Nagtindog Liwat ang Halaran sang Amay

Antes pa may templo nga nagatindog, ang mga nagbalik nga katawhan nagpatindog liwat sang halaran sang aton Amay sa iya dumaan nga mga pundasyon — nahadlok sa mga katawhan sa palibot nila — kag nagsugod liwat sang adlaw-adlaw nga mga halad. Sang ginpahamtang ang pundasyon, ang mga tigulang nga nakakilala sang una nga balay naghilak sing mabaskog pareho sang pagtuaw sang iban.

Kapitulo 3.

Sang ikapito nga bulan, sang nahamtang na ang Israel sa ila mga banwa, nagtipon ang katawohan nga nagahiusa sa Jerusalem. Niyan si Jesua nga anak ni Josadak kag ang iya mga kaupud nga saserdote, kag si Zerubabel nga anak ni Sealtiel kag ang iya mga kaupdanan, nagpanghikot kag nagpatindog sang halaran sang aton Amay, agud maghalad sing mga halad-nga-sinunog sa ibabaw sini, suno sa nasulat sa Kasugoan ni Moises nga tawo sang aton Amay. Ginpahamtang nila ang halaran sa iya mga sadsaran, kay nahadluk sila sa mga katawohan sa palibot nila, kag naghalad sila sing mga halad-nga-sinunog sa ibabaw sini sa aton Amay sa aga kag sa hapon. Ginsaulog nila ang Piesta sang mga Payag suno sa nasulat, ang adlaw-adlaw nga mga halad-nga-sinunog suno sa kadamuon nga ginakinahanglan kada adlaw. Pagkatapos sadto, naghalad sila sing regular nga mga halad-nga-sinunog, ang mga halad sa bag-ong bulan, ang tanan nga balaan nga mga piesta sang aton Amay, kag mga dulot halin sa bisan sin-o nga nagdala sing kinabubut-on nga halad sa aton Amay. Halin sa nahauna nga adlaw sang ikapito nga bulan, nagsugod sila sa paghalad sing mga halad-nga-sinunog sa aton Amay, bisan pa wala pa mapahamtang ang sadsaran sang templo sang aton Amay. Ginsuholan nila ang mga manughikay sang bato kag ang mga panday, kag ginhatagan nila ang mga taga-Sidon kag mga taga-Tiro sing pagkaon, ilimnon, kag lana, agud magdala sing mga troso nga sedro halin sa Lebanon paagi sa dagat pakadto sa Jope, suno sa ginpahanugutan sa ila ni Ciro nga hari sang Persia.

Nagsugod sa Pagtindog ang Balay sang Amay

Sang ikaduha nga bulan sang ikaduha nga tuig pagkatapos nga nakaabut sila sa balay sang aton Amay sa Jerusalem, ginsugdan ni Zerubabel nga anak ni Sealtiel kag ni Jesua nga anak ni Josadak ang hilikuton, upod ang nabilin sa ila mga katawohan—ang mga saserdote, ang mga Levinhon, kag ang tanan nga nagbalik sa Jerusalem halin sa pagkabihag. Ginpatuon nila ang mga Levinhon nga nagapanuigon sing kaluhaan kag pataas sa hilikuton sa balay sang aton Amay. Niyan si Jesua, ang iya mga anak kag mga utud, kag si Kadmiel upod ang iya mga anak, nga mga anak ni Juda, naghiusa sa pagdumala sa mga nagahikot sa balay sang aton Amay—kaupod ang mga anak ni Henadad, ang ila mga anak kag mga utud, ang mga Levinhon.

Sang ginpahamtang sang mga manugtukod ang sadsaran sang templo sang aton Amay, nagtindog ang mga saserdote nga nagabayo sing mga panapton upod ang mga trumpeta, kag ang mga Levinhon nga mga anak ni Asaf upod ang mga simbalo, agud magdayaw sa aton Amay suno sa ginsugo ni David nga hari sang Israel. Nag-amba sila nga nagasinalayan, nga nagadayaw kag nagapasalamat sa aton Amay, “Maayo sia; ang iya matutom nga paghigugma sa Israel nagapadayon sa gihapon.” Kag ang bug-os nga katawohan naghinugyaw sing daku nga pagdayaw, kay ginpahamtang na ang sadsaran sang balay sang aton Amay.

Madamu sa mga tigulang nga saserdote, mga Levinhon, kag mga pangulo sang mga panimalay nga nakakita sang nahauna nga balay naghibi sing mabaskug sang ginapahamtang ang sadsaran sini nga balay sa atubangan sang ila mga mata, samtang madamu man ang iban nga naghinugyaw sa kalipay. Wala sing makapain sa malipayon nga hinugyaw sa paghibi, kay naghinugyaw ang katawohan sing tuman kabaskug nga nabatian ini sa malayo.