Bato Ko, Huwag Kang Manahimik
Awit ni David.
Katahimikan ang kinatatakutan ni David: kung hindi sasagot ang kanyang Ama, ang kanyang Bato, kabilang na siya sa mga patay. Hinihiling niyang huwag siyang kaladkarin kasama ng mga taong magiliw magsalita ngunit nagtatago ng kasamaan. Sa kalagitnaan ay dininig siya, at ang panalangin ay naging pasasalamat.
28 1Sa iyo, Ama ko, ako'y tumatawag; Bato ko, huwag kang magbingi-bingihan sa akin, sapagkat kung mananahimik ka sa akin, matutulad ako sa mga bumababa sa hukay.
2Pakinggan mo ang aking mga samo ng awa kapag ako'y humihiyaw sa iyo para sa tulong, kapag itinataas ko ang aking mga kamay sa dako ng iyong banal na santuwaryo.
3Huwag mo akong kaladkarin kasama ng mga masasama, kasama ng mga gumagawa ng kasamaan, na nagsasalita ng magiliw na salita sa kanilang mga kapwa samantalang kasamaan ang nasa kanilang mga puso. 4Gantihan mo sila ayon sa kanilang mga gawa, ayon sa kanilang masasamang mga kilos; gantihan mo sila ayon sa gawa ng kanilang mga kamay; ibalik mo sa kanila ang nararapat sa kanila. 5Sapagkat wala silang pakialam sa mga gawa ng Ama ko o sa gawa ng kanyang mga kamay, sila'y kanyang gigibain at hindi na muling itatayo.
6Purihin ang ating Ama, sapagkat kanyang narinig ang aking mga samo ng awa. 7Ang Ama ko ang aking lakas at aking kalasag; sa kanya nagtitiwala ang aking puso, at ako'y natutulungan. Ang aking puso'y lumulukso sa galak, at sa aking awit siya'y aking pinasasalamatan.
8Ang Ama ko ang lakas ng kanyang bayan; siya ang tanggulang nagliligtas sa kanyang pinahiran. 9Iligtas mo ang iyong bayan at pagpalain ang iyong pamana; pastulan mo sila at pasanin magpakailanman.
