Derketin 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Gava Mûsa û Harûn li welatê Misrê bûn, Bavê me ji wan re got:

²“Ev meh ji we re destpêka mehan e, meha pêşî ya salê ye. ³Ji tevahiya civîna Îsraêl re bêjin: Di roja dehan a vê mehê de, divê her mêr ji bo malbata xwe berxekî, ji bo her malê berxekî ji xwe re hilde. ⁴Heke mal ji bo berxekî pir biçûk be, bila ew û cîranê xwe yê herî nêzîk li gorî hejmara kesan berxekî hildin; li gorî ku her kes çiqas dixwe, berxê hesab bikin. ⁵Divê berxê we bêqisûr, nêr û yeksalî be; wî ji nav miyan an ji nav bizinan hildin. ⁶Heta roja çardehê vê mehê wî li ba xwe bihêlin; wê gavê divê tevahiya civîna gelê Îsraêl wî di berêvarê de serjê bike. ⁷Wê ji xwînê hildin û li ser serder û herdu rexderên deriyê wan malên ku goşt tê de dixwin bikin. ⁸Divê ew wê şevê goştê ku li ser êgir hatiye qelandin bi giyayên tehl û nanê şikeva re bixwin; divê wî bixwin. ⁹Wî xav an di avê de kelandî nexwin, lê li ser êgir qelandî bixwin: serî, ling û hundirê wî jî. ¹⁰Heta sibê tiştekî jê nehêlin; tiştê ku heta sibê bimîne, bişewitînin. ¹¹Wî bi vî awayî bixwin: piştênka we girêdayî, çarox di lingên we de, dar di destê we de; bi lez bixwin. Ev Cejna Bavê me ya Derbasbûnê ye. ¹²Wê şevê ezê di nava welatê Misrê re derbas bibim û hemû nixuriyên welatê Misrê, çi yên mirovan çi yên heywanan, bikujim û li ser hemû îlahên Misrê dîwanê bikim. Ez Bavê we me. ¹³Wê xwîn li ser malên ku hûn tê de ne ji we re bibe nîşan. Gava ez xwînê bibînim, ezê ji ser we re derbas bibim; gava ez welatê Misrê bixim, wê tu bela we tune neke. ^a a v13 Xwîna li ser derî ya ku dîwanê dide alî, Îsa nîşan dide, berxê me yê Cejna Derbasbûnê, yê ku xwîna wî hemû kesên ku baweriya xwe bi wî tînin diparêze.

¹⁴“Ev roj wê ji we re bibe roja bibîranînê; wê wekî cejneke ji Bavê we re pîroz bikin. Di hemû nifşên we de ev wê bibe qanûneke herheyî; wê pîroz bikin. ¹⁵Heft rojan nanê şikeva bixwin. Di roja pêşî de hemû hevîrtirşê ji malên xwe derînin, çimkî her kesê ku ji roja pêşî heta roja heftan tiştekî bihevîrtirş bixwe, wê ji nav Îsraêl bê qutkirin. ¹⁶Di roja pêşî de civîneke pîroz û di roja heftan de jî civîneke pîroz bikin. Di wan rojan de tu karî nekin, ji bilî ku her kes xwarina xwe amade bike; hûn tenê dikarin vê bikin. ¹⁷Cejna Nanê Şikeva pîroz bikin, çimkî min di vê rojê bi xwe de ordiyên we ji welatê Misrê derxistin. Ev roj nifş bi nifş wekî qanûneke herheyî pîroz bikin. ¹⁸Di meha pêşî de, ji êvara roja çardehan heta êvara roja bîst û yekê nanê şikeva bixwin. ¹⁹Heft rojan bila di malên we de hevîrtirş neyê dîtin; her kesê ku tiştekî bihevîrtirş bixwe, çi xerîb be çi ji welatiyan be, divê ji civîna Îsraêl bê qutkirin. ²⁰Tiştekî bihevîrtirş nexwin; li her cihê ku hûn lê dijîn, nanê şikeva bixwin.”

²¹Mûsa gazî hemû rîspiyên Îsraêl kir û ji wan re got: “Ji bo malbatên xwe berxan hilbijêrin, paşê berxê Cejna Derbasbûnê serjê bikin. ²²Qevdek giyayê cehtirê hildin, di nav xwîna ku di teştê de ye bikin û ji xwîna di teştê de li serder û herdu rexderan bidin. Heta sibê tu kes ji we ji deriyê mala xwe dernekeve. ²³Çimkî wê Bavê me di nav re derbas bibe ku Misrê bixe. Gava ew xwînê li ser serder û herdu rexderan bibîne, wê Bavê me ji ser derî re derbas bibe û nehêle ku yê ku tune dike bikeve malên we û we bixe. ²⁴Divê hûn vî emrî ji bo xwe û ji bo zarokên xwe wekî qanûneke herheyî bigirin. ²⁵Gava hûn bikevin welatê ku Bavê me, çawa ku soz daye, wê bide we, vê perestinê pêk bînin. ²⁶Û gava zarokên we ji we re bibêjin: ‘Wateya vê perestinê ji bo we çi ye?’ ²⁷hûnê bibêjin: ‘Ev qurbana Cejna Derbasbûnê ya Bavê me ye: ew li Misrê ji ser malên gelê Îsraêl re derbas bû; wî Misrî xistin, lê malên me parastin.’” Piştre gel serî tewand û perizî.

²⁸Gelê Îsraêl çû û çawa ku Bavê me li Mûsa û Harûn emir kiribû, wan wisa kir.

²⁹Nîvê şevê Bavê me hemû nixuriyên welatê Misrê, ji nixuriyê Firewn ê ku li ser textê xwe rûdinişt heta nixuriyê girtiyê ku di zîndanê de bû, û hemû nixuriyên heywanan kuştin. ³⁰Wê şevê Firewn, karmendên wî û hemû Misrî rabûn û li Misrê qîrîneke mezin rabû, çimkî maleke ku kesekî mirî tê de tunebû nebû.

Firewn Destûrê Dide Wan Ku Herin

³¹Wê şevê wî gazî Mûsa û Harûn kir û got: “Rabin, ji nav gelê min derkevin, hûn û gelê Îsraêl jî; herin, çawa ku we got, ji Xwedê re biperizin. ³²Çawa ku we got, pez û dewarên xwe jî hildin û herin; ji bo min jî bereketê bixwazin.”

³³Misriyan zor dan gelê Îsraêl ku bi lez ji welêt derkevin û gotin: “Em hemû mirî ne.” ³⁴Gel hevîrê xwe berî ku tirş bibe hilgirt; teştên wan ên hevîr di nav kirasên wan de pêçayî li ser milên wan bûn. ³⁵Gelê Îsraêl wekî ku Mûsa gotibû kir: wan ji Misriyan tiştên zîv û zêr û cil xwestin. ³⁶Û Bavê me gel li ber çavê Misriyan bi qedir kir, loma wan daxwaza wan bi cih anî; bi vî awayî gel Misrî talan kirin.

³⁷Gelê Îsraêl ji Ramsêsê ber bi Sûkkotê bi rê ket; ji bilî jin û zarokan, nêzîkî 600.000 mêrên peya hebûn. ³⁸Bi wan re elaleteke tevlihev a mezin jî derket, tevî kerî, dewar û gelek heywanan. ³⁹Wan ji hevîrê ku ji Misrê anîbûn nanê şikeva wekî kulîçe pehtin, çimkî hevîr tirş nebûbû; ji ber ku ew ji Misrê hatibûn derxistin û dema wan tunebû ku li bendê bimînin an ji xwe re xwarinê amade bikin. ⁴⁰Dema ku gelê Îsraêl li Misrê ma 430 sal bû. ⁴¹Piştî 430 salan, di wê rojê bi xwe de, hemû ordiyên Bavê me ji welatê Misrê derketin. ⁴²Ev ew şev bû ku Bavê me tê de nobedarî kir, da ku wan ji welatê Misrê derîne; hemû gelê Îsraêl nifş bi nifş ji bo Bavê me nobedariya vê şevê dikin.

Kî Dikare Ji Cejna Derbasbûnê Bixwe

⁴³Bavê me ji Mûsa û Harûn re wiha got: “Ev qanûna Cejna Derbasbûnê ye: Bila tu xerîbek jê nexwe, ⁴⁴lê her koleyê ku bi pere hatiye kirîn, piştî ku we ew sinet kir, dikare jê bixwe. ⁴⁵Wê tu mêvan û tu kesê ku biheq dixebite jê nexwe. ⁴⁶Wê di malekê de bixwin; ji goşt tiştekî dernexin derveyî malê û tu hestiyekî wê neşikênin. ^b b v46 Diviya tu hestiyekî berx nehata şikandin — tam ew tişta ku ji bo Îsa li ser xaçê hat gotin, ku ew berxê Cejna Derbasbûnê yê rastîn e. ⁴⁷Divê hemû civata Îsraêl wê pîroz bike. ⁴⁸Heke xerîbek li ba we bimîne û bixwaze ji Bavê me re Cejna Derbasbûnê pîroz bike, hemû kesên nêr ên mala wî sinet bikin; piştre bila ew nêzîk bibe û wê pîroz bike—ew dibe wekî yekî ji welatiyan. Lê wê tu kesê sinetnebûyî jê nexwe. ⁴⁹Ji bo welatî û ji bo xerîbê ku di nav we de dimîne, wê yek qanûn hebe.”

⁵⁰Çawa ku Bavê me li Mûsa û Harûn emir kiribû, hemû kurên Îsraêl wisa kirin; wan ew kir. ⁵¹Di wê rojê bi xwe de Bavê me gelê Îsraêl li gorî ordiyên wan ji welatê Misrê derxist.