Ang Daing ni David sa Karimlan
Para sa direktor ng musika; sa saliw ng mga instrumentong may kwerdas, ayon sa sheminit. Isang awit ni David.
May sakit si David at nanginginig sa takot, pagod na pagod sa pagbabasa ng kaniyang higaan ng luha buong gabi, at nagtatanong kung hanggang kailan. Ipinagpipilitan niya na hindi makakapagpuri ang mga patay. Pagkatapos ay bumaling ang panalangin: narinig na ng kaniyang Ama ang kaniyang pag-iyak, at pinaaalis niya ang kaniyang mga kaaway.
6 1Ama ko, huwag mo akong sawayin sa iyong galit o disiplinahin mo ako sa iyong poot. 2Maawa ka sa akin, Ama ko, sapagkat ako'y mahina; pagalingin mo ako, Ama ko, sapagkat nanginginig sa takot ang aking mga buto.
3Ang aking kaluluwa ay nanginginig sa takot. Ngunit ikaw, Ama ko — hanggang kailan? 4Bumalik ka sa akin, Ama ko; iligtas mo ang aking buhay. Sagipin mo ako alang-alang sa iyong wagas na pag-ibig.
5Sapagkat sa kamatayan walang nakakaalaala sa iyo; sa libingan, sino ang pupuri sa iyo?
6Pagod na ako sa aking pagdaing. Magdamag kong binabaha ng luha ang aking higaan; binabasa ko ito ng aking pag-iyak.
7Namumugto na ang aking mga mata dahil sa dalamhati; nanlalabo ang mga ito dahil sa lahat ng aking mga kaaway. 8Lumayo kayo sa akin, kayong lahat na gumagawa ng masama, sapagkat narinig ng Ama ko ang tunog ng aking pag-iyak. 9Narinig ng Ama ko ang aking pagsamo para sa awa; tinatanggap ng Ama ko ang aking panalangin. 10Ang lahat ng aking mga kaaway ay mapapahiya at manginginig sa takot; sila'y tatalikod at biglang mapapahiya.
