Nagsabat si Bildad nga Suhanon

Mas prangka si Bildad: ang Dios wala nagabaliko sang katarungan, gani ang mga anak ni Job natagaan sang takos sang ila sala. Pangitaa ang Dios, magpakaputli, kag ang katapusan mas masanag pa sangsa sinugdan. Ang iya paglaragway sang wala sing Dios, papiro nga wala sing latagon, ukay-ukay sang lawalawa, diretso kay Job ginatuyo.

Kapitulo 8.

Niyan nagsabat si Bildad nga Suhanon: “Hasta san-o ka maghambal sing subong sini nga mga butang? Ang mga pulong sang imo baba daw mabaskog lamang nga hangin. Ginatiko bala sang Dios ang katarungan? Ginatiko bala sang Makagagahum ang matarung? Kon ang imo mga anak nagpakasala batok sa iya, gintugyan niya sila sa balos sang ila pagkamalalison. Apang kon pangitaon mo sing hugot ang Dios kag magpakitluoy ka sa Makagagahum, kon ikaw putli kag matarung, pat-od gid nga karon magabugtaw sia para sa imo kag ibalik ka niya sa imo nagakaigo nga duog. Bisan diutay ang imo ginsuguran, ang imo palaabuton nga mga tuig magauswag sing dako gid. Pamangkuta ang mga kaliwatan sang dugay na nga panahon, kag binagbinaga ang gin-usisa sang ila mga katigulangan. Kay natawo lamang kita kahapon kag wala kita sing nahibaluan; ang aton mga adlaw sa duta daw landong lamang. Indi bala nga tudluan ka nila kag sugiran ka, kag magapaguwa sila sing mga pulong gikan sa ila paghangup? Makatubo bala sing mataas ang papiro kon wala sing palahuyawan? Makauswag bala ang mga tigbaw kon wala sing tubig? Samtang lunhaw pa kag wala makutli, nagakalaya ini sing madasig sang sa bisan ano nga hilamon. Amo ini ang padulungan sang tanan nga nagakalimot sa Dios; sa amo nagakawala ang paglaum sang mga wala sing Dios. Ang iya ginasaligan maluya, kag ang iya ginasandigan daw bulbul sang lawa. Nagasandig sia sa iya balay, apang indi ini makatindog; nagapanguyapot sia sa sini, apang indi ini magpadayon. Kaangay sia sang isa ka tanum nga bugana sing tubig sa silak sang adlaw, nga nagalapta ang iya mga salingsing sa bug-os nga katamnan. Ang iya mga gamut nagalikus sa tinumpok nga mga bato kag nagapangita sa tunga sang mga bato sing duog nga maugatan. Apang kon gab-uton sia gikan sa iya duog, ginapanghiwala sia sini, nga nagasiling, ‘Wala ko gid ikaw makita.’ Amo ini ang kalipay sang iya dalanon— kag gikan sa duta may iban nga magatubo sa iya duog. Indi pagsikwayon sang Dios ang isa ka tawo nga wala sing kasawayan, kag indi niya pagbuligan ang mga manughimo sing kalautan. Pagapun-on pa niya ang imo baba sang kadlaw kag ang imo mga bibig sang mga sininggit sa kalipay. Ang mga nagadumot sa imo pagapanaptan sang kahuluy-an, kag ang tolda sang mga malaut magakawala na.”