Moab di Şevekê de Dikeve
Moab di şevekê de tê wêrankirin, û beş bi piranî dengê wê ye — serên kurkirî, girîn li ser banan, penaberên ku bi hêsiran rê hildikişin. Dilê pêxember bi xwe ji bo wê diqîre. Tu rizgarî nayê dayîn; hê bêtir soz tê dayîn.
Bavê me di ayetê de dipeyive 9
15 1Peyameke li ser Moabê. Di şevekê de Ara Moabê hat wêrankirin, hilweşandin; di şevekê de Kîra Moabê hat wêrankirin, hilweşandin. 2Heta perestgehê û heta Dîbonê diçin, diçin cihên bilind ku bigirîn; Moab li ser Nebo û li ser Mêdeba dinale. Her serî tazî hatiye kurkirin, her rî hatiye jêkirin. 3Li kolanên wê cilên şînê li xwe dikin; li ser banan û li meydanên wê her kes dinale, bi hêstiran dihele. 4Heşbon û Elealê diqîrin; dengê wan heta Yahasê tê bihîstin. Loma zilamên çekdar ên Moabê bi dengê bilind diqîrin; canê wî di hundirê wî de dilerize. 5Dilê min ji bo Moabê diqîre; penaberên wê heta Soarê direvin, heta Eglat-Şelîşiyayê. Bi hilkişîna Lûhîtê re diçin, dema ku hildikişin digirîn; li ser riya Horonayîmê qêrîna wêranbûnê radikin. a a v5 Her çiqas dadbarî dikeve jî, dilê Bavê me bi xwe ji bo Moabê diqîre — xema wî berê xwe dide gelekî derveyî Îsraêlê, bi hesreta wan jî. 6Avên Nîmrîmê zuwa bûne; giya çilmisîye, şînahiya nû çûye, tu tişt kesk namîne. 7Loma ew dewlemendiya ku bi dest xistine û tiştê ku hildane, ji ser Çemê Sopiyan dibin. 8Çimkî qêrîn li dora herêma Moabê gerîyaye; nalîna wê digihîje Eglayîmê, nalîna wê digihîje Bêêr-Elîmê.
9Avên Dîmonê bi xwînê tije ne, lê belê ezê hê bêtir bînim ser Dîmonê — şêrek ji bo filitandiyên Moabê, ji bo yên ku li welêt dimînin.
