Mga Awit 106

106 ¹Aleluya! Magpasalamat kayo sa ating Ama, sapagkat siya'y mabuti; ang kanyang wagas na pag-ibig ay walang hanggan.

²Sino ang makapagsasalaysay ng mga makapangyarihang gawa ng ating Ama, o makapaghahayag ng buong papuri sa kanya? ³Mapalad ang mga nagpapanatili ng katarungan, na laging gumagawa ng matuwid.

⁴Alalahanin mo ako, ating Ama, ayon sa kagandahang-loob na ipinapakita mo sa iyong bayan; lumapit ka sa akin taglay ang iyong kaligtasan, ⁵upang makita ko ang kasaganaan ng iyong mga hinirang, makigalak sa kaligayahan ng iyong bansa, at magpuri kasama ng iyong pamana.

⁶Nagkasala kami, gaya ng aming mga ninuno; gumawa kami ng masama, kami'y kumilos nang buktot. ⁷Nang ang aming mga ninuno ay nasa Egipto, hindi nila pinansin ang iyong mga himala; hindi nila inalaala ang kasaganaan ng iyong wagas na pag-ibig, kundi naghimagsik sila sa tabi ng dagat, sa Dagat na Pula. ^a a v7 Hebreo: Yam Suf, “Dagat ng mga Tambo.” ⁸Gayunma'y iniligtas niya sila alang-alang sa kanyang pangalan, upang ipakilala ang kanyang dakilang kapangyarihan. ⁹Sinaway niya ang Dagat na Pula, at ito'y natuyo; pinatnubayan niya sila sa kalaliman ng tubig na parang sa disyerto. ¹⁰Iniligtas niya sila mula sa kamay ng napopoot sa kanila, at tinubos sila mula sa kamay ng kaaway. ¹¹Tinabunan ng tubig ang kanilang mga kaaway; wala ni isa man sa kanila ang natira. ¹²Nang magkagayo'y naniwala sila sa kanyang mga salita; inawit nila ang papuri sa kanya.

¹³Ngunit madali nilang nilimot ang kanyang mga gawa; hindi nila hinintay ang kanyang payo. ¹⁴Sa ilang napasuko sila sa kanilang pita, at sa disyerto'y sinubok nila ang ating Ama. ¹⁵Kaya't ibinigay niya ang kanilang hiningi, ngunit nagpadala siya ng sakit na nakauubos sa kalagitnaan nila. ¹⁶Sa kampo, nainggit sila kay Moises, at kay Aaron, ang banal ng ating Ama. ¹⁷Bumuka ang lupa at nilamon si Datan, at tinabunan ang pangkat ni Abiram. ¹⁸Nagliyab ang apoy laban sa kanilang pangkat; tinupok ng ningas ang mga masama.

¹⁹Sa Horeb gumawa sila ng isang guya at yumukod sa isang larawang binubo sa metal. ²⁰Ipinagpalit nila ang kanilang kaluwalhatian sa larawan ng isang bakang kumakain ng damo. ²¹Nilimot nila ang ating Ama, na kanilang Tagapagligtas, na gumawa ng mga dakilang bagay sa Egipto, ²²mga himala sa lupain ng Ham, mga kagila-gilalas na gawa sa tabi ng Dagat na Pula. ^b b v22 Ang lupain ng Ham ay isang sinaunang patulang pangalan para sa Egipto. ²³Kaya't sinabi niyang lilipulin niya sila — kung hindi lang si Moises, na kanyang hinirang, ay tumayo sa puwang sa harap niya, upang ilayo ang kanyang poot sa paglipol sa kanila.

²⁴Nang magkagayo'y hinamak nila ang kaaya-ayang lupain; hindi sila naniwala sa kanyang pangako. ²⁵Nagbulung-bulungan sila sa kanilang mga tolda at hindi nakinig sa tinig ng ating Ama. ²⁶Kaya't itinaas niya ang kanyang kamay at sumumpa na ibabagsak niya sila sa ilang, ²⁷na ibabagsak ang kanilang mga inapo sa gitna ng mga bansa at pangangalatin sila sa buong lupain.

²⁸Ipinamatok nila ang kanilang sarili sa Baal ng Peor at kumain ng mga handog na inialay sa mga diyos na walang buhay. ²⁹Ginalit nila siya sa pamamagitan ng kanilang mga gawa, at sumiklab ang isang salot sa kalagitnaan nila. ³⁰Ngunit tumayo si Finehas at namagitan, at napigil ang salot. ³¹At ito'y ibinilang sa kanya bilang katuwiran, sa lahat ng salinlahi magpakailanman. ³²Sa tubig ng Meriba ginalit nila siya, at masama ang sinapit ni Moises dahil sa kanila, ³³sapagkat pinapait nila ang kanyang espiritu, kaya't nagsalita siya nang padalus-dalos.

³⁴Hindi nila nilipol ang mga bayan, gaya ng iniutos sa kanila ng ating Ama, ³⁵kundi nakihalubilo sila sa mga bansa at natutuhan ang kanilang mga gawi. ³⁶Naglingkod sila sa kanilang mga diyus-diyosan, na naging bitag para sa kanila. ³⁷Inialay nila ang kanilang mga anak na lalaki at ang kanilang mga anak na babae sa mga demonyo. ³⁸Nagbuhos sila ng dugong walang sala, ang dugo ng kanilang mga anak na lalaki't babae, na inialay nila sa mga diyus-diyosan ng Canaan, at ang lupain ay nadungisan ng dugo. ³⁹Naging marumi sila dahil sa kanilang mga gawa at nagbenta ng kanilang sarili sa pamamagitan ng kanilang mga kilos.

⁴⁰Kaya't nag-alab ang galit ng ating Ama laban sa kanyang bayan, at kinasuklaman niya ang kanyang pamana. ⁴¹Ibinigay niya sila sa mga bansa, at ang mga napopoot sa kanila ang naghari sa kanila. ⁴²Inapi sila ng kanilang mga kaaway, at sila'y napailalim sa kanilang kapangyarihan. ⁴³Maraming ulit niya silang iniligtas, ngunit sa lahat ng kanilang balak ay determinado silang maghimagsik, at lumubog sila sa kanilang kasamaan. ⁴⁴Gayunma'y tiningnan niya ang kanilang kapighatian nang marinig niya ang kanilang daing. ⁴⁵Alang-alang sa kanila'y inalaala niya ang kanyang tipan, at nagbago ng loob ayon sa kasaganaan ng kanyang wagas na pag-ibig. ⁴⁶Inantig niya ang lahat ng bumihag sa kanila upang mahabag sa kanila.

⁴⁷Iligtas mo kami, ating Ama, at tipunin mo kami mula sa mga bansa, upang makapagpasalamat kami sa iyong banal na pangalan at magpuri nang may galak sa iyo.

⁴⁸Purihin ang Ama ng Israel, mula sa walang hanggan hanggang sa walang hanggan! At sabihin ng buong bayan, “Amen!” Aleluya!