Mga Awit 73

73 ¹Tunay ngang mabuti ang ating Ama sa Israel, sa mga malinis ang puso.

²Ngunit ako, halos matisod na ang aking mga paa; halos madulas na ang aking mga hakbang. ³Sapagkat naiinggit ako sa mga mapagmataas nang makita ko ang kasaganaan ng masasama. ⁴Sapagkat wala silang nararamdamang sakit sa kamatayan; ang kanilang mga katawan ay malusog at makinis. ⁵Hindi sila nasasadlak sa gulo tulad ng iba; hindi sila pinaparusahan tulad ng ibang tao. ⁶Kaya't ang kapalaluan ay kanilang kuwintas; binabalot sila ng karahasan tulad ng isang kasuotan. ⁷Ang kanilang mga mata ay umuumbok dahil sa katabaan; ang mga guniguni ng kanilang mga puso ay walang pigil. ⁸Nanunuya sila at nagsasalita nang may masamang hangarin; mula sa kaitaasan ay nagbabanta sila ng pang-aapi. ⁹Itinutuon nila ang kanilang mga bibig laban sa kalangitan, at ang kanilang dila ay naglalakad nang may kayabangan sa buong lupa. ¹⁰Kaya't ang kanyang bayan ay bumabalik sa kanila, at umiinom ng saganang tubig. ¹¹At sinasabi nila, “Paano nalalaman ng Diyos? May kaalaman ba ang Kataas-taasan?” ¹²Tingnan — ito ang masasama; laging nasa kaginhawaan, dumarami ang kanilang kayamanan.

¹³Tunay na walang kabuluhan ang pagpapanatili kong malinis ng aking puso at ang paghuhugas ng aking mga kamay sa kawalang-sala. ¹⁴Sapagkat buong araw ako ay pinarusahan at sinaway tuwing umaga.

¹⁵Kung sinabi ko, “Magsasalita ako nang ganito,” ipagkakanulo ko ang salinlahi ng iyong mga anak. ¹⁶Nang sikapin kong unawain ang lahat ng ito, ito ay isang nakakapagod na gawain sa aking paningin, ¹⁷hanggang sa pumasok ako sa santuwaryo ng ating Ama; saka ko naunawaan ang kanilang wakas. ¹⁸Tunay na inilalagay mo sila sa madudulas na lugar; pinababagsak mo sila sa pagkawasak. ¹⁹Kay bilis nilang nawasak sa isang iglap, lubusang tinangay ng mga kakila-kilabot! ²⁰Tulad ng isang panaginip kapag may nagising, O Soberanong Ama, kapag ikaw ay gumising, hahamakin mo sila tulad ng mga multo.

²¹Nang ang aking puso ay napuno ng pait at ako ay tinarak sa kalooban, ²²Ako ay hangal at walang muwang; ako ay parang hayop sa harap mo. ²³Gayunpaman, ako ay laging kasama mo; hawak mo ang aking kanang kamay. ²⁴Ginagabayan mo ako sa pamamagitan ng iyong payo, at pagkatapos ay dadalhin mo ako sa kaluwalhatian. ²⁵Sino ang mayroon ako sa langit kundi ikaw? At wala nang anumang bagay sa lupa na aking ninanais bukod sa iyo. ²⁶Maaaring manghina ang aking laman at aking puso, ngunit ang ating Ama ang lakas ng aking puso at aking bahagi magpakailanman.

²⁷Sapagkat mapapahamak ang mga malayo sa iyo; winawakasan mo ang bawat isang hindi tapat sa iyo. ²⁸Ngunit para sa akin, mabuti ang mapalapit sa ating Ama; ginawa kong kanlungan ang Soberanong Ama, upang maisalaysay ko ang lahat ng iyong mga gawa.