Efrayîm bi Bê Dixwe

Serpêhatiyek dîrokê ku wek doza Bavê me tê bikaranîn. Aqûb panîka birayê xwe girt û li Beytêlê gulaş da; niha ziriyeta wî li pey bayê rojhilat dikevin, bi Aşûrê re peymanan çêdikin, û terazûyên xapînok bi kar tînin, digel ku israr dikin tu kes di wan de sûcekî nabîne. Vegerin, bi hezkirin û dadperweriyê bigirin, li hêviyê bin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 9–10

Beş 12.

Efrayîm bi bê dixwe û tevahiya rojê li pey bayê rojhilat dikeve; wan derew û zordarî li ser hev kom kirin. Ew bi Aşûrê re peymanekê çêdikin, û zeyta wan ji Misrê re tê birin. Bavê me bi Cihûdayê re dozek heye, û ewê Aqûbê ji ber riyên wî berpirsiyar bigire; ewê li gorî kirinên wî cezayê wî bide. Di malzarokê de wî panîka birayê xwe girt, û di hêza xwe de bi Bavê me re gulaş da. Wî bi peyamnêr re gulaş da û serkeftî bû; ew giriya û ji bo keremê lava kir. Li Beytêlê wî ew dît, û li wir ew bi me re peyivî. Bavê leşkerên ezmanan—Bavê me ew nav e ku pê tê bibîranîn. Loma tu—vegere ba Bavê xwe; bi hezkirina peymanê û dadperweriyê bigire, û bênavber li hêviya Bavê xwe be.

Bazirganek ku terazûyên xapînok di destê wî de ne—ew ji zordariyê hez dike. Efrayîm dibêje: “Ax, lê ez dewlemend bûm; min ji xwe re sermiyan dît. Di hemû keda min de, ew tu sûcî di min de nabînin—tiştekî ku bi rastî guneh e tune.”

“Lê ez Bavê te me, yê ku tu ji welatê Misrê derxistî; ezê dîsa te di konan de bidim rûniştin, wek rojên cejna diyarkirî. ^a Min ji pêxemberan re peyivî; ez bûm ê ku dîtin zêde kir, û bi destê pêxemberan min mesel da.”

Heke Gîlead xerabî be, ew bûne tune; li Gilgalê ew gayan qurban dikin—gorîgehên wan jî wek lodên keviran li ser şûvên zeviyê ne. Aqûb reviya welatê Aramê; li wir Îsraêl ji bo jinekê xebitî, û ji bo jinekê pez çêrand. Bi destê pêxemberekî Bavê me Îsraêl ji Misrê derxist, û bi destê pêxemberekî ew hat parastin. Efrayîm hêrsa tal rakir; loma Bavê wî yê Serwer wê sûcê xwîna wî li ser wî bihêle û cezayê wî ji bo heqaretên wî bide.