Dilê Bavekî di Xizmetê de

Pawlos vedibêje ka wî çawa li ber Bavê me di nav wan de reftar kir — bêyî pesindayînê, bêyî perda çavbirçîtiyê û bêyî ku desthilatdariya xwe bi kar bîne. Ew pêşî xwe wekî dayikeke ku zarokên xwe şîr dide, paşê wekî bavekî bi zarokên xwe re dide nasîn, û tîne bîra wan ku wî şev xebitî da ku li ser tu kesî nebe bar.

Beş 2.

Çimkî birano û xwişkno, hûn bi xwe dizanin ku hatina me ya ba we beredayî nebû. Lê wek ku hûn dizanin, her çend me berê li Filîpî cefa kişandibû û zordarî li me hatibû kirin, me di Bavê xwe de cesaret dît ku tevî dijberiyeke tund mizgîna wî ji we re bibêjin. Çimkî bangewaziya me ne ji xeletiyê tê û ne ji nepakiyê, û em hewl nadin ku kesî bixapînin. Berevajî, ji ber ku Bavê me em pejirandine ku mizgîn bi me were spartin, em bi vî awayî dibêjin — ne ji bo ku em mirovan razî bikin, lê Bavê me yê ku dilên me diceribîne. Wek ku hûn dizanin, me tu caran bi peyvên pesindayînê neaxivî, û ne jî wek perda çavbirçîtiyê — Bavê me şahid e. Me ji mirovan pesin nexwest — ne ji we, ne ji yên din — her çend wek şandiyên Mesîh me dikaribû desthilatdariya xwe bi kar bianiya. Lê em di nav we de nerm bûn, wek dayikeke ku bi dilnermî zarokên xwe şîr dide û lênêrîna wan dike. Loma, bi bêriyeke kûr a ji bo we, em kêfxweş bûn ku ne tenê mizgîna Bavê me, lê canê xwe jî bi we re par ve bikin, çimkî hûn ji me re ewqas delal bûn. Çimkî birano û xwişkno, hûn keda me û cefakişandina me tînin bîra xwe: me şev û roj xebat kir, da ku em li ser ti kesê we nebin bar, dema ku me mizgîna Bavê me ji we re belav dikir. Hûn û Bavê me şahid in ku me li hember we bawermendan çiqas bi pîrozî, bi rastî û bê sûc reftar kir. Wek ku hûn dizanin, me li her yekê ji we wek bavekî ku li zarokên xwe dinêre muamele kir — me hûn bi cesaret kirin, dilê we xweş kir û li we zor kir, da ku hûn jiyaneke ku hêjayî Bavê me be bijîn, yê ku we gazî padîşahî û rûmeta xwe dike.

Em jî ji bo vê yekê herdem spasiya Bavê me dikin: dema ku we peyva Bavê me ya ku we ji me bihîst wergirt, we ew ne wek peyameke mirovî, lê wek tiştê ku ew bi rastî ye pêşwazî kir — peyva wî, ku di nav we yên bawermend de kar dike. Birano û xwişkno, we civatên Bavê me yên li Cihûstanê yên di Îsa Mesîh de teqlîd kir, çimkî we jî ji gelê xwe heman cefa kişand wek ku wan ji Cihûyan kişand, yên ku Xudan Îsa û pêxember kuştin, em derxistin, Bavê me ne razî dikin û dijberiya her kesî dikin, ku nahêlin em bi miletan re biaxivin da ku ew xilas bibin, û herdem pîvana gunehên xwe tije dikin. Niha di dawiyê de hêrs gihîşte wan.

Hesreta Dîtina We Dîsa

Birano û xwişkno, ji ber ku demeke kurt em ji we hatin qutkirin — bi beden, ne bi dil — em hê bêtir dilxwaz bûn ku rûyê we bibînin, bi bêriyeke mezin. Me xwest ku em werin ba we — ez, Pawlos, careke din û dîsa — lê Îblîs em asteng kirin. Çimkî hêviya me, şahiya me, an taca serbilindiya me li ber Xudanê me Îsa di hatina wî de çi ye? Ma ne hûn in? Erê, hûn rûmet û şahiya me ne.