دو راه، دو سرنوشت
کتاب دعا و سرودِ قوم پدر ما—صد و پنجاه مزمور از ستایش، سوگواری، شکرگزاری و اعتماد، دربرگیرندهٔ هر فصلِ دل انسان، که صادقانه به حضور پدر ما آورده میشود.
1 1خوشا به حال کسی که به مشورت شریران راه نمیرود، و در راه گناهکاران نمیایستد، و در مجلس تمسخرکنندگان نمینشیند. 2بلکه شادی او در شریعت پدر ما است، و روز و شب در شریعت او تفکر میکند. 3او همچون درختی است کاشتهشده بر کنار نهرهای آب، که میوهٔ خود را در موسمش میدهد، و برگش پژمرده نمیشود — و هر آنچه میکند کامیاب میگردد.
4شریران چنین نیستند! ایشان همچون کاهیاند که باد آن را پراکنده میسازد. 5بنابراین شریران در داوری نخواهند ایستاد، و نه گناهکاران در جماعت عادلان. 6زیرا پدر ما بر راه عادلان نگاهبانی میکند، اما راه شریران به هلاکت خواهد رسید.
