Tembûra Min li ser Şînê Hatiye Akordkirin
Niha kurên mirovan ên ku wî nedixwest bi kûçikên keriyê xwe re bihêle, wî dikin stirana xwe û tifê berê wî dikin. Hestiyên wî bi şev dişewitin. Ew dibêje Bavê me ew avêtiye nav herriyê û bersiva hawara wî bi nerînekê dide.
30 1“Lê niha yên ji min piçûktir bi min dikenin—mirovên ku min nedixwest bavên wan bi kûçikên keriyê min re bihêlim. 2Hêza destên wan ji min re çi kêr dihat? Zexma wan qediyabû. 3Ji feqîrî û birçîbûnê ziwa bûbûn, di tariya wêranî û xirbetê de erdê hişk dikirtandin. 4Di nav darikan de giyayê şor diçinîn, û rehên dara gezmê xwarina wan bûn. a a v4 Giyayê şor û dara gezmê nebatên çolê yên hişk in — xwarina dawî ya kesên ku bi tevahî bêçare ne. 5Ew ji nav mirovan hatin qewirandin; xelkê li pey wan qîriya wek ku li pey diziyekî. 6Diviyabû di newalên çemên ziwa de, di qulên erd û keviran de bijîn. 7Di nav darikan de direqiyan; li bin gezgezkan li hev dicivîn. 8Nifşekî bêaqil û bênav bûn, ji welêt hatin qewirandin.
9“Û niha ez bûme stirana wan a tinazê; ez ji wan re bûme pêkenok. 10Ew ji min nefret dikin û xwe ji min dûr digirin; ew xwe ranagirin ku tifê berê min bikin. 11Ji ber ku Xwedê têla kevana min vekiriye û ez biçûk xistime, wan hemû zapt li ber min avêtine. 12Li milê min ê rastê komeke serhişk radibin; ew lingên min didin aliyekî û li hemberî min tepikên xirbetê yên dorpêçê ava dikin. 13Ew rêya min xera dikin; ew ji belaya min feydê dibînin, û kes wan ranagire. 14Ew wek ku ji qulnekeke fireh ve tên; di nav deng û hewarê de ser min diherikin. 15Tirs li hemberî min hatine berdan; rûmeta min wek ba hatiye qewirandin, û bextewariya min wek ewrekî derbas bûye.
16“Û niha jiyana min di hundirê min de tê rijandin; rojên êşê ez girtime. 17Bi şev hestiyên min tên qul kirin, û êşên kirtandinê qet aram nabin. 18Bi hêzeke mezin cilê min tê badan; ew min hişk girê dide wek yaxiya kirasê min. 19Bavê me ez avêtime nav heriyê, û ez bûme wek toz û xweliyê.
20“Ez ji bo alîkariyê gazî te dikim, lê tu bersiva min nadî; ez radibim ser xwe, û tu tenê li min dinêrî. 21Tu li hemberî min hişk bûyî; bi hêza destê xwe tu êrîşî min dikî. 22Tu min hildidî nav bayî û didî siwarkirin; tu min di hangameya bahozê de davêjî vir û wê. 23Çimkî ez dizanim ku tê min bibî cem mirinê, bal mala ku ji hemû zindiyan re hatiye diyarkirin.
24“Lê ma kes ji nav wêranan destê xwe dirêj nake, an di felaketa xwe de hewarê nake? 25Ma min ji bo yê ku roja wî dijwar bû negirî? Ma canê min ji bo belengazan xem nekir? 26Lê gava min hêviya qenciyê dikir, xerabî hat; gava min li benda ronahiyê bû, tarî daket. 27Hundirê min dikele û aram nabe; rojên êşê li hemberî min radibin. 28Ez reş-reş digerim, lê ne ji tavê; ez di nav civatê de radibim ser xwe û hewarê dikim. 29Ez bûme birayekî çeqelan û hevalekî devemişkan. 30Çermê min reş dibe û ji min diqetiye, û hestiyên min bi tayê dişewitin. 31Tembûra min li ser şînê hatiye akordkirin, û bilûra min li ser dengê girînê.”
