مزامیر 132

132 ¹ای پدر ما، به‌خاطر داوود، تمامی سختی‌هایی را که او متحمل شد به یاد آور — ²چگونه برای پدر ما سوگند خورد و برای قادرِ یعقوب نذر کرد: ³«به خیمهٔ خانهٔ خود داخل نخواهم شد و بر بستر خود بالا نخواهم رفت؛ ⁴چشمان خود را اجازهٔ خواب نخواهم داد، و نه پلک‌هایم را اجازهٔ چرت، ⁵تا آنکه مکانی برای پدر ما بیابم، مسکنی برای قادرِ یعقوب.»

⁶بنگرید — ما دربارهٔ صندوق در افراته شنیدیم؛ آن را در صحراهای یعار یافتیم. ^a a v6 افراته ناحیهٔ اطراف بیت‌لحم است؛ یعار به قریهٔ یعاریم اشاره دارد، جایی که صندوق عهد پیش از آنکه داوود آن را به اورشلیم بیاورد، در آنجا آرام گرفته بود. ⁷به مسکن او بیاییم؛ نزد پای‌انداز او سجده کنیم. ⁸ای پدر ما, برخیز و به آرامگاه خود بیا، تو و صندوقِ قوّتِ خویش. ⁹کاهنانت به عدالت ملبّس شوند، و سرسپردگانت از شادی سرود بخوانند.

¹⁰به‌خاطر داوود بندهٔ خویش، از مسح‌شدهٔ خود روی مگردان.

¹¹پدر ما برای داوود سوگند خورد، سوگندی استوار که از آن برنخواهد گشت: «یکی را که از صلبِ توست، بر تختِ تو خواهم نشاند. ^b b v11 پطرس در روز پنطیکاست اعلام کرد که پدر ما این سوگند را به‌جای آورد، آنگاه که عیسی، نسلِ داوود، را برخیزانید تا تا ابد بر تختِ داوود بنشیند. ¹²اگر پسرانت عهد مرا نگاه دارند و شهادتی را که می‌آموزم به ایشان، آنگاه پسرانِ ایشان بر تختِ تو خواهند نشست تا ابد.»

¹³زیرا پدر ما صَهیون را برگزیده است؛ آن را برای مسکن خود خواسته است:

¹⁴«این است آرامگاه من تا ابد؛ در اینجا ساکن خواهم شد، زیرا آن را خواسته‌ام. ¹⁵آذوقهٔ او را به فراوانی برکت خواهم داد؛ فقیرانش را از نان سیر خواهم کرد. ¹⁶کاهنانش را به نجات ملبّس خواهم ساخت، و سرسپردگانش با صدای بلند از شادی سرود خواهند خواند.

¹⁷در آنجا قدرتِ داوود را برخواهم افراشت؛ برای مسح‌شدهٔ خود چراغی مهیا کرده‌ام. ¹⁸دشمنانش را به خجالت ملبّس خواهم ساخت، اما بر او تاجش خواهد درخشید.»