Mga Awit 79

79 ¹Ating Ama, sinalakay ng mga bansa ang iyong pamana; nilapastangan nila ang iyong banal na templo; winasak nila ang Jerusalem.

²Ibinigay nila ang mga bangkay ng iyong mga lingkod bilang pagkain sa mga ibon sa himpapawid, ang laman ng iyong mga tapat sa mga hayop sa lupa. ³Ibinuhos nila ang kanilang dugo na parang tubig sa palibot ng Jerusalem, at walang sinumang maglibing sa kanila. ⁴Naging katuyaan kami sa aming mga kapitbahay, kinukutya at nililibak ng mga nasa paligid namin.

⁵Hanggang kailan, ating Ama? Magagalit ka ba magpakailanman? Magniningas ba na parang apoy ang iyong paninibugho? ⁶Ibuhos mo ang iyong poot sa mga bansa na hindi ka nakikilala, at sa mga kaharian na hindi tumatawag sa iyong pangalan. ⁷Sapagkat nilamon nila si Jacob at winasak ang kanyang tinubuang lupa. ⁸Huwag mong ibilang sa amin ang mga kasalanan ng aming mga ninuno; hayaang ang iyong magiliw na habag ay dumating agad upang salubungin kami, sapagkat labis kaming naaba.

⁹Tulungan mo kami, ating Ama na nagliligtas sa amin, alang-alang sa kaluwalhatian ng iyong pangalan; iligtas mo kami at takpan ang aming mga kasalanan alang-alang sa iyong pangalan. ¹⁰Bakit sasabihin ng mga bansa, “Nasaan ang kanilang Diyos?” Sa harap ng aming mga mata, ipaalam sa mga bansa na iginagawad mo ang katarungan para sa dugong ibinuhos ng iyong mga lingkod. ¹¹Dumating nawa sa harap mo ang daing ng bilanggo; sa pamamagitan ng kadakilaan ng iyong bisig, ingatan mo ang mga hinatulang mamatay.

¹²Gantihan mo ang aming mga kapitbahay nang makapito sa kanilang kandungan dahil sa panunuya na kanilang ibinaling sa iyo, O Soberanong Ama. ¹³Sa gayon, kami na iyong bayan, ang mga tupa sa iyong pastulan, ay magpapasalamat sa iyo magpakailanman; mula sa isang salinlahi hanggang sa susunod na salinlahi, ihahayag namin ang iyong papuri.