Dubarekirina Şerîetê 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Mûsa tevahiya Îsraêl gazî kir û ji wan re got: “Ey Îsraêl, guh bidin qanûn û qaydeyên ku ez îro di guhê we de dibêjim. Wan hîn bibin û bi baldarî bînin cih.” ²Bavê me li Horêvê bi me re peymanek girê da. ³Bavê me ev peyman ne bi bav û kalên me re, lê bi me re girê da, bi me hemûyan re yên ku îro li vir sax in. ⁴Bavê me li çiyê, ji nav agir, rû bi rû bi we re peyivî.

⁵Wê demê ez di navbera Bavê me û we de sekinîm, da ku gotina Bavê me ji we re bibêjim, çimkî hûn ji agir tirsiyan û derneketin ser çiyê. Wî got:

⁶“Ez Bavê te me, yê ku tu ji Misrê, ji mala koletiyê derxistî.

⁷“Li ber min xwedayên te yên din tune bin.

⁸“Ji xwe re pûtekî kolayî, şiklê tu tiştî yê li ezmanan li jor, li erdê li jêr an jî di avên bin erdê de, çênekî. ⁹Li ber wan xwe netewîne û ji wan re qulix neke, çimkî ez, Bavê te, Bavekî çavnebar im; ez sûcê bavan li zarokan dihesibînim, heta nifşê sêyem û çarem ê wan ên ku ji min nefret dikin, ¹⁰lê ez ji 1000 nifşên wan ên ku ji min hez dikin û emrên min diparêzin re dilovaniya peymanê nîşan didim.

¹¹“Navê Bavê xwe bi xerabî bi kar neyne, çimkî Bavê me kesê ku navê wî bi xerabî bi kar tîne bê ceza nahêle.

¹²“Roja Şabatê biparêze, da ku tu wê pîroz bigirî, wek ku Bavê te li te emir kiriye. ¹³Şeş rojan tê bixebitî û hemû karê xwe bikî, ¹⁴lê roja heftan ji Bavê te re Şabat e. Tu kar neke, ne tu, ne kur an keça te, ne xulam an cariya te, ne gayê te, ne kerê te, ne tu heywanên te, ne jî xerîbê ku di nav bajarên te de ye, da ku xulam û cariyên te jî wek te bêhna xwe vedin. ¹⁵Bîne bîra xwe ku tu li Misrê kole bûyî û Bavê te bi destekî xurt û milekî dirêjkirî tu ji wir derxistî. Loma Bavê te li te emir kir ku tu roja Şabatê biparêzî.

¹⁶“Rûmetê bide bavê xwe û diya xwe, wek ku Bavê te li te emir kiriye, da ku rojên te dirêj bin û li welatê ku Bavê te dide te ji te re baş be.

¹⁷“Divê tu mêrkujiyê nekî.

¹⁸“Divê tu zinayê nekî.

¹⁹“Divê tu nedizî.

²⁰“Divê tu li dijî cîranê xwe şahidiya derewîn nedî.

²¹“Çavê xwe bernede jina cîranê xwe. Dilê xwe nede mala cîranê xwe, zeviya wî, xulam an cariya wî, gayê wî, kerê wî, an tu tiştê ku yê cîranê te ye.”

²²Bavê me ev gotin li çiyê, ji nav agir, ewr û tariya giran, bi dengekî bilind ji tevahiya civîna we re gotin; wî tiştekî din li ser zêde nekir. Wî ew li ser du lewheyên kevirîn nivîsîn û dan min. ²³Gava we deng ji nav tariyê bihîst, dema ku çiya bi agir dişewitî, hûn hatin ba min, hemû serokên eşîrên we û rihspiyên we,

²⁴û we got: “Va ye, Bavê me rûmet û mezinahiya xwe nîşanî me da; me dengê wî ji nav agir bihîst. Îro me dît ku Bavê me bi mirovekî re dipeyive û ew mirov hîn sax e. ²⁵Niha em çima bimirin? Ev agirê mezin wê me bişewitîne. Heke em hê bêtir dengê Bavê me bibihîzin, emê bimirin. ²⁶Ji hemû mirovan kî heye ku wek me dengê Bavê jîndar ê ku ji nav agir dipeyive bihîstibe û sax mabe? ²⁷Nêzîk here û her tiştê ku Bavê me dibêje bibihîze; paşê her tiştê ku Bavê me ji te re dibêje ji me re bibêje, emê guh bidinê û bînin cih.”

²⁸Bavê me gotinên we yên ku we ji min re gotin bihîstin û Bavê me ji min re got: “Min gotinên vî gelî yên ku wan ji te re gotin bihîstin. Hemû tiştên ku wan gotin rast in. ²⁹Xwezî dilê wan her wiha bimîne, ku ji min bitirsin û her dem hemû emrên min biparêzin, da ku her û her ji wan û ji zarokên wan re baş be! ³⁰Here û ji wan re bibêje: ‘Vegerin konên xwe.’ ³¹Lê tu li vir li cem min bisekine û ezê tevahiya emir, qanûn û qaydeyan, ji te re bibêjim, ku tu wan hînî wan bikî, da ku ew li welatê ku ez didim wan da ku bibin xwediyê wî, wan bînin cih.”

³²Loma hay ji xwe hebin ku hûn wek ku Bavê we li we emir kiriye bikin; ne ber bi rastê ne jî ber bi çepê ve bizivirin. ³³Di hemû riya ku Bavê we li we emir kiriye de bimeşin, da ku hûn bijîn, serfiraz bibin û li welatê ku hûnê bibin xwediyê wî rojên we dirêj bin.