Bavê Te Ji Bo Te Şer Dike

Beriya şer kahînek ji artêşê re dibêje ku netirsin, çimkî Bavê wan bi wan re diçe. Paşê hin mêr tên şandin malê — xaniyekî nû, rezekî nû, dergistiyek, an tenê tirs. Pêşî ji bajaran re aştî tê pêşkêşkirin, û tewra artêşên dorpêçker jî nikarin darên fêkiyan jêkin.

Beş 20.

Gava tu ji bo şer li dijî dijminên xwe derkevî û hesp, erebe û artêşeke ji ya te mezintir bibînî, ji wan netirse; çimkî Bavê te bi te re ye, Yê ku tu ji welatê Misrê derxistî. Gava hûn ê bikevin şer, bila kahin pêş de were û ji gel re bipeyive. Bila ew ji wan re bêje: “Ey Îsraêl, bibihîze: îro hûn li dijî dijminên xwe diçin şer. Dilê we sist nebe, netirsin, nekevin telaşê û ji ber wan nelerizin, çimkî Bavê we bi we re diçe, da ku ji bo we li dijî dijminên we şer bike û serketinê bide we.”

Paşê karbidest wê ji gel re bêjin: “Ma kesek heye ku xaniyekî nû ava kiriye, lê hê ew pîroz nekiriye? Bila vegere mala xwe, nebe ku ew di şer de bimire û yekî din wî pîroz bike. Ma kesek heye ku rezek çandiye, lê hê ji berê wî nexwariye? Bila vegere mala xwe, nebe ku ew di şer de bimire û yekî din ji berê wî bixwe. Ma kesek heye ku bi jinekê re dergistî bûye, lê hê bi wê re nezewiciye? Bila vegere mala xwe, nebe ku ew di şer de bimire û zilamekî din wê bistîne.” Bila karbidest hê ji gel re bêjin: “Ma kesek heye ku ditirse û dilê wî sist bûye? Bila vegere mala xwe, da ku dilê birayên wî jî wek dilê wî nehele.” Gava karbidest gotina xwe ji gel re biqedînin, wê fermandarên artêşê destnîşan bikin ku pêşengiya wan bikin.

Gava tu nêzîkî bajarekî bibî ku li dijî wî şer bikî, aştiyê ji wî re pêşniyar bike. Heke ew bi aştî bersiva te bide û deriyên xwe ji te re veke, hemû gelê wî wê bi kara zorê ji te re xizmetê bikin. Lê heke ew aştiyê red bike û li dijî te şer bike, hingê wî dorpêç bike. Gava Bavê te wî bide destê te, hemû mêrên wî ji devê şûr derbas bike. Lê jin, zarok, heywan û her tiştê din ê di bajêr de, hemû talana wî, tu dikarî ji xwe re talan bikî; û tu dikarî talana dijminên xwe ya ku Bavê te daye te bixwî. Bi hemû bajarên ku ji te gelek dûr in û ne ji bajarên van miletan in, wiha bike. Lê di bajarên van gelan de ku Bavê te wek mîras dide te, tiştekî ku nefes digire sax nehêle. Belê, wan bi temamî ji bo tunekirinê veqetîne: Hîtî, Amorî, Kenanî, Perîzî, Hîwî û Yebûsî, wek ku Bavê te ferman daye te, da ku ew te hîn nekin ku tu teqlîda hemû tiştên kirêt ên ku ew ji xwedayên xwe re dikin bikî û li hember Bavê xwe guneh bikî.

Gava tu demeke dirêj bajarekî dorpêç bikî û li dijî wî şer bikî da ku wî bigirî, bi lêdana bivir darên wî tune neke. Tu dikarî ji wan bixwî, lê wan nebire. Çimkî darên zeviyê ne mirov in ku wek dijminê te bên hesibandin. Tu dikarî tenê darên ku tu dizanî ji bo xwarinê nînin bibirî, da ku tu li hember bajarê ku bi te re şer dike kelehên dorpêçê ava bikî, heta ku ew bikeve.