Buong Puso Ko Para Sa Iyo
Sa punong mang-aawit: ayon sa Mut-laben. Awit ni David.
Pasasalamat para sa isang tiyak na pagliligtas: napaurong ang mga kaaway, nabunot ang kanilang mga lungsod, napawi maging ang kanilang mga pangalan. Nakaupo ang ating Ama bilang makatarungang hukom at moog para sa mga inaapi. Hinihiling ni David na muli siyang bumangon upang maalala ng mga bansa na sila ay mga mortal lamang.
9 1Magpapasalamat ako sa iyo, aking Ama, nang buong puso; isasalaysay ko ang lahat ng iyong kagila-gilalas na mga gawa.
2Magagalak ako at magsasaya sa iyo; aawitan ko ng papuri ang iyong pangalan, O Kataas-taasan.
3Kapag umuurong ang aking mga kaaway, natitisod sila at napapahamak sa harap mo. 4Sapagkat itinaguyod mo ang aking karapatan at ang aking usapin; naupo ka sa trono bilang matuwid na hukom. 5Sinaway mo ang mga bansa; nilipol mo ang masasama; binura mo ang kanilang pangalan magpakailanman. 6Wasak na ang kaaway, nasa walang hanggang pagkaguho; binunot mo ang kanilang mga lungsod; naglaho na maging ang alaala nila.
7Ngunit ang ating Ama ay nakaluklok magpakailanman; itinatag niya ang kanyang trono para sa katarungan. 8At hahatulan niya ang sanlibutan nang may katuwiran; pamamahalaan niya ang mga bayan nang may katarungan. 9Ang ating Ama ay kanlungan ng mga api, isang tanggulan sa mga panahon ng kaguluhan. 10Ang mga nakakakilala ng iyong pangalan ay nagtitiwala sa iyo, sapagkat ikaw, ating Ama, hindi mo kailanman pinabayaan ang mga humahanap sa iyo.
11Umawit ng mga papuri sa ating Ama, na nananahan sa Sion! Ipahayag ang kanyang mga gawa sa mga bayan! 12Sapagkat siyang naghihiganti sa dugo ay nag-aalala sa mga nagdurusa; hindi niya nalilimutan ang kanilang paghibik.
13Maawa ka sa akin, aking Ama! Tingnan mo ang aking pagdurusa sa kamay ng mga napopoot sa akin, ikaw na nag-aangat sa akin mula sa mga pintuan ng kamatayan. 14upang maipahayag ko ang lahat ng iyong papuri sa mga pintuan ng Anak na Babae ng Sion, at magalak sa iyong pagliligtas.
15Nahulog ang mga bansa sa hukay na kanilang ginawa; ang kanilang sariling mga paa ay nasilo sa lambat na kanilang itinago. 16Ipinakilala ng ating Ama ang kanyang sarili; isinagawa niya ang katarungan; ang masama ay nabitag ng gawa ng kanyang sariling mga kamay. Higaion. Sela. a a v16 Ang Higaion ay isang tanda sa musika o pagninilay — malamang isang panawagan upang huminto at pagnilayan ang katatapos lamang na awitin.
17Babalik sa libingan ang masasama, ang lahat ng bansang lumilimot sa ating Ama. 18Sapagkat ang nangangailangan ay hindi laging malilimutan, ni maglalaho magpakailanman ang pag-asa ng mga nagdurusa.
19Bumangon ka, ating Ama! Huwag mong hayaang magtagumpay ang mga taong mortal; hayaang mahatulan ang mga bansa sa harap mo. 20Takutin mo sila, ating Ama; ipaalam sa mga bansa na sila ay mga mortal lamang. Sela.
