عهد عتیق
زکریا
رؤیاهای بازسازی برای تبعیدیانِ بازگشته، که به پادشاهی اشاره دارد که در راه است و فروتن و سوار بر الاغ وارد می‌شود. وعده‌هایش گرد یک ترجیع‌بند عهد می‌چرخد: آنان قوم من خواهند بود، و من پدرشان.
رؤیاهای بازسازی برای تبعیدیان به پادشاهی فروتن و سوار بر الاغ اشاره دارد، و وعده‌هایش گرد این ترجیع‌بند می‌چرخد: آنان قوم من خواهند بود و من پدرشان.
- زکریا 1 رؤیاهای بازسازی برای تبعیدیان به پادشاهی فروتن و سوار بر الاغ اشاره دارد، و وعده‌هایش گرد این ترجیع‌بند می‌چرخد: آنان قوم من خواهند بود و من پدرشان.
- زکریا 2 مساحی می‌خواهد اورشلیم را اندازه بگیرد، اما شهر از هر دیواری لبریز می‌شود. پدر ما دیواری از آتش گرداگرد آن و جلال درونش است و قوم‌ها فرزندان او می‌شوند.
- زکریا 3 یهوشع، کاهن اعظم، با جامه‌های پلید کنار مدعی ایستاده است. پدر ما رداهای پاک بر او می‌پوشاند، گناه سرزمین در یک روز برداشته و آمدن شاخه اعلام می‌شود.
- زکریا 4 زربابل از کوچکی معبد ناتمام دلسرد است. پیام پدر ما با رؤیای چراغدان زرین این است: نه به قدرت و نه به قوت، بلکه به روح من؛ چیزهای کوچک را خوار نشمارید.
- زکریا 5 در دو رؤیا طوماری پرنده بر دزدان و سوگندخورندگان دروغین لعنت می‌آورد و شرارت به شنعار برده می‌شود. پدر ما بدی را تحمل نمی‌کند و آن را از میان برمی‌دارد.
- زکریا 6 چهار ارابه زمین را پاسداری می‌کنند. تاجی از طلای تبعیدیان بر سر یهوشع نهاده می‌شود که به شاخه اشاره دارد؛ او معبد پدر ما را می‌سازد و صلح را نگاه می‌دارد.
- زکریا 7 مردان بیت‌ئیل دربارهٔ روزه می‌پرسند، اما روزه‌هایشان برای خودشان بود، نه برای پدر ما. او داوری راستین، مهربانی و ستم نکردن بر بیوه و فقیر را می‌خواهد.
- زکریا 8 پدر ما به صهیون بازگشته است؛ پیرمردان با عصا و کودکان در کوچه‌ها بازی می‌کنند. روزه‌ها جشن می‌شوند، قوم‌ها در جست‌وجوی او می‌آیند و قومش باید راست بگویند.
- زکریا 9 داوری پدر ما بر همسایگان اسرائیل فرود می‌آید، اما کانون آن پادشاهی است عادل و فروتن که سوار بر الاغ به صهیون می‌آید و با قوم‌ها از صلح سخن می‌گوید.
- زکریا 10 قوم چون گوسفندان سرگردان‌اند. پدر ما بر شبانان خشمگین است؛ برای فرزندان پراکنده‌اش سوت می‌زند و آنان را از مصر و آشور بازمی‌آورد، زیرا او پدر ایشان است.
- زکریا 11 زکریا به فرمان پدرش شبان گله‌ای می‌شود که برای کشتار نشان‌گذاری شده، عصاهای لطف و اتحاد را می‌شکند و سی پارهٔ نقره مزد می‌گیرد. سپس شبانی بی‌ارزش می‌آید.
- زکریا 12 اورشلیم سنگی می‌شود که بلندکنندگانش را زخمی می‌کند. پدر ما روح فیض را می‌ریزد و آنان به عیسی که نیزه‌اش زدند می‌نگرند و چون برای تنها فرزند ماتم می‌گیرند.
- زکریا 13 چشمه‌ای برای شستن گناه گشوده می‌شود و شبان زده می‌شود. یک‌سوم از آتش گذرانده و پالوده می‌شوند، تا او بگوید: آنان فرزندان من‌اند، و آنان بگویند: پدر ما.
- زکریا 14 قوم‌ها بر اورشلیم گرد می‌آیند و آنگاه پدر ما برای جنگیدن بیرون می‌رود. کوه زیتون شکافته می‌شود، آب زنده جاری می‌شود و او بر تمامی زمین پادشاه است.