Mga Awit 97

97 ¹Naghahari ang ating Ama! Magalak ang lupa; matuwa ang maraming baybayin.

²Mga ulap at makapal na kadiliman ang pumapaligid sa kanya; ang katuwiran at katarungan ang pundasyon ng kanyang trono. ³Nauuna ang apoy sa kanya at tinutupok ang kanyang mga kaaway sa bawat panig. ⁴Ang kanyang kidlat ay nagliliwanag sa sanlibutan; nakikita ito ng lupa at nanginginig. ⁵Natutunaw na parang pagkit ang mga bundok sa harap ng ating Ama, sa harap ng Soberano ng buong lupa. ⁶Ipinahahayag ng kalangitan ang kanyang katuwiran, at nakikita ng lahat ng mga bayan ang kanyang kaluwalhatian.

⁷Napapahiya ang lahat ng naglilingkod sa mga inukit na larawan, silang nagmamalaki sa mga walang kabuluhang diyos-diyosan; sambahin ninyo siya, kayong lahat na mga diyos! ^a a v7 Ginamit ng Hebreo 1:6 ang panawagang ito — “Sambahin siya ng lahat ng mga anghel ng Diyos” — at inilapat kay Jesus, ang Anak na dinadala ng ating Ama sa sanlibutan.

⁸Naririnig ito ng Sion at natutuwa, at nagagalak ang mga anak na babae ng Juda dahil sa iyong mga paghatol, ating Ama. ^b b v8 Ang ‘mga anak na babae ng Juda’ ay isang idyomang Hebreo para sa mga bayan at nayong nakapaligid sa Juda. ⁹Sapagkat ikaw, ating Ama, ang Kataas-taasan sa buong lupa; ikaw ay itinataas nang higit sa lahat ng mga diyos.

¹⁰Kayong umiibig sa ating Ama, kamuhian ninyo ang kasamaan! Iniingatan niya ang buhay ng kanyang mga tapat; inililigtas niya sila mula sa kamay ng masasama. ¹¹Ang liwanag ay inihahasik para sa mga matuwid, at ang kagalakan para sa mga matapat ang puso. ¹²Magalak kayo sa ating Ama, kayong mga matuwid, at magpasalamat sa kanyang banal na pangalan.