Ipagtanggol Mo Ako, Ama
Awit ni David.
Hinihiling ni David na siyasatin siya, subukin at dalisayin ang kanyang puso at isip, sapagkat lumayo siya sa mga mapandayang kasama at sa mga kamay na puno ng suhol. Hindi hatol ang hinahangad niya kundi isang dako: ang bahay na kinasasalalayan ng kaluwalhatian ng kanyang Ama.
26 1Ipagtanggol mo ako, aking Ama, sapagkat lumakad ako sa aking katapatan, at sa aking Ama ako nagtiwala nang walang pag-aalinlangan.
2Siyasatin mo ako, aking Ama, at subukin mo ako; dalisayin mo ang aking puso at ang aking isipan. 3Sapagkat ang iyong wagas na pag-ibig ay nasa harap ng aking mga mata, at ako'y namumuhay ayon sa iyong katapatan.
4Hindi ako nakikiupo sa mga taong mandaraya, ni nakikisama sa mga mapagpaimbabaw. 5Kinapopootan ko ang kapulungan ng mga gumagawa ng masama, at hindi ako makikiupo sa mga masasama. 6Hinuhugasan ko ang aking mga kamay sa kawalang-sala, at lumilibot ako sa iyong altar, aking Ama, 7ipinahahayag ang aking pasasalamat nang malakas, at isinasaysay ang lahat ng iyong mga kamangha-manghang gawa.
8Aking Ama, iniibig ko ang tahanang iyong tinatahanan, ang dakong kinasasalalayan ng iyong kaluwalhatian.
9Huwag mong palisin ang aking kaluluwa kasama ng mga makasalanan, ni ang aking buhay kasama ng mga taong marahas, 10na sa kanilang mga kamay ay may masasamang balak, at ang kanilang mga kanang kamay ay puno ng suhol. 11Ngunit tungkol sa akin, namumuhay ako nang may katapatan; tubusin mo ako at maging mahabagin sa akin.
12Nakatayo ako sa patag na lupa; sa dakilang kapulungan ay pupurihin ko ang aking Ama.
