عهد عتیق
نحمیا
دیوارهای اورشلیم ویران افتاده است، و نحمیا قوم را در بازسازی آن‌ها رهبری می‌کند. در کانون کتاب، دعایی بزرگ است که پدری را به یاد می‌آورد که قوم خود را در هر بیابانی نگاه داشت.
نحمیا قوم را در بازسازی دیوارهای ویران اورشلیم رهبری می‌کند، و دعایی بزرگ پدری را به یاد می‌آورد که قوم خود را در هر بیابانی نگاه داشت.
- نحمیا 1 نحمیا قوم را در بازسازی دیوارهای ویران اورشلیم رهبری می‌کند، و دعایی بزرگ پدری را به یاد می‌آورد که قوم خود را در هر بیابانی نگاه داشت.
- نحمیا 2 نحمیا، ساقی اندوهگین، با دست نیکوی پدرش بر خود از پادشاه الوار و امان می‌خواهد، شبانه ویرانه‌های اورشلیم را می‌بیند و سازندگان را گرد می‌آورد.
- نحمیا 3 دروازه به دروازه، تمام شهر ابزار به دست می‌گیرد: کاهنان، زرگران، حاکمان، و شلّوم کنار دخترانش. تنها بزرگان تقوعی حاضر نمی‌شوند برای این کار خم شوند.
- نحمیا 4 سنبلط ریشخند می‌کند و توطئهٔ حمله می‌چیند، اما قوم به پدر ما دعا می‌کنند، نگهبان می‌گمارند و نیمی می‌سازند و نیمی مسلح می‌ایستند تا برآمدن ستارگان.
- نحمیا 5 قحطی و مالیات خانواده‌ها را به گرو گذاشتن مزرعه‌ها و فروش فرزندان می‌کشاند؛ خشم نحمیا و ترس از پدر ما بزرگان سودخوار را به جبران وامی‌دارد.
- نحمیا 6 نحمیا دعوت‌ها، نامهٔ جعلی و نبی اجیرشده را رد می‌کند و به ساختن ادامه می‌دهد؛ دیوار در پنجاه و دو روز کامل می‌شود و قوم‌ها دست پدر ما را در آن می‌بینند.
- نحمیا 7 دیوار برپاست اما شهر خالی است؛ نحمیا دروازه‌ها و نگهبانان را سامان می‌دهد و چنان‌که پدرش در دلش نهاد، فهرست بازگشتگان از بابل را می‌گشاید.
- نحمیا 8 مردم شریعت پدر ما را می‌طلبند و از سپیده‌دم تا نیمروز به خواندن عزرا گوش می‌دهند؛ می‌گریند، اما به جای آن جشن می‌گیرند و عید سایبان‌ها را نگاه می‌دارند.
- نحمیا 9 تبعیدیان بازگشته پلاس‌پوش تمام داستان خود را برای پدرشان بازگو می‌کنند، از فراخواندن ابراهیم تا کشتن انبیا، و هنوز برده در سرزمین خود، پیمانی امضا می‌کنند.
- نحمیا 10 کاهنان، لاویان و سران خاندان‌ها با سوگند در برابر پدر ما متعهد می‌شوند: نه ازدواج با قوم‌های اطراف، نه خرید در سبت، و پشتیبانی پیوسته از خانهٔ خدا.
- نحمیا 11 اورشلیم ساکن می‌خواهد، پس با قرعه از هر ده خانواده یکی به درون حصارها می‌رود و قوم داوطلبان را برکت می‌دهند؛ سران، کاهنان و لاویان ساکن شهر فهرست می‌شوند.
- نحمیا 12 پس از ثبت کاهنان و لاویان پدر ما، حصار وقف می‌شود؛ دو گروه سرایندگان بر فراز حصار پیش می‌روند و در خانهٔ خدا به هم می‌رسند، و شادی‌شان تا دوردست‌ها می‌رسد.
- نحمیا 13 نحمیا از پارس بازمی‌گردد و طوبیا را در انبارهای پدر ما، لاویان را بی‌مزد و سبت را پر از داد و ستد می‌یابد؛ اسباب را بیرون می‌ریزد و از نو آغاز می‌کند.