می‌برد. سه روز بعد، آب تلخ مارّه شیرین می‌شود.
- خروج 16 اسرائیل گرسنه در بیابان آرزوی دیگ‌های گوشت مصر را دارد. پدر ما از آسمان نان می‌باراند و گردآوری آن آزمونی است: به اندازه‌ی هر روز، و دو برابر پیش از سبت.
- خروج 17 در رفیدیم مردم بر سر آب نزاع می‌کنند و می‌پرسند آیا پدر ما در میان ایشان هست. آب از صخره بیرون می‌آید و اسرائیل تا دستان موسی بالاست بر عمالیق پیروز است.
- خروج 18 یترون هر آنچه پدر ما کرده می‌شنود و پرستش می‌کند. سپس می‌بیند موسی از صبح تا شام تنها داوری می‌کند و هشدار می‌دهد، پس مردانی کاردان بر قوم گماشته می‌شوند.
- خروج 19 در سینا پدر ما می‌گوید که آنان را بر بال‌های عقاب نزد خود آورد و عهدی پیشنهاد می‌کند: گنج خاص و مملکتی از کاهنان. سپس کوه با آتش و دود و صدای کرنا می‌لرزد.
- خروج 20 پدر ما خود ده کلام را بیان می‌کند و با اینکه او کیست آغاز می‌کند، همان که ایشان را از بندگی بیرون آورد. قوم از موسی می‌خواهند به‌جای ایشان گوش دهد.
- خروج 21 احکامی که عهد را به زندگی روزمره می‌آورند: غلام عبرانی در سال هفتم آزاد می‌شود، حقوق یک دختر حفظ می‌شود، و صاحبِ هشداریافتهٔ گاو شاخ‌زن مسئول است.
- خروج 22 پس از احکام دزدی و جبران، لحن دگرگون می‌شود: به غریب، بیوه‌زن و یتیم ستم مکن، زیرا اگر فریاد برآورند، پدر ما می‌شنود؛ ردای فقیر را تا غروب بازگردان.
- خروج 23 عدالت در برابر جماعت یا رشوه خم نمی‌شود، زمین در سال هفتم می‌آساید تا فقیران بخورند، و فرستاده‌ای که نام پدر ما را با خود دارد پیشاپیش ایشان می‌رود.
- خروج 24 موسی عهد را می‌خواند و خون عهد را بر قوم می‌پاشد. مشایخ پدرِ اسرائیل را می‌بینند که زیر پاهایش فرشی از یاقوت کبود است، و می‌خورند و می‌نوشند.
- خروج 25 پدر ما از هر دل مشتاق هدیه می‌طلبد تا برایش مَقدِسی بسازند و او در میان ایشان ساکن شود، و صندوق و سرپوش زرّینش میان کروبیان، میز و چراغدان را وصف می‌کند.
- خروج 26 مسکن از ده پردهٔ کتان که یکی می‌شوند، پوشش‌های موی بز و چرم و چارچوب‌های روکش‌طلا برپا می‌شود، و حجابی بافته قدس را از قدس‌الاقداس جدا می‌کند.
- خروج 27 مذبحی برنجین با شاخ‌ها در صحنی محصور با پرده‌های کتانی قرار دارد، و هارون و پسرانش با روغن زیتون فشرده چراغ را از شام تا بامداد فروزان نگاه می‌دارند.
- خروج 28 جامه‌های کاهنی برای جلال و زیبایی ساخته می‌شوند و نام‌های دوازده قبیله را بر دل هارون حمل می‌کنند؛ بر پیشانی‌اش پلاکی زرّین است: مقدّس برای پدر.
- خروج 29 تقدیس کاهنان در هفت روز گام به گام پیش می‌رود: شستن، جامه، مسح و خون. مقصود همهٔ آن این است که پدر در میان بنی‌اسرائیل ساکن شود و پدر ایشان باشد.
- خروج 30 عطر مذبح بخور بامداد و شامگاه برمی‌خیزد، ثروتمند و فقیر فدیهٔ یکسان می‌دهند، کاهنان در حوض برنجین شست‌وشو می‌کنند، و روغن مقدّس هرگز تقلید نمی‌شود.
- خروج 31 بِصَلئیل از روح پر می‌شود و حکمت و مهارت می‌یابد و اُهولیاب کنار اوست. سَبَّت نشانهٔ عهد می‌شود و پدر ما لوح‌های نوشته با انگشت خود را به موسی می‌سپارد.
- خروج 32 قوم گوساله‌ای زرّین را رهاننده‌شان می‌خوانند. پدر ما پیشنهاد می‌کند با موسی از نو آغاز کند، اما موسی التماس می‌کند و می‌خواهد نامش به‌جای ایشان محو شود.
- خروج 33 قوم برای نبودن حضور او ماتم می‌گیرند. موسی که با پدر ما چون دوست سخن می‌گوید، بی او گامی برنمی‌دارد، جلال او را می‌طلبد و در شکاف صخره‌ای پنهان می‌شود.
- خروج 34 پدر ما از برابر موسی می‌گذرد و نام خود را ندا می‌کند: پر از شفقت و فیض، دیرخشم و آمرزنده. عهد تجدید می‌شود و موسی با چهره‌ای درخشان فرود می‌آید.
- خروج 35 موسی خواستهٔ پدر ما را به جماعت می‌گوید و هر که دلش برانگیخته شد هدیه می‌آورد. بِصَلئیل و اُهولیاب برای کار کردن و آموختن به دیگران عطا یافته‌اند.
- خروج 36 کار آغاز می‌شود و تنها مشکل فراوانی است: قوم چنان بیش از نیاز می‌آورند که موسی فرمان می‌دهد دست نگه دارند، و مسکن دقیقاً مطابق نمونه برپا می‌گردد.
- خروج 37 بِصَلئیل صندوق روکش‌طلا با کروبیانش، میز، چراغدانِ چکش‌کاری‌شده و مذبح بخور را می‌سازد، و فرمان‌ها به اشیایی بدل می‌شوند که می‌شد لمسشان کرد.
- خروج 38 مذبح برنجین و حوضی از آینه‌های زنان خدمتگزار ساخته می‌شود، و حسابرسی علنی طلا، نقره و برنج زیر نظر ایتامار ثبت می‌شود تا هیچ هدیه‌ای بی‌حساب نماند.
- خروج 39 جامه‌ها به پایان می‌رسند و ترجیع‌بندی تکرار می‌شود: چنان‌که پدر ما به موسی فرمان داده بود. موسی تمامی کار را بازرسی می‌کند و قوم سازنده را برکت می‌دهد.
- خروج 40 در نخستین روز سال همه‌چیز برپا و مسح می‌شود. ابر خیمه را می‌پوشاند و جلال پدر ما چنان آن را پر می‌سازد که موسی نمی‌تواند داخل شود.