Yek Ziman, Yek Gel
Yek ziman, yek plan: bircek û navek, da ku mirov belav nebin. Bavê me tê xwarê, zimanê wan tevlihev dike, û wan dîsa belav dike. Paşê beş diçe ser malbata Terah ku ji Ûrê bar dike, digel Saray ku kordunde bû.
Bavê me di ayetan de dipeyive 6–7
11 1Wê demê li seranserê dinyayê yek ziman û axaftineke hevpar hebû. 2Û gava ber bi rojhilat ve koç dikirin, wan li welatê Şînarê deştek dît û li wir bi cih bûn. 3Wan ji hev re got: “Werin em kelpîçan çêkin û wan baş bişewitînin.” Wan li şûna keviran kelpîç û li şûna xerc zift bi kar anîn. 4Paşê wan got: “Werin, em bajarekî û birceke wisa ji xwe re ava bikin ku serê wê bigihîje ezmanan, û em navekî ji xwe re çêkin, da ku em li ser rûyê tevahiya dinyayê belav nebin.”
5Lê Bavê me daket xwarê, da ku bajar û birca ku mirovan ava dikirin bibîne. a a v5 Bavê me yê ku li her derê ye, wekî ku “dakeve xwarê” tê nîşandan. Ev zimanê mirovan e ji bo nêzîkbûna wî, da ku tevbigere.
6Û Bavê me got: “Va ye, ew yek gel in û zimanê wan yek e. Ev tenê destpêka tiştên ku wê bikin e. Êdî her tiştê ku ew bidin ber xwe ku bikin, wê ji bo wan nepêkan nebe. 7Werin em herin xwarê û li wir zimanê wan tevlihev bikin, da ku tu kes zimanê cîranê xwe fêm neke.”
8Loma Bavê me ew ji wir li ser rûyê tevahiya dinyayê belav kirin û wan dev ji avakirina bajêr berda. 9Loma navê wê Babîl hat danîn, çimkî li wir Bavê me zimanê tevahiya dinyayê tevlihev kir û ji wir ew li ser rûyê tevahiya dinyayê belav kirin. b b v9 Navê Babîl dişibe peyva “tevlihev”. Ev nav cihê ku Bavê me zimanê mirovan lê tevlihev kir nîşan dide.
Binemala Sam
10Qeyda binemala Sam ev e: Gava Sam sed salî bû, du sal piştî tofanê, ew bû bavê Arpexşad. 11Piştî ku Sam bû bavê Arpexşad, pênc sed sal jiya û kur û keçên wî yên din çêbûn.
12Gava Arpexşad sî û pênc salî bû, ew bû bavê Şelah. 13Piştî ku Arpexşad bû bavê Şelah, çar sed û sê sal jiya û kur û keçên wî yên din çêbûn.
14Gava Şelah sî salî bû, ew bû bavê Êver. 15Piştî ku Şelah bû bavê Êver, çar sed û sê sal jiya û kur û keçên wî yên din çêbûn.
16Gava Êver sî û çar salî bû, ew bû bavê Pêlêg. 17Piştî ku Êver bû bavê Pêlêg, çar sed û sî sal jiya û kur û keçên wî yên din çêbûn.
18Gava Pêlêg sî salî bû, ew bû bavê Reû. 19Piştî ku Pêlêg bû bavê Reû, du sed û neh sal jiya û kur û keçên wî yên din çêbûn.
20Gava Reû sî û du salî bû, ew bû bavê Serûg. 21Piştî ku Reû bû bavê Serûg, du sed û heft sal jiya û kur û keçên wî yên din çêbûn.
22Gava Serûg sî salî bû, ew bû bavê Nahor. 23Piştî ku Serûg bû bavê Nahor, du sed sal jiya û kur û keçên wî yên din çêbûn.
24Gava Nahor bîst û neh salî bû, ew bû bavê Têrah. 25Piştî ku Nahor bû bavê Têrah, sed û nozdeh sal jiya û kur û keçên wî yên din çêbûn.
26Gava Têrah heftê salî bû, ew bû bavê Avram, Nahor û Haran.
Malbata Têrah
27Qeyda binemala Têrah ev e: Têrah bavê Avram, Nahor û Haran bû. Haran jî bavê Lût bû. 28Haran berî bavê xwe Têrah, li cihê ku lê çêbûbû, li Ûra Kildaniyan mir. 29Avram û Nahor zewicîn. Navê jina Avram Seray bû, navê jina Nahor jî Mîlka bû. Mîlka keça Haran bû; Haran bavê Yîska jî bû. 30Seray nikaribû bi zaro bima; zarokên wê tunebûn. 31Têrah Avramê kurê xwe, Lûtê kurê Haran ê neviyê xwe û Seraya bûka xwe, jina Avramê kurê xwe, bi xwe re birin û ew ji Ûra Kildaniyan derketin ku herin welatê Kenanê. Ew gihîştin Heranê û li wir bi cih bûn. 32Têrah du sed û pênc sal jiya û li Heranê mir.