عهد عتیق
عزرا
پس از هفتاد سال تبعید، بازماندگانی بازمی‌گردند تا معبد را از نو بنا کنند. این کتاب هر گام را به یک علت نسبت می‌دهد: دست نیکوی پدرشان بر ایشان.
پس از هفتاد سال تبعید، بازماندگانی بازمی‌گردند تا معبد را از نو بنا کنند، و هر گام آنان به دست نیکوی پدرشان بر ایشان نسبت داده می‌شود.
- عزرا 1 پس از هفتاد سال تبعید، بازماندگانی بازمی‌گردند تا معبد را از نو بنا کنند، و هر گام آنان به دست نیکوی پدرشان بر ایشان نسبت داده می‌شود.
- عزرا 2 فهرست تبعیدیان بازگشته، با کاهنان و لاویان، روی هم ۴۲٬۳۶۰ نفر است. چون به خانهٔ ویران پدر ما می‌رسند، سران با گشاده‌دستی برای بازسازی هدیه می‌دهند.
- عزرا 3 قوم بازگشته، با آنکه از قوم‌های پیرامون می‌ترسند، مذبح پدر ما را بر پایه‌های کهنش می‌سازند. چون پی نهاده می‌شود، پیران می‌گریند و دیگران شادی می‌کنند.
- عزرا 4 همسایگانی که کمکشان رد شد به خرابکاری روی می‌آورند و به پادشاه پارس می‌نویسند که اورشلیم شهری یاغی است. کار خانهٔ پدر ما سال‌ها به زور متوقف می‌شود.
- عزرا 5 زروبابل و یشوع به تشویق حجی و زکریا دوباره به ساختن آغاز می‌کنند. تتنای والی می‌پرسد چه کسی اجازه داده، اما چشم پدرشان بر مشایخ است و کسی بازشان نمی‌دارد.
- عزرا 6 طومار کوروش یافته می‌شود و داریوش هزینهٔ کار را می‌پردازد. خانه با شادی تقدیس می‌شود و تبعیدیان پسح را نگاه می‌دارند، زیرا پدر ما دل پادشاه را برگرداند.
- عزرا 7 عزرا، کاهن و کاتبی ماهر در شریعت، با نامهٔ پادشاه از بابل می‌آید، زیرا دست نیکوی پدرش بر او بود. او دل نهاده بود که بیاموزد، اطاعت کند و تعلیم دهد.
- عزرا 8 عزرا شرم دارد پس از بالیدن به حمایت پدرش از پادشاه سرباز بخواهد، پس روزه اعلام می‌کند، و نقره و طلای وزن‌شده دست‌نخورده به اورشلیم می‌رسد.
- عزرا 9 عزرا با شنیدن ازدواج رهبران اسرائیل با قوم‌های پیرامون جامه‌اش را می‌درد و در دعای اعتراف، از اینکه پدر ما کمتر از سزایشان مجازاتشان کرد در شگفت است.
- عزرا 10 شکنیا می‌گوید هنوز امیدی هست و جماعت زیر باران زمستانی با پدر ما عهد می‌بندند که ازدواج‌های بیگانه فسخ شود، و عزرا مردانی برای بررسی هر مورد می‌گمارد.