1 Padîşah 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Silêman bi zewacê bi Fîrewn padîşahê Misirê re bû xizm. Keça Fîrewn stand û ew anî Bajarê Dawid, heta ku avakirina qesra xwe, mala Bavê me û sûrê Orşelîmê temam kir. ²Lê gel hê jî li cihên bilind qurban dikirin, çimkî di wan rojan de hê ji bo navê Bavê me ti mal nehatibû avakirin. ^a a v2 Cihên bilind, perestgehên herêmî yên li ser girikan bûn ku mirovan li wan qurban dikir, berî ku perestgeh ji perizandinê re cihekî yekta bide. ³Silêman ji Bavê me hez dikir û li gorî qanûnên bavê xwe Dawid dijiya; tenê ew li cihên bilind qurban dikir û bixûr dişewitand. ⁴Padîşah çû Gîbonê ku qurban bike, çimkî ew cihê bilind ê mezin bû; Silêman li ser wî gorîgehê 1,000 qurbanên şewatî pêşkêş kirin.

⁵Li Gîbonê Bavê me bi şev di xewnekê de ji Silêman re xuya bû û got: “Bixwaze, divê ez çi bidim te.”

⁶Silêman bersiv da: “Te ji xulamê xwe Dawid, bavê min re dilovaniyeke mezin nîşan da, çimkî ew bi dilsozî, bi rastî û bi dilekî rast li ber te meşiya. Te ev dilovaniya mezin ji wî re parast û îro kurek dayê ku li ser textê wî rûnê. ⁷Niha, Bavê min, te xulamê xwe li şûna bavê min Dawid kir padîşah, her çend ez tenê zarokekî biçûk im û nizanim çawa derkevim an têkevim hundir. ⁸Xulamê te di nav gelê te de ye, ew gelê ku te hilbijart — ewqas pir in ku nayên jimartin an hesibandin. ⁹Loma dilekî têgihîştî bide xulamê xwe ku gelê te bi rê ve bibe û qenciyê ji nebaşiyê veqetîne. Çimkî kî dikare vî gelê te yê mezin bi rê ve bibe?”

¹⁰Ji ber ku Silêman ev xwestibû, ev li ber Bavê Serwer xweş hat.

¹¹Bavê me jê re got: “Ji ber ku te ev xwest, ne jiyaneke dirêj, ne dewlemendî, ne jî jiyana dijminên xwe, lê têgihîştin ku dadperweriyê fêm bikî, ¹²ez niha li gorî gotina te dikim: ez dilekî biaqil û têgihîştî didim te — berî te kes mîna te nebû, û piştî te jî kes wekî te dernakeve. ¹³Ez tişta ku te nexwest jî didim: dewlemendî û rûmet, da ku di hemû rojên te de ti padîşah bi te re nebe hemta. ¹⁴Heke tu di riyên min de bimeşî, qanûn û fermanên min biparêzî mîna ku bavê te Dawid parast, ezê rojên te dirêj bikim.”

¹⁵Silêman şiyar bû û fêm kir ku ew xewnek bû. Ew çû Orşelîmê, li ber Sindoqa Peymana Bavê Serwer rawesta, qurbanên şewatî û qurbanên aştiyê pêşkêş kirin û ji bo hemû xulamên xwe ziyafetek çêkir.

Şehrezayiya Bav Dayika Rastîn Eşkere Dike

¹⁶Paşê du jinên ku fahîşe bûn hatin ba padîşah û li ber wî rawestan. ¹⁷Jinekê got: “Ji kerema xwe, ezbenî, ez û ev jin di yek malê de dijîn, û min li wê malê li ba wê zarok anî. ¹⁸Di roja sêyemîn de piştî ku min zarok anî, vê jinê jî zarok anî. Em bi tenê bûn; ti biyanî li wê malê bi me re tunebû, tenê em her du. ¹⁹Di şevê de kurê vê jinê mir, çimkî ew li ser ketibû. ²⁰Ew nîvê şevê rabû, dema ku xulama te di xew de bû kurê min ji kêleka min stand, ew xiste himêza xwe û kurê xwe yê mirî xiste himêza min. ²¹Gava ez sibê rabûm ku şîr bidim kurê xwe, ew mirî bû. Lê gava di ronahiya sibê de baş lê nêrîm, min dît ku ew ne ew kurê bû ku min anîbû.”

²²Jina din got: “Na! Yê zindî kurê min e; yê mirî yê te ye.” Ya pêşîn bersiv da: “Na! Yê mirî kurê te ye; yê zindî yê min e.” Wisa ew li ber padîşah bi hev ketin.

²³Padîşah got: “Ev yek dibêje, ‘Kurê min zindî ye, kurê te mirî ye,’ û ew yek dibêje, ‘Na, kurê te mirî ye, kurê min zindî ye.’”

²⁴Loma padîşah got: “Şûrekî ji min re bînin.” Û wan şûrek anî ber padîşah. ²⁵Padîşah got: “Zarokê zindî bikin du perçe; nîvê bidin yekê û nîvê din bidin ya din.”

²⁶Dayika kurê zindî, ji ber ku dilê wê ji bo zaroka wê diêşiya, bi padîşah re peyivî û got: “Ji kerema xwe, ezbenî, zaroka zindî bidinê! Qet wî nekujin!” Lê ya din got: “Ne yê min be ne jî yê te — wî bikin du perçe!”

²⁷Paşê padîşah got: “Zarokê zindî bidin jina pêşîn; qet wî nekujin. Ew dayika wî ye.”

²⁸Hemû Îsraêl bihîstin ka padîşah çi hikûm da, û ew ji wî tirsiyan, çimkî wan dît ku şehrezayiya Bavê me di wî de bû ku dadperweriyê bike.