Gelê Bavê me Vedigere Malê

Qeyda sirgûniyên ku vedigeriyan, binemal bi binemal û bajar bi bajar, kahin, Lêwî, stranbêj û xizmetkarên perestgehê, bi tevahî 42.360. Hin kes nikarin nifşa xwe îsbat bikin û ji xwarina kahînan tên dûrxistin. Gava digihîjin mala wêranbûyî ya Bavê me, serek bi dilxwazî ji bo nûavakirinê didin.

Beş 2.

Ev in mirovên parêzgehê yên ku ji dîliyê derketin—yên ku Nebûkadnesarê padîşahê Babîlê sirgûnî Babîlê kiribûn. Ew vegeriyan Orşelîmê û Cihûdayê, her yek çû bajarê xwe. Ew bi Zerûbabel, Yêşûa, Nehemya, Serahya, Reêlahya, Mordekay, Bîlşan, Mîspar, Bîgway, Rehûm û Baana re hatin—hejmara mêrên Îsraêl:

Kurên Paroş, 2.172; kurên Şefatya, 372; kurên Arah, 775; kurên Pehat-Moab, ango kurên Yêşûa û Yoav, 2.812; kurên Êlam, 1.254; kurên Zatû, 945; kurên Zakay, 760; kurên Banî, 642; kurên Bebay, 623; kurên Azgad, 1.222; kurên Adonîkam, 666; kurên Bîgway, 2.056; kurên Adîn, 454; kurên Ater, ango yên Hezekya, 98; kurên Bezay, 323; kurên Yora, 112; kurên Haşûm, 223; kurên Gîbar, 95; mêrên Beytlehmê, 123; mêrên Netofayê, 56; mêrên Anatotê, 128; mêrên Azmawetê, 42; mêrên Kîryat-Arîmê, Kefîrayê û Beêrotê, 743; mêrên Ramayê û Gevayê, 621; mêrên Mîkmasê, 122; mêrên Beytêlê û Ayê, 223; mêrên Nebôyê, 52; mêrên Magbîşê, 156; kurên Êlamê din, 1.254; kurên Harîm, 320; mêrên Lodê, Hadîdê û Onoyê, 725; mêrên Erîhayê, 345; mêrên Senaayê, 3.630.

Kahîn: kurên Yedaya, ji mala Yêşûa, 973; kurên Îmer, 1.052; kurên Paşhûr, 1.247; kurên Harîm, 1.017.

Lêwî: kurên Yêşûa û Kadmîêl, ji kurên Hodawya, 74. Stranbêj: kurên Asaf, 128. Dergehvan: nevîdeyên Şalûm, Ater, Talmon, Akûb, Hatîta û Şovay—bi giştî 139.

Xizmetkarên perestgehê: kurên Zîha, kurên Hasûfa, kurên Tabaot, kurên Keros, kurên Sîaha, kurên Padon, kurên Lebana, kurên Hagaba, kurên Akûb, kurên Hagav, kurên Şamlay, kurên Hanan, kurên Gîdêl, kurên Gahar, kurên Reaya, kurên Rezîn, kurên Nekoda, kurên Gazam, kurên Uza, kurên Paseah, kurên Besay, kurên Asna, kurên Meûnîm, kurên Nefîsîm, kurên Bakbûk, kurên Hakûfa, kurên Harhûr, kurên Bazlût, kurên Mehîda, kurên Harşa, kurên Barkos, kurên Sîsera, kurên Temah, kurên Nezîah û kurên Hatîfa.

Kurên xizmetkarên Silêman: kurên Sotay, kurên Hasoferet, kurên Perûda, kurên Yaala, kurên Darkon, kurên Gîdêl, kurên Şefatya, kurên Hatîl, kurên Pokeret-Hazebaîm û kurên Amî. Hemû xizmetkarên perestgehê û kurên xizmetkarên Silêman 392 bûn.

Yên jêrîn ji Tel-Melah, Tel-Harşa, Kerûv, Adan û Îmer derketin, lê nikaribûn îsbat bikin ku ew an malbatên wan ji Îsraêl in: kurên Delaya, kurên Tobya û kurên Nekoda, 652. Ji kurên kahînan: kurên Habaya, kurên Hakoz û kurên Barzîlay, yê ku bi keçeke Barzîlayê Gîleadî re zewicî û navê wê malbatê girt. Wan di tomarên nesebê de li navên xwe geriyan, tiştek nedîtin, û wekî gemar ji kahîntiyê hatin dûrxistin. Walî ji wan re got ku heta kahînek bi Ûrîm û Tûmîm raneweste, divê ew ji xwarina herî pîroz nexwin. ^a

Hemû civat bi hev re 42.360 bûn, ji bilî xulam û cariyeyên wan, ku 7.337 bûn; û 200 stranbêjên mêr û jin hebûn. Hespên wan 736, hêstirên wan 245, deveyên wan 435 û kerên wan 6.720 bûn.

Gava ew gihîştin mala Bavê me li Orşelîmê, hin serekên malbatan ji bo mala Bavê me diyariyên dilxwazî dan, da ku ew li cihê xwe ji nû ve bê avakirin. Li gorî hêza xwe, wan ji xezîneya karî re 61.000 pereyên zêr, nêzî 6.250 lîreyên zîv û sed kincên kahînan dan.

Kahîn, Lêwî, hin ji gel, stranbêj, dergehvan û xizmetkarên perestgehê li bajarên xwe bi cih bûn—hemû Îsraêl li bajarên xwe.