Isang awit. Isang salmo ni Asaf.
Isang samahan — Edom, Moab, Ammon, Asiria at iba pa — ang nagkasundong burahin nang lubusan ang pangalan ng Israel. Tinutukoy ni Asaf ang bawat isa, hinihiling ang pagkalupig na sumapit sa Midian, at pagkatapos ay humihingi ng kahihiyang magtutulak sa kanilang hanapin ang pangalan ng ating Ama.
83 1O ating Ama, huwag kang manahimik; huwag kang magsawalang-kibo o manatiling walang-galaw, O ating Ama. 2Sapagkat tingnan mo, ang iyong mga kaaway ay nagkakagulo; itinaas ng mga napopoot sa iyo ang kanilang mga ulo. 3Laban sa iyong bayan sila'y lihim na nagbabalak; nagsasabwatan sila laban sa mga itinatangi mo. 4Sinasabi nila, “Halina, lipulin natin sila bilang isang bansa; upang ang pangalan ng Israel ay hindi na maalaala.” 5Nagkakaisa ang kanilang isip sa pagsasabwatan; laban sa iyo sila'y gumagawa ng tipan— 6ang mga tolda ng Edom at ng mga Ismaelita, ang Moab at ang mga Hagrita, 7ang Gebal at ang Ammon at ang Amalek, ang Filistia kasama ang mga naninirahan sa Tiro. 8Ang Asiria man ay sumanib sa kanila; sila'y naging malakas na bisig ng mga anak ni Lot. Selah
9Gawin mo sa kanila ang gaya ng ginawa mo sa Midian, gaya kay Sisera at kay Jabin sa batis ng Kison, 10na nalipol sa En-dor at naging dumi sa lupa. 11Gawin mong tulad ni Oreb at ni Zeeb ang kanilang mga maharlika, at tulad ni Zeba at ni Zalmuna ang lahat ng kanilang mga prinsipe, 12na nagsabi, “Ariin natin para sa ating sarili ang mga pastulan ng Diyos.” 13O aking Ama, gawin mo silang parang umiikot na alikabok, parang ipa sa harap ng hangin. 14Kung paanong ang apoy ay lumalamon sa kagubatan, at kung paanong ang liyab ay nagpapaningas sa mga bundok, 15gayon mo silang habulin sa pamamagitan ng iyong bagyo at sindakin sila sa pamamagitan ng iyong unos. 16Takpan mo ng kahihiyan ang kanilang mga mukha, upang hanapin nila ang iyong pangalan, O ating Ama. 17Mapahiya sila at manlupaypay magpakailanman; mamatay sila sa kadustaan, 18upang kanilang makilala na ikaw lamang, na ang pangalan ay ating Ama, ang Kataas-taasan sa buong lupa.