Çapkirî

Yêremya 19 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Bav Şûşeyê Dişkîne

Li ser peyva Bavê me, Yêremya rîspiyan derdixe geliyê ku lê zarok hatibûn şewitandin, navê wê dike Geliyê Kuştinê, û li ber wan şûşeyeke ji herî dişkîne. Ne mîna firaxa cerker, ev yek nikare ji nû ve bê çêkirin. Paşê ew vedigere hewşa Mala Bavê me.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–13, 15

Beş 19.

Bavê me weha got: Here û şûşeyeke ji herî ya çêkerê firaxan bikire, û hin ji rihspiyên gel û hin ji rihspiyên kahînan bi xwe re bigire, û derkeve Geliyê Ben-Hinom, ê ku li devê Deriyê Parçeyên Firaxan e, û li wir peyvên ku ez ji te re dibêjim, bibilîne. a a v2 Parçeyê firaxan perçeyeke ji firaxên herî yên şikestî ye; derî bi navê parçeyên firaxan ên ku li nêzî wir tavêtibûn, hat navkirin.

Bêje: Peyva Bavê me bibihîzin, ya padîşahên Cihûdayê û gelê Orşelîmê. Bavê artêşên ezmanan, Bavê Îsraêlê weha dibêje: Va ye, ez ê belayeke weha bînim ser vî cihî, ku guhên hemî kesên ku bibihîzin wê bizirin. Çimkî wan ez berdam û ev cih xerîb kir, li vir ji xwedayên din ên ku wan, bav û kalên wan û padîşahên Cihûdayê nas nedikir re bixûr şewitand, û çimkî wan ev cih bi xwîna bêguneh dagirt. Wan bilindahiyên Baal çêkirin, da ku kurên xwe di agir de wek goriyên şewatî ji Baal re bişewitînin — tiştê ku min qet ferman nedabû û biryar nedabû, û qet nehatibû bîra min. Loma va ye, roj tên, Bavê me dibêje, ku ev cih êdî ne Tofet, ne jî Geliyê Ben-Hinom bê navkirin, lê Geliyê Kuştinê. Li vî cihî ez ê plansaziyên Cihûda û Orşelîmê vala bikim, wan li ber neyarên wan bi şûr bixînim, bi destê wan ên ku li canê wan digerin. Ez ê cenazeyên wan wek xwarin bidim çûkên ezmên û dewarên erdê. b b v7 Peyva "vala kirin" li vir dişibe peyva şûşeya herî ya ku Yêremya hilgirtibû — şûşeya valakirî plansaziyên valakirî yên Cihûdayê nîşan dide. Ez ê vî bajarî bikim tirs, tiştekî ku lê tifik tê kirin; hemî kesên ku di ber re derbas bibin wê matmayî bibin û li hemî birînên wî tifik bikin. Ez ê bidim wan ku goştê kurên xwe û keçên xwe bixwin, her yek goştê cîranê xwe bixwe, di dema dorpêçê û tengahiyê de ya ku neyarên wan û yên ku li canê wan digerin li ser wan dixin.

Paşê divê tu şûşeyê li ber çavên mêrên ku bi te re diçin, bişkînî,

û ji wan re bêje: Bavê artêşên ezmanan weha dibêje: Bi vî awayî ez ê vî gelî û vî bajarî bişkînim, çawa ku firaxa çêkerê firaxan tê şikandin, ya ku êdî qet nikare ji nû ve bê çêkirin. Û ew ê li Tofetê veşêrin, çimkî cihekî din tuneye ku lê veşêrin. Bi vî cihî û şênahiyên wî re ez ê vê bikim, Bavê me dibêje — vî bajarî wek Tofetê bikim. Xaniyên Orşelîmê û xaniyên padîşahên Cihûdayê wê wek Tofetê bên gemarkirin — her xaniyê ku li ser banê wî wan ji hemî artêşa ezmên re bixûr şewitand û ji xwedayên din re goriyên vexwarinê vala kir.

Yêremya ji Tofetê hat, ku Bavê me ew şandibû wir da ku pêxemberîtiyê bike, û li hewşa mala Bavê me rawesta û ji hemî gel re got:

Bavê artêşên ezmanan, Bavê me yê Îsraêlê weha dibêje: Ez ê her belaya ku min li dijî vî bajarî got, bînim ser wî û ser hemî bajarokên wî, çimkî wan stûyê xwe hişk kir û red kir ku peyvên min bibihîzin.