Were Mala Bavê Xwe
Beşa dawî vexwendin e. Bi peyvên amade vegerin, qebûl bikin ku Aşûr û hesp nikarin rizgar bikin, êdî ji keda destên xwe re nebêjin 'xwedayên me'. Bavê me soz dide ku wê bi dilxwazî ji wan hez bike, ku wê wekî xunavê li ser wan be, û bi zelalî dibêje ku fêkiyê wan ji wî tê.
Bavê me di ayetan de dipeyive 4–8
14 1Vegere, ya Îsraêl, ba Bavê xwe; çimkî tu ji ber gunehên xwe ketî.
2Bi peyvên amade ba Bavê me vegerin; jê re bibêjin: “Hemû sûcê me rake û me bi kerem bipejirîne, da ku em fêkiyê lêvên xwe pêşkêş bikin. 3Aşûr me rizgar nake; emê li hespan siwar nebin. Emê careke din ji keda destên xwe re tu caran nebêjin ‘xwedayên me’, çimkî sêwî di te de dilrehmiya bavekî dibîne.”
4“Ezê serkêşiya wan qenc bikim; ezê bi dilxwazî ji wan hez bikim, çimkî hêrsa min ji wan vegeriyaye. a a v4 Hoşêya li wir diqede ku Bav her dem dixwest zarokên xwe bîne: qenckirî, û hezkirî bi dilxwazî — ne ji ber ku wan bi dest xwe xist, lê ji ber ku dilê wî ber bi malê ve vegeriya. 5Ezê ji bo Îsraêl wek xunavê bim; ew ê wek sosinê bişkive û wek dareqizwanên Lubnanê koka xwe berde. 6Şaxên wî belav dibin; rûmeta wî wê wek dara zeytûnê be, bêhna wî wek dareqizwanên Lubnanê. 7Ew ê vegerin û di bin siya min de bijîn; ew ê wek genim geş bibin û wek mêwê bişkivin, û navûdengê wan wê wek şeraba Lubnanê be. 8Efrayîm, êdî çi karê min bi pûtan heye? Ew ez im ê ku bersiva te didim û te diparêzim. Ez wek dareserwek geş im; fêkiyê te ji min tê.”
9Kê ku jîr e, bila van tiştan fêm bike; kê ku têgihîştî ye, bila wan bizanibe. Çimkî rêyên Bavê me rast in, û yên rastîn di wan de dimeşin, lê serhildêr di wan de dikevin.
