Em Zarokên Bavê me Têne Nav Kirin

Bavê me niha wan dibêje zarokên xwe, her çend ku ew ê bibin çi hê nehatiye diyarkirin. Qayîn hişyarî ye: nefret jixwe kuştin e. Hezkirin ew e ku Mesîh jiyana xwe dide, û dest ji bo birayekî hewcedar vekirî ye. Gava dil sûcdar dike, Bavê me mezintir e.

Beş 3.

Binêrin Bavê me çi cûre hezkirin daye me, da ku em zarokên Bavê me bêne nav kirin! Û em jî wusa ne. Dinya me nas nake, çimkî wê ew nas nekir. ^a Ya delalno, em niha zarokên Bavê me ne; lê em ê bibin çi, hê nehatiye diyar kirin. Lê em dizanin ku gava ew diyar bibe, em ê wek wî bin, çimkî em ê wî çawa ku ew e wusa bibînin. Û her kesê ku bi wî xwediyê vê hêviyê ye, xwe pak dike, çawa ku ew pak e.

Her kesê ku her tim guneh dike, bêqanûniyê jî dike; guneh bêqanûnî ye. Hûn dizanin ku ew diyar bû da ku gunehên me rake, û di wî de tu guneh tuneye. Kesê ku di wî de dimîne, guneh nake; kesê ku guneh dike, ew ne dîtiye û ne jî nas kiriye.

Zarokên min ên biçûk, bila tu kes we nexapîne. Kesê ku rastiyê pêk tîne, rast e, çawa ku ew rast e. Kesê ku her tim guneh dike, ji Îblîs e, çimkî Îblîs ji destpêkê ve guneh dike. Kurê Bavê me ji bo vê yekê diyar bû, da ku karên Îblîs hilweşîne. Tu kesê ku ji Bavê me çêbûye, her tim guneh nake, çimkî tovê wî di wî de dimîne; û ew nikare her tim guneh bike, çimkî ew ji Bavê me çêbûye. Bi vî awayî diyar dibe ku zarokên Bavê me kî ne, û zarokên Îblîs kî ne: kesê ku tiştê rast nake, ne ji Bavê me ye, û kesê ku ji birayê xwe hez nake jî ne ji Bavê me ye.

Wek Malbatê Ji Hev Hez Bikin

Çimkî peyama ku we ji destpêkê ve bihîstiye ev e: ku em ji hev hez bikin. Ne wek Qayîn, yê ku ji yê xerab bû û birayê xwe kuşt. Çima wî ew kuşt? Çimkî karên wî yên xwe xerab bûn û yên birayê wî rast bûn. Birano, heke dinya ji we nefret bike, şaş nemînin. Em dizanin ku em ji mirinê derbasî jiyanê bûne, çimkî em ji hev hez dikin. Kesê ku hez nake, di mirinê de dimîne. Her kesê ku ji birayê xwe nefret dike, mêrkuj e, û hûn dizanin ku jiyana herheyî di tu mêrkujî de namîne.

Em bi vî awayî hezkirinê nas dikin: Mesîh jiyana xwe ji bo me da; divê em jî jiyana xwe ji bo hev bidin. Lê heke kesek maldariya dinyayê hebe û birayê xwe di tengasiyê de bibîne, lê dîsa dilê xwe ji wî re bigire, hezkirina Bavê me çawa di wî de dimîne?

Zarokên min ên biçûk, bila em ne bi peyvan û ne bi axaftinê, lê bi kirin û bi rastiyê hez bikin. Bi vî awayî em ê bizanin ku em ji rastiyê ne, û em ê dilê xwe li ber wî rehet bikin, gava ku dilê me me mehkûm dike; çimkî Bavê me ji dilê me mezintir e, û ew her tiştî dizane. Ya delalno, heke dilê me me mehkûm neke, li ber Bavê me cesareta me heye; em çi dixwazin, ji wî distînin, çimkî em emrên wî bi cih tînin û tiştê ku li wî xweş tê dikin. Emrê wî ev e: ku em bi navê Kurê wî Îsa Mesîh bawer bikin, û çawa ku wî emir li me kir, ji hev hez bikin. Kesê ku emrên wî bi cih tîne, di Bavê me de dimîne, û Bavê me jî di wî de. Em bi vî awayî dizanin ku ew di me de dimîne: bi Ruhê Pîroz ê ku wî daye me.