Hezkirin Cihêkariyê Nake

Dewlemend baş rûniştandin û feqîr li ser erdê rûniştandin, civînê dike dadgerek bi niyetên xerab, dema ku Bavê me feqîr hilbijart ku di baweriyê de dewlemend bibin. Baweriya ku birayekî birçî tenê bi peyvan têr dike mirî ye.

Bavê me di ayetê de dipeyive 8

Beş 2.

Birano û xwişkno, wek bawermendên Xudanê me yê birûmet Îsa Mesîh, cihêkariyê nekin. Bifikirin ku zilamek bi gustîleke zêrîn û cilên xweş dikeve civîna we, û zilamekî feqîr jî bi cilên qels dikeve hundir. Heke hûn bala xwe bidin yê ku cilên xweş li xwe kirine û jê re bibêjin: “Li vir rûne, cihekî baş,” lê ji yê feqîr re bibêjin: “Li wê derê rawestî,” an jî: “Li ber lingên min li erdê rûne,” ma we di nav xwe de cihêkarî nekir û hûn ne bûne dadgerên ku bi niyetên xerab têne ajotin? Guhdarî bikin, birano û xwişkno yên delal: Ma Bavê me feqîrên dinyayê hilnebijartine ku di baweriyê de dewlemend bin, mîratgirên padîşahiya ku ji yên ku jê hez dikin re hatiye soz dayîn? Lê we rêz li feqîran negirt. Ma dewlemend zordariyê li we nakin û we nakêşin dadgehê? Ma ew kufrê li wî navê rêzdar ê ku li ser we tê bangkirin nakin?

Heke hûn bi rastî li gorî Nivîsara Pîroz li qanûna padîşahiyê guhdarî bikin: “Ji cîranê xwe wek xwe hez bike,” hûn baş dikin.

Lê heke hûn cihêkariyê bikin, hûn guneh dikin, û qanûn we wek qanûnşikênan mehkûm dike. Kesê ku tevahiya qanûnê bigire lê li xalekê bikeve, ji şikandina hemûyê sûcdar e. Çimkî Bavê me, yê ku zîna qedexe kir, kuştin jî qedexe kir. Loma heke hûn ji zînayê dûr bikevin lê kuştinê bikin, hûn qanûnşikên in. Wek mirovên ku wê bi qanûna azadiyê werin dadbarkirin, biaxivin û tev bigerin. Dadbarî ji bo yê ku rehmê nîşan nedaye bêrehm e; rehm bi ser dadbariyê de serdikeve.

Baweriya ku Dixebite

Çi feyde ye, birano û xwişkno, heke kesek bêyî kiryaran îdîaya baweriyê bike? Ma ew bawerî dikare wî rizgar bike? Bifikirin ku birayek an xwişkek bê cilên têr û bê xwarina rojane be, û yek ji we ji wan re bibêje: “Bi silametî herin, germ û têr bimînin,” lê ji bo hewcedariyên laşê wan tiştekî nede—çi feyde ye ev? Bi heman awayî, bawerî bi serê xwe, heke bi kiryaran re nebe, mirî ye. Lê yek wê bibêje: “Bawerî li ba te heye, û kiryar li ba min hene.” Baweriya xwe ya bê kiryar nîşanî min bide, ezê jî baweriya xwe ji kiryarên xwe nîşanî te bidim. Tu bawer dikî ku Bavê me yek e; tu baş dikî. Hetta cin jî wê bawer dikin—û dilerizin. Ma tu dixwazî ku ez nîşanî te bidim, ey mirovê bêaqil, ku bawerî bêyî kiryaran bêfeyde ye? Ma bavê me Îbrahîm bi kiryaran rast ne hat hesibandin, gava ku kurê xwe Îshaq li ser gorîgehê pêşkêş kir? Tu dibînî ku bawerî bi kiryarên wî re bi hev re dixebitî, û bawerî bi kiryarên wî temam bû. Vê yekê Nivîsara Pîroz pêk anî: “Îbrahîm bi Bavê me bawer kir, û ev ji wî re wek rastî hat hesibandin,”—ew wek dostê Bavê me hat bangkirin. ^a Tu dibînî ku mirov bi kiryaran rast tê hesibandin, ne tenê bi baweriyê. Bi heman awayî, ma Rahaba qehpe jî bi kiryaran rast ne hat hesibandin, gava ku pêşwaziya qasidan kir û ew ji riyeke din ve şand? Çawa ku laşê bê ruh mirî ye, bi heman awayî bawerî jî bê kiryar mirî ye.