Nêzîk bibe ku guhdarî bikî

Here mala Xwedê ku guhdarî bikî, ne ku biaxivî; bila peyvên te hindik bin û tiştê ku soz didî bide. Hezkirina ji pere tu caran têr nake, dewlemendî dikare di karekî xerab de winda bibe, û tu çawa hatî wisa tazî diçî. Kêfxweşbûna ji para karê xwe diyariya Xwedê ye.

Beş 5.

Dema ku tu dikevî mala Xwedê, gavên xwe biparêze. Nêzîk bibe ku guhdarî bikî, ne ku qurbana bêaqilan pêşkêş bikî—ew nizanin ku xerabiyê dikin. Devê xwe bi lez neke, û bila dilê te bi lez neyê ku li ber Xwedê bipeyive—Xwedê li ezmanan e, tu li ser erdê yî, loma bila peyvên te hindik bin. Çimkî xewn ji gelek tevgerê tê, û dengê bêaqil ji gelek peyvan. Gava ku tu soz didî Xwedê, di dayîna wê de dereng nemîne—ew ji bêaqilan razî nabe. Tiştê ku tu soz didî, bide. Ne soz dayîn çêtir e ji soz dayin û cîh negirtina wê. Nehêle ku devê te te bike gunehkar, û ji qasidê re nebêje ku ew şaşiyek bû. Çima divê Xwedê li dengê te hêrs bibe û xebata destên te hilweşîne? ^a Çimkî di gelek xewnan û gelek peyvan de bûxareke derbasbûyî heye. Loma ji Xwedê bitirse.

Zordestî û feyda erdê

Heke tu bibînî ku belengaz tên zordestîkirin, û dadperwerî û rastî di parêzgehekê de tên binpêkirin, şaş nemîne—berpirsyarek ji aliyê berpirsyarekî bilindtir ve tê temaşekirin, û yên hê bilindtir li ser wan radiwestin. Lê feyda erdê ji bo her kesî ye; heta padîşah jî ji zevî tê xizmetkirin.

Kesê ku ji diravan hez dike, tu caran têr nabe; kesê ku ji dewlemendiyê hez dike, tu caran têra dahatê jê re çênabe. Ev jî derbasbûyî ye. Çawa ku dewlemendî zêde dibe, yên ku wê dixwin jî zêde dibin—ji xwedanê wê re çi feyde heye, ji bilî bi çavên xwe temaşekirina wê?

Xewa karkerekî şîrîn e, çi hindik bixwe çi gelek; zêdebûna dewlemend nahêle ku ew razê.

Min di bin tavê de xerabiyeke bêzarker dît: dewlemendiya ku ji aliyê xwedanê wê ve tê parastin, ji bo zirara wî. Ew dewlemendî di karekî xerab de hat windakirin, û gava ku bû xwedî kurek, tiştek nema ku jê re bihêle. Çawa ku ji malzaroka diya xwe hat, tazî vedigere, wekî ku hat diçe, tiştek ji keda xwe nagire ku di destê xwe de hilgire. Ev jî xerabiyeke tal e: çawa ku hat, wusa jî diçe. Ji keda xwe ya ji bo bayê, ew çi feyde dibîne? Hemû rojên xwe di tariyê de dixwe, bi gelek bêzarî, nexweşî û hêrsê.

Ev tiştê ku min dît: baş û munasib e ku mirov bixwe, vexwe û di hemû keda ku di bin tavê de pê dikeve de, di nav çend rojên jiyana ku Xwedê didê de, qenciyê bibîne—çimkî ev para wî ye. Her weha, gava ku Xwedê ji kesekî re dewlemendî, milk û hêz dide ku pê kêfxweş bibe, ku para xwe bipejirîne û di keda xwe de şahiyê bibîne—ev diyariya Xwedê ye. Ew wê kêm caran rojên jiyana xwe bîne bîra xwe, çimkî Xwedê wî bi şahiya dilê wî mijûl dike.