Bi Hatina Tîtûs Dilrehetbûyî

Tîtûs bi xeberan digihîje Makedonyayê, û tirsa Pawlos dişkê. Nameya wî ya êşdar ew xemgîn kiribûn û ew hinekî poşman bûbû ku şandiye, lê xemê ew vegerandin. Xema ku Bavê me dixwaze dibe sedema tobeyeke ku tu kes jê poşman nabe. Bi eşkereyî dibêje ku ew careke din bawerî bi wan tîne.

Beş 7.

Loma, ya hezkiriyên min, madem ku ev soz hene, bila em xwe ji her gemariya goşt û ruh paqij bikin, pîrozbûnê bi tirsa Bavê me temam bikin.

Di dilê xwe de ji me re cih vekin. Me li tu kesî xerabî nekir, me tu kes xera nekir, me tu kes ne xapand. Ez vê yekê nabêjim ku we mehkûm bikim. Min berê got: hûn di dilê me de ne, ku em bi hev re bimirin û bijîn. Pêbaweriyeke mezin bi we min heye, serbilindiyeke mezin bi we min heye. Ez bi dilrehetiyê tije me, di hemû cefaya xwe de bi şahiyê diherikim.

Gava ku em gihîştin Makedonyayê jî, bedenên me rehetî nedîtin—em ji her alî dihatin tengkirin, li derve nakokî, li hundir tirs hebû. Lê Bavê me, yê ku dilketiyan dilrehet dike, bi hatina Tîtûs em dilrehet kirin. Ne tenê bi hatina wî, lê bi wê dilrehetiya ku wî ji ber we stend—wî ji me re behsa bêriya we, şîna we, dildariya we ya ji bo min kir—loma ez hê bêtir şa bûm.

Her çi qas nameya min hûn xemgîn kirin jî, ez poşman nabim—her çend ez poşman bûbûm jî, çimkî ez dibînim ku wê nameyê hûn xemgîn kirin, tevî ku demeke kurt bû. Niha ez şa dibim—ne ji ber ku hûn xemgîn bûn, lê ji ber ku xema we tobe anî. Hûn wek daxwaza Bavê me xemgîn bûn, loma we ji aliyê me ve tu zirar nedît. Çimkî xema ku li gorî daxwaza Bavê me ye, tobeyê ber bi rizgariyê tîne, bêyî poşmanî; lê xema dinyayê mirinê tîne. Binêrin ka vê xema li gorî daxwaza Bavê me çi di we de çêkir: xîret, kelecana ku hûn xwe paqij bikin, hêrs, tirs, bêrî, dildarî, amadebûn ji bo dadperweriyê! Di her tiştî de we nîşan da ku hûn di vê meseleyê de bêsûc in. Her çend min ji we re nivîsand jî, ew ne ji bo yê ku xerabî kir bû, ne jî ji bo yê ku xerabî lê hat kirin, lê ji bo ku dilsoziya we ya ji bo me li ber Bavê me li we xuya bibe. Loma em dilrehet bûn. Ji bilî dilrehetiya me bi xwe, em hê bêtir bi şahiya Tîtûs şa bûn, çimkî ruhê wî ji aliyê we hemûyan ve hat tezekirin. Min li ber wî der heqê we de çi pesnê we da jî, min şermezar nekir. Çawa ku her tiştê me ji we re got rast bû, wisa jî pesnê me yê li ber Tîtûs rast derket. Dilê wî yê ji bo we hê mezintir e, gava ku tê bîra wî ka we hemûyan çawa guhdarî kir, bi tirs û lerzê pêşwaziya wî kir. Ez şa dibim, çimkî di her tiştî de pêbaweriyeke temam bi we min heye.