Ezequiel 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹Sang ikanapulo kag isa nga tuig, ikatlo nga bulan, nahauna nga adlaw, nag-abut sa akon ang pulong sang aton Amay:

²“Anak sang tawo, silingon mo si Faraon nga hari sang Egipto kag ang iya mga kadam-an: Sin-o ang makatupong sa imo sa imo pagkadungganon? ³Ang Asiria isa ka sedro sa Libano, nga may matahum nga mga sanga kag handong sang kakahuyan, nagataas sing tuman, ang iya ibabaw yara sa tunga sang mga panganod. ⁴Ginpadaku ini sang mga tubig, ginpataas ini sang kadadalman, ang iya mga suba nagailig sa palibot sang duog nga gintanuman sini, nga nagapadala sang iya mga alagyan sang tubig sa tanan nga kahoy sa latagon. ⁵Gani ang iya kataason naglabaw sa tanan nga kahoy sa latagon; nagdamu ang iya mga pungpong kag naglaba ang iya mga sanga tungud sa bugana nga mga tubig samtang nagalapad ini. ⁶Sa iya mga pungpong nagpugad ang tanan nga pispis sa kalangitan, sa idalum sang iya mga sanga nag-anak ang tanan nga sapat sa latagon, kag sa iya handong nag-estar ang tanan nga daku nga mga pungsod. ⁷Matahum ini sa iya pagkadaku, nga may malaba nga mga sanga, kay ang iya mga gamut nagtugdon padulong sa bugana nga mga tubig. ⁸Ang mga sedro sa katamnan sang aton Amay indi makatupong sa iya; ang mga sipres indi makaanggid sa iya mga pungpong, kag ang mga kahoy nga plane indi kaangay sang iya mga sanga. Wala sing kahoy sa katamnan sang aton Amay nga kaangay sini sa katahum. ⁹Ginhimo ko ini nga matahum sa iya madamu nga mga sanga, kag ang tanan nga kahoy sang Eden nga yara sa katamnan sang aton Amay nahisa sini.’

¹⁰Gani ang Soberano nga Amay nagasiling: “Tungud kay nagtaas ini sing mataas, ginbutang ang iya ibabaw sa tunga sang mga panganod, kag ang iya tagiposoon nagpabugal sa iya kataason, ¹¹‘gintugyan ko ini sa gamhanan sang mga pungsod, nga sa pagkamatuud nagpanghikot sa iya; gintabog ko ini tungud sa iya pagkamalaut. ¹²Gintapas ini sang mga dumuluong, ang pinakamapintas sa mga pungsod, kag ginbayaan ini. Ang iya mga sanga nagtupa sa mga bukid kag sa tagsa ka nalupyakan, ang iya mga pungpong nagluyagluyag nga bali sa tanan nga kabukutan sang duta, kag ang tanan nga katawohan sang kalibutan nagbiya sa iya handong kag nagpabaya sini. ¹³Sa iya natumba nga puno nagapungko ang tanan nga pispis sa kalangitan, kag sa tunga sang iya mga sanga ang tanan nga mapintas nga mga sapat, ¹⁴agud wala sing kahoy nga ginbubuan sing maayo nga magtaas sing mataas ukon magbutang sang ila ibabaw sa tunga sang mga panganod, kag wala sing nagainom sang tubig nga magtaas sing subong sina. Kay ang tanan gintugyan sa kamatayon, sa kadadalman sang duta, sa tunga sang mga mamalatyon, upod sang mga nagapanaug sa buho.’

¹⁵Amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay: “Sa adlaw nga nagpanaug ini sa lulubngan, ginpabangotan ko ang kadadalman kag gintabunan ko ini tungud sa kahoy; ginpunggan ko ang iya mga suba, kag ang bugana nga mga tubig napunggan. Ginpadulom ko ang Libano tungud sa iya, kag ang tanan nga kahoy sa latagon nalaya tungud sini. ¹⁶Sa tingog sang iya pagkatumba ginpakurog ko ang mga pungsod, sang ginhulog ko ini sa lulubngan upod sang mga nagapanaug sa buho. Niyan sa kadadalman sang duta, ang tanan nga kahoy sang Eden, ang pinakamaayo kag pinakamanami sang Libano, ang tanan nga nagainom sang tubig, naumpawan. ¹⁷Sila man nagpanaug upod sini sa lulubngan, sa mga ginpamatay sang espada—sila nga amo ang iya kusog, nga nag-estar sa iya handong sa tunga sang mga pungsod.’

¹⁸“Diin nga kahoy sang Eden ang makaanggid sa imo himaya kag pagkadaku? Apang upod sa mga kahoy sang Eden pagadalhon ka padulhog sa kadadalman, agud maghamyang sa tunga sang mga wala matuli, upod sang mga ginpamatay sang espada. Amo ini si Faraon kag ang tanan niya nga kadam-an, nagasiling ang Soberano nga Amay.”