Ezequiel 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Nag-abut sa akon ang pulong sang aton Amay:

²Anak sang tawo, atubanga ang Jerusalem, magwali ka batok sa iya mga balaan nga duog, kag magpanagna ka batok sa duta sang Israel, ³kag magsiling ka sa duta sang Israel: “Nagasiling ang imo Amay: Ako batok sa imo. Hunuson ko ang akon espada gikan sa iya taguban kag utdon ko gikan sa imo ang matarung kag ang malaut. ⁴Bangud nga utdon ko gikan sa imo ang matarung kag ang malaut, ang akon espada magagua sa iya taguban batok sa tanan gikan sa bagatnan tubtub sa aminhan. ⁵Niyan mahibaluan sang tanan nga ako amo ang Amay. Ginhunos ko ang akon espada gikan sa iya taguban, kag indi na ini magbalik liwat.

⁶Ikaw, anak sang tawo, mag-ugayong ka! Mag-ugayong ka sa atubangan sang ila mga mata nga may buong nga tagiposoon kag mapait nga kasubo. ⁷Kon magpamangkot sila, ‘Ngaa nagaugayong ka?’ magsiling ka, ‘Bangud sa balita nga nagaabut. Ang tagsa ka tagiposoon matunaw, ang tagsa ka kamut magaluya, ang tagsa ka espiritu magkalipong, ang tagsa ka tuhod mangin tubig. Yari karon, nagaabut ini, kag sa pagkamatuud matabo gid, nagasiling ang Soberano nga Amay.’”

⁸Nag-abut sa akon ang pulong sang aton Amay:

⁹Anak sang tawo, magpanagna ka kag magsiling: Nagasiling ang Soberano nga Amay: “Isa ka espada, isa ka espada, ginbaid kag ginpahining man, ¹⁰ginbaid para sa pagpamatay, ginpahining agud magkirab subong sang kilat. Magkalipay bala kita niyan? Ginatamay sang espada ang baston sang akon anak, subong nga ginatamay sini ang tagsa ka kahoy. ¹¹Gintangdo ang espada nga pahiningon, nga uyatan sa kamut; ginbaid kag ginpahining ini, handa para sa kamut sang manugpatay. ¹²Maghibi ka kag magsinggit, anak sang tawo, kay nagaabut ini batok sa akon katawohan; nagaabut ini batok sa tanan nga mga principe sang Israel. Gintugyan sila sa espada upud sa akon katawohan. Gani lampusa ang imo paa sa kasubo.” ¹³Sa pagkamatuud pagatilawan ini. Kag ano abi kon bisan ang baston nga ginatamay sini wala na sing lugar? nagasiling ang Soberano nga Amay. ¹⁴“Gani ikaw, anak sang tawo, magpanagna ka kag ipakpak ang imo mga kamut. Ipahulog ang espada sing makaduha, bisan sing makatlo —isa ka espada para sa pagpamatay, isa ka espada para sa daku nga pagpamatay, nga nagalibut sa ila gikan sa tagsa ka kilid, ¹⁵agud nga matunaw ang mga tagiposoon kag magdamu ang mga napukan. Sa tanan nila nga mga gawang ginbutang ko ang espada para sa pagpamatay. Ah! Ginhimo ini nga magkirab subong sang kilat, ginhunos ini para sa pagpamatay. ¹⁶Magtigbas ka sa tuo, niyan sa wala, sa bisan diin gintuyo ang imo sulab. ¹⁷Ako man magapakpak sang akon mga kamut, kag magakanay ang akon kaakig. Ako, ang imo Amay, naghambal.”

¹⁸Nag-abut sa akon ang pulong sang aton Amay:

¹⁹“Anak sang tawo, magmarka ka sang duha ka dalan nga agyan sang espada sang hari sang Babilonia, nga pareho gikan sa isa ka duta. Maghimo ka sang talamdan sa ginsang-aan sang dalan padulong sa isa ka ciudad. ²⁰Magmarka ka sang isa ka dalan para sa espada batok sa Raba sang mga Ammonhon, kag sang isa pa batok sa Juda kag sa napamakuran nga Jerusalem. ²¹Nagapundo ang hari sang Babilonia sa ginsang-aan nga sa diin nagabulag ang duha ka dalan, agud magpangita sing tanda: ginauyog niya ang mga baslay, ginapamangkot niya ang mga diosdios sa panimalay, ginausisa niya ang atay. ^a a v21 Ang pag-uyog sang mga baslay, ang pagpamangkot sa mga diosdios sa panimalay, kag ang pagbasa sang atay sang sapat amo ang tatlo ka pamaagi sang mga taga-Babilonia sa pagpanagna, ginagamit diri sa pagdesisyon kon diin nga ciudad ang salakayon anay. ²²Sa iya tuo nga kamut nahulog ang palad para sa Jerusalem: sa pagbutang sang mga pangbungkag, sa pagmando sang pagpamatay, sa pagbayaw sang singgit sang inaway, sa pagbutang sang mga pangbungkag batok sa mga gawang, sa pagtukod sang sampawan, kag sa pagpatindug sang mga alipokpok sa paglikup. ²³Daw isa ka butig nga tanda ini sa mga nagsumpa sing katutom sa iya, apang padumdumon niya sila sang ila sala kag pagadakpon sila.

²⁴Gani nagasiling ang Soberano nga Amay: “Bangud nga ginpadumdum ninyo ang inyo sala paagi sa inyo dayag nga pagrebelde, nga ginapahayag ang inyo mga sala sa tanan ninyo nga ginahimo —bangud nga nadumduman kamo, pagadakpon kamo sang kamut sang hari sang Babilonia. ²⁵Kag ikaw, dagway kag malaut nga principe sang Israel, nag-abut na ang imo adlaw, ang tion sang imo katapusan nga silot. ²⁶Amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay: Kuhaa ang purong, bayawa ang purongpurong. Wala sing magapabilin subong sang sadto: ang mabahul ginabayaw, ang mataas ginapaubus. ²⁷Isa ka guba! Isa ka guba! Himoon ko ini nga guba! Indi ini mapasag-uli tubtub mag-abut sia nga sa iya ini matuud nga iya; sa iya ihatag ko ang purongpurong. ^b b v27 Wala ginaguba sang aton Amay ang trono sa wala sing katapusan — ginahuptan niya ini para sa matuud nga Hari. Nagatudlo ini sa unhan sang tagsa ka napaslawan nga manugdumala pakadto kay Jesus, ang isa nga sa iya matuud nga iya ang ginharian (Lucas 1:32-33).

²⁸Kag ikaw, anak sang tawo, magpanagna ka kag magsiling: Amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay nahanungud sa mga Ammonhon kag sa ila mga pagyaguta. Magsiling ka: “Isa ka espada, isa ka espada, ginhunos para sa pagpamatay, ginpahining sa paglamon kag sa pagkirab subong sang kilat! ²⁹‘Bisan pa sang butig nga mga palanan-awon nahanungud sa imo kag sang nagabinutig nga mga pagpanagna, igatungtong ini sa mga liog sang mga malaut nga pagapatyon, nga nag-abut na ang ila adlaw, ang tion sang ila katapusan nga silot. ³⁰Ibalik ang espada sa iya taguban! Sa duog nga sa diin gintuga ka, sa duta nga imo ginhalinan, pagahukman ko ikaw. ³¹Iula ko sa imo ang akon kasingkal; huypan ko ikaw sang kalayo sang akon kaakig kag itugyan ko ikaw sa mga mapintas nga tawo, nga batid sa pagpanglaglag. ³²Mangin gatong ka sa kalayo, igaula ang imo dugo sa imo duta, kag indi ka na pagadumdumon. Kay ako, ang Amay, naghambal.’”