Mga Anak ni Korah
Para sa punong mang-aawit. Isang salmo ng mga anak ni Korah.
Pinatawad na ng ating Ama ang bayang ito noon, at hinihiling nilang gawin niya itong muli sa halip na manatiling galit sa buong salinlahi. Ang sagot na kanilang naririnig ay kapayapaan, at isang larawan: nagtatagpo ang pag-ibig at katapatan, naghahalikan ang katuwiran at kapayapaan, nagbubunga ang lupain.
85 1Pinagpala mo ang iyong lupain, ating Ama; ibinalik mo ang kasaganaan ni Jacob. 2Pinatawad mo ang kasamaan ng iyong bayan; tinakpan mo ang lahat ng kanilang kasalanan. Selah. 3Inalis mo ang lahat ng iyong poot; tumalikod ka sa iyong naglalagablab na galit.
4Panumbalikin mo kami, ating Ama, na aming kaligtasan; alisin mo ang iyong pagkagalit sa amin. 5Magagalit ka ba sa amin magpakailanman? Pahahabain mo ba ang iyong galit sa lahat ng salinlahi? 6Hindi mo ba kaming muling bubuhayin, upang ang iyong bayan ay magalak sa iyo? 7Ipakita mo sa amin ang iyong wagas na pag-ibig, ating Ama, at ipagkaloob mo sa amin ang iyong kaligtasan.
8Pakinggan ko kung ano ang sasabihin ng ating Ama, sapagkat magsasalita siya ng kapayapaan sa kanyang bayan, sa kanyang mga tapat; ngunit huwag silang bumalik sa kanilang mga kahangalan. 9Tunay ngang ang kanyang kaligtasan ay malapit sa mga natatakot sa kanya, upang ang kaluwalhatian ay manahan sa aming lupain. 10Ang wagas na pag-ibig at katapatan ay nagtagpo; ang katuwiran at kapayapaan ay naghalikan. 11Ang katapatan ay umuusbong mula sa lupa, at ang katuwiran ay tumutunghay mula sa langit. 12Oo, ang ating Ama ay magbibigay ng kabutihan, at ang aming lupain ay magbubunga ng ani nito. 13Ang katuwiran ay mangunguna sa kanya at maghahanda ng daan para sa kanyang mga hakbang.
