عهد عتیق
امثال
مجموعه‌ای از گفته‌های حکیمانه برای زندگی روزمره—دربارهٔ گفتار، کار، پول، دوستی، و ترس از خداوند که سرآغاز هر حکمتی است. تعلیمی عملی که پدری به پسرش می‌دهد.
مجموعه‌ای از گفته‌های حکیمانه برای زندگی روزمره دربارهٔ گفتار، کار، پول و دوستی، و ترس از خداوند که سرآغاز هر حکمتی است؛ تعلیمی عملی از پدری به پسرش.
- امثال 1 مجموعه‌ای از گفته‌های حکیمانه برای زندگی روزمره دربارهٔ گفتار، کار، پول و دوستی، و ترس از خداوند که سرآغاز هر حکمتی است؛ تعلیمی عملی از پدری به پسرش.
- امثال 2 اگر در پی فهم بروی، چنان‌که مردم برای نقرهٔ مدفون می‌کاوند، درمی‌یابی ترسیدن از پدر ما چیست و از مردان بدکار و بیگانهٔ چرب‌زبان محفوظ می‌مانی.
- امثال 3 اندرز به پسری دربارهٔ اعتماد: بر فهم خود تکیه مکن، پدر ما را با درآمدت حرمت بنه و از تأدیب او دلگیر مشو، و بدهی‌ات را امروز بپرداز نه فردا.
- امثال 4 پدری آنچه را از پدر خود شنیده منتقل می‌کند: راهی که رو به روشنایی روز درخشان‌تر می‌شود در برابر راهی تاریک. دلت را پاس بدار و مستقیم به پیش بنگر.
- امثال 5 هشداری بی‌پرده دربارهٔ زنا و بهای آن: حرمت و سال‌های تلف‌شده و بدنی فرسوده. از همسر خود لذت ببر و بدان که پدر ما هر راهی را می‌نگرد.
- امثال 6 از ضمانت شتاب‌زده برای همسایه رها شو، مورچه را بنگر، از آشوبگر برحذر باش، هفت چیزی را که پدر ما از آن بیزار است بشناس و از آتش زنا دوری کن.
- امثال 7 پدری از پنجره‌اش مرد جوانی بی‌خرد را می‌بیند که هنگام غروب نزد زنی نقشه‌کش می‌رود و همچون گاوی که به کشتارگاه می‌رود از پی او روان می‌شود.
- امثال 8 حکمت همچون شخصی در کوچه فریاد می‌زند و می‌گوید پادشاهان به واسطهٔ او حکومت می‌کنند، پیش از لجه‌ها از سوی پدر ما پدید آمده و هنگام ساختن جهان حاضر بوده است.
- امثال 9 حکمت و حماقت هر دو ساده‌لوحان را به خانهٔ خود می‌خوانند؛ یکی سفره‌ای گسترده دارد و دیگری آب دزدیده، اما تفاوت در چیزی است که درون خانه انتظار می‌کشد.
- امثال 10 مجموعهٔ سلیمان با جفت‌های متضاد آغاز می‌شود: گفتار و پیامدش، دهانی که خوراک می‌دهد در برابر دهانی که خشونت را پنهان می‌کند، و ثروتی که شاید سرپا نگه ندارد.
- امثال 11 این باب از ترازوها، سخاوت و آوازه می‌گوید و نشان می‌دهد آنچه زیان به نظر می‌رسد زیان نیست. زیبایی بی‌تمییز حلقهٔ طلا در پوزهٔ خوک است.
- امثال 12 دستان کوشا فرمان می‌رانند و تنبلی به بیگاری می‌انجامد؛ سخنان بی‌پروا زخم می‌زنند و زبان دروغگو لحظه‌ای می‌پاید، اما سخنی مهربان دل مضطرب را سبکبار می‌سازد.
- امثال 13 پول و اشتها در این باب جاری است: فریب کاستی می‌گیرد و پس‌انداز آهسته فزونی می‌یابد. امید به تعویق‌افتاده دل را بیمار می‌کند؛ با حکیمان همراه شو و حکیم شو.
- امثال 14 مردم آسان داوری نادرست می‌کنند: راهی هست که درست به نظر می‌رسد و به مرگ ختم می‌شود، ساده‌لوحان همه چیز را باور می‌کنند و فقیران حتی از همسایه طرد می‌شوند.
- امثال 15 پاسخ نرم خشم را برمی‌گرداند و سخن تند آن را برمی‌انگیزد. چشمان پدر ما همه جا هست، و سبزیجات با محبت از گاو پرواری با نفرت بهتر است.
- امثال 16 دل نقشه می‌کشد و پدر ما گام‌ها را هدایت می‌کند، حتی قرعه‌ای را که در دامن می‌افتد. غرور پیش از سقوط می‌آید و فرمان راندن بر روح خود بهتر از گرفتن شهر است.
- امثال 17 این باب خانواده‌های زیر فشار را می‌نگرد: نزاعی که رها کردنش بهتر است، خادم دانایی برتر از پسر شرم‌آور، و توبیخی که در فهیم عمیق‌تر از صد ضربه فرو می‌رود.
- امثال 18 کلمات آب‌هایی ژرف‌اند که مرگ یا زندگی می‌آورند، دهان نادان دام خود اوست و پاسخ پیش از شنیدن شرم است. دل برادر رنجیده را به‌دشواری می‌توان به دست آورد.
- امثال 19 ثروت دوستان می‌افزاید و حتی برادرانِ فقیر از او دوری می‌کنند. خرد نیکو شخص را دیرخشم می‌سازد، و بخشیدن به فقیر قرض دادن به پدر ما است.
- امثال 20 این باب از پیمانه‌ها و انگیزه‌ها می‌گوید. هیچ کس نمی‌تواند ادعا کند دلی پاک دارد، و روح انسان چراغ پدر ما است که درونی‌ترین بخش‌ها را می‌کاود.
- امثال 21 انجام دادن آنچه درست است پدر ما را بیش از قربانی خشنود می‌کند، و هر که گوش بر فریاد فقیر ببندد، فریادش بی‌پاسخ می‌ماند. آرزومندی نیز تنبل را می‌کشد.
- امثال 22 نیک‌نامی از ثروت گران‌بهاتر است و قرض‌گیرنده بندهٔ قرض‌دهنده است. سپس معلمی سی گفتار به شاگرد می‌سپارد: فقیر را غارت مکن و با مرد تندخو دوستی مکن.
- امثال 23 آداب سر سفره با درسی سخت‌تر: بر سر خوراک حاکم مراقب خود باش و برای ثروتی که بال درمی‌آورد خسته مشو. باب با میگساری کتک‌خورده پایان می‌یابد.
- امثال 24 خانه با حکمت بنا می‌شود و پارسا هفت بار می‌افتد و باز برمی‌خیزد. این باب شادی از افتادن دشمن و بهانهٔ ندانستن را رد می‌کند و از تاکستانی پرخار درس می‌گیرد.
- امثال 25 این امثال را مردان حزقیا رونویسی کردند و پر از تشبیه است، از سیب‌های طلا تا شهری بی‌حصار؛ پندهایش ملموس است، از رفتار پیش پادشاه تا خانهٔ همسایه.
- امثال 26 سه گونه آدم: نادانی که نه حرمت می‌پذیرد نه درمان، تنبلی که در بسترش می‌غلتد، و فریبکاری که زخم می‌زند و می‌گوید شوخی بود. چاه‌کن خود در چاه می‌افتد.
- امثال 27 دوستی به صداقت سنجیده می‌شود: توبیخ آشکار از محبت پنهان بهتر است و آهن آهن را تیز می‌کند. از فخر به فردا برحذر می‌دارد، زیرا ثروت تا ابد پایدار نیست.
- امثال 28 چون شریران به قدرت برسند مردم پنهان می‌شوند. پوشاندن گناه کامیاب نمی‌شود، اما اعتراف به آن رحمت می‌یابد، و شتاب برای ثروتمند شدن آدمی را تباه می‌کند.
- امثال 29 چون پارسایان کامیاب شوند مردم شادی می‌کنند و زیر حکم شریران ناله سر می‌دهند. نادان همهٔ خشمش را بیرون می‌ریزد، و بی‌مکاشفه مردم افسارگسیخته می‌شوند.
- امثال 30 آگور نزد پدرش اعتراف می‌کند که از خود حکمتی ندارد و نه فقر و نه ثروت، تنها سهم نانش را می‌خواهد؛ سپس چیزهای سیری‌ناپذیر، شگفت و حکیم را چهارتایی می‌شمارد.
- امثال 31 ملکه‌مادری به پادشاه هشدار می‌دهد که شراب حقوق ستمدیدگان را از یاد حاکمان می‌برد و باید به جای بی‌صدایان سخن گفت. سپس همسری توانا ستوده می‌شود.