Çapkirî

Îşaya 17 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Peyvek Li Ser Şamê

Şam dibe kelemêşa xirbeyan, û rûmeta Îsraêl kêm dibe heta du an sê zeytûnên li serê dara weşandî. Xal di nîvê re derdikeve: mirov di dawiyê de li Afirînerê xwe, Bavê me, dinêrin, ne li tiştê ku bi tiliyên xwe çêkirine. Milet mîna deryayê himîn dikin, paşê winda dibin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–6

Beş 17.

Peyxamek der barê Şamê de. Va ye—Şam êdî nabe bajar; ew dibe kelemêşa xirbeyan. Bajarên Aroêrê têne terikandin; ewê ji keriyan re bêne hiştin, yên ku wê raketin û kes wan natirsîne. Kelehê wê ji Efrayîmê winda bibe, û padîşahî jî ji Şamê; û yên ku ji Aramê mane wê wek rûmeta zarokên Îsraêl bin, Bavê artêşên ezmanan dibêje.

Wê rojê rûmeta Aqûb wê kêm bibe, û qelewiya laşê wî wê perçiqe. Wê wek gava ku palêyek genimê rawestayî berhev dike û gîsinên genim bi milê xwe diçine be; wê wek gava ku kesek li Geliyê Refayîm genim diçinîne be. Lê tenê hindik wê bimînin, wek gava ku dara zeytûnê tê weşandin: du an sê zeytûnên gihîştî li serê herî jor, çar an pênc li ser şaxên berdar, Bavê Îsraêl dibêje. a a v6 Cotkarên zeytûnê bi lêxistina şaxan bi çubikên dirêj berhev dikirin da ku fêkî biweşînin; çend zeytûnên li serê herî jor her dem ji dest dûr diman.

Wê rojê mirov wê li Afirînerê xwe binêrin, û çavên wan wê berê xwe bidin Pîrozê Îsraêl—Bavê me. b b v7 Pîrozê Îsraêl navê taybet ê Îşaya ye ji bo Bavê me — wî wek Xwedayê pîroz bi nav dike, yê ku xwe bi gelekî ve girê daye yê ku pir caran wî ji bîr dikin. Ewê li gorîgehan nenêrin, karê destên wan, û ewê li tiştê ku bi tiliyên xwe çêkirine nenêrin—stûnên Aşêrayê û gorîgehên bixûrê. Wê rojê bajarên wan ên bihêz wê wek cihên terikandî yên daristan û serê girikan bin, yên ku gava zarokên Îsraêl hatin vala bûbûn; û wê bibe wêranî. Çimkî te Bavê rizgariya xwe ji bîr kiriye, û te Zinarê penagaha xwe neanîye bîra xwe. Loma, her çend tu baxçeyên xweş biçînî û ji mêweke biyanî şitlan bidî çandin, û her çend wê rojê ku tu wan diçînî ew dest bi şînbûnê bikin, û heta sibê çandina te kulîlk bide, lê dîsa jî hilm wê di rojeke keder û êşa bêderman de winda bibe. Ax, hewara gelek gelan—ew diqîrin wek qîrîna deryayan! Gurmîna miletan—ew digurmin wek gurmîna avên bihêz! Milet digurmin wek gurmîna gelek avan, lê Bavê me wê wan şermezar bike, û ewê dûr bireve, wek kayê li ser girikan li pêş bayê têne ajotin, wek toza ku li pêş bahozê dizivire. Êvarê, tirseke nişkê ve! Beriya sibê, ew çûne. Ev para wan e yên ku me talan dikin, pişka wan e yên ku me dişelînin.