Nagatubo pa sa Amay

Ang mga taga-Corinto nagabahinbahin subong sang mga pangkat sang mga tagahanga — ako kay Pablo, ako kay Apolos — kag ginatawag ni Pablo ini nga pagkabata. Ang nagatanom kag ang nagapainum wala sing kabuluhan; ang aton Amay ang nagapatubo. Ang ginatindog sang kada isa sa isa lang ka patukuran pagapahayagon sang kalayo.

Kapitulo 3.

Mga utod, wala ako makahambal sa inyo subong sa mga tawo sang Espiritu, kondi subong sa mga tawo sang unod—mga lapsag kay Cristo. Ginpainom ko kamo sing gatas, indi sing matig-a nga kalan-on, kay indi pa kamo handa. Bisan karon indi pa gihapon kamo handa. Unudnon pa kamo. Sanglit may kahisa kag pagsinumpakil sa tunga ninyo, indi bala kamo unudnon, nga nagakabuhi suno sa sukdanan sang tawo? Kay kon may isa nga nagasiling, “Nagasunod ako kay Pablo,” kag ang isa, “Nagasunod ako kay Apolos,” indi bala kamo nagahimo subong sang mga tawo lamang?

Ano bala si Apolos? Ano si Pablo? Mga alagad nga paagi sa ila nagtuo kamo, ang tagsatagsa suno sa ginhatag sang Ginoo sa iya. Nagtanum ako, nagtubig si Apolos, apang ang aton Amay ang nagpatubo sini. Busa indi bisan ano ang nagatanum ukon ang nagatubig—ang aton Amay lamang, nga amo ang nagapatubo sini. Isa lamang ang nagatanum kag ang nagatubig; makabaton ang tagsatagsa sang iya kaugalingon nga balos suno sa iya kaugalingon nga pagpangabudlay. Kay kami mga kaupod nga mamumugon sang aton Amay; kamo iya uma, iya patindugon.

Suno sa bugay nga ginhatag sang aton Amay sa akon, nagbutang ako sing patukoran subong sang isa ka maalam nga panday, kag ang iban nagapatindog sa ibabaw sini. Magbantay ang tagsatagsa kon paano sia nagapatindog sa ibabaw sini. Kay wala sing bisan sin-o nga makabutang sing iban nga patukoran luwas sa nabutang na, nga amo si Jesu-Cristo. Karon kon ang bisan sin-o nagapatindog sa ibabaw sang patukoran sing bulawan, pilak, malahalon nga mga bato, kahoy, hilamon, ukon dagami, mangin maathag ang buhat sang tagsatagsa, kay ang Adlaw magapahayag sini, bangud nga ang kalayo magabuyagyag sini, kag ina man nga kalayo magatilaw kon ano nga sahi ang buhat sang tagsatagsa. Kon magpabilin ang buhat nga ginpatindog sang bisan sin-o, makabaton sia sing balos. Kon masunog ang buhat sang bisan sin-o, mapierdihan sia—kon sa bagay maluwas sia mismo, apang subong lamang nga nagaagi sa kalayo.

Wala bala kamo makahibalo nga kamo templo sang aton Amay, kag ang Espiritu sang aton Amay nagapuyo sa inyo? Kon ang bisan sin-o magalaglag sang templo sang aton Amay, laglagon sia sang aton Amay. Kay balaan ang templo sang aton Amay, kag kamo amo ina nga templo.

Dili ang bisan sin-o magdaya sang iya kaugalingon. Kon ang bisan sin-o sa inyo nagahunahuna nga maalam sia sa sining panahon, magpakabuang sia, agud nga mangin maalam sia. Kay ang kaalam sining kalibutan kabuangan sa aton Amay. Kay nagasiling ang Kasulatan, “Ginadakup niya ang mga maalam sa ila pagkamalalangon,” kag liwat, “Nahibal-an sang aton Amay ang mga hunahuna sang mga maalam, nga wala sing pulos ini.” Busa dili ang bisan sin-o magpabugal tungud sa mga tawo. Kay ang tanan nga butang inyo, bisan si Pablo ukon si Apolos ukon si Cefas, ukon ang kalibutan ukon ang kabuhi ukon ang kamatayon, ukon ang karon ukon ang palaabuton—ang tanan inyo, kag kamo kay Cristo, kag si Cristo sa aton Amay.