Bavê me Padîşahên Bakur Têk Dibe

Padîşahên bakur bi hesp û erebeyên wekî qûma li ber behrê li hev kom dibin, û Bavê me wan li ber avên Mêromê têk dibe; reçikên hespan tên birîn, erebe tên şewitandin. Tenê Hasor tê şewitandin. Paşê şerê dirêj diqede, û welat rihet dibe.

Bavê me di ayetê de dipeyive 6

Beş 11.

Gava Yabîn padîşahê Hasorê ev bihîst, wî ji Yobab padîşahê Madonê re, ji padîşahê Şîmronê re û ji padîşahê Axşafê re xeber şand, û ji padîşahên bakur re: li welatê çiyayî, li Erabaya başûrê Kînerotê, li deştê û li bilindahiyên Dorê yên rojava; ji Kenaniyên rojhilat û rojava re, ji Emoriyan, Hîtiyan, Perîziyan û Yebûsiyan li welatê çiyayî re, û ji Hîviyên li bin Hermonê li welatê Mîspayê re. Ew bi hemû leşkerên xwe re derketin—artêşeke mezin wekî qûma li ber behrê—û gelek pir hesp û erebe. Hemû van padîşahan yek bûn û hatin ku bi hev re li ber avên Mêromê konên xwe deynin, da ku li dijî Îsraêl şer bikin.

Bavê me ji Yêşû re got: “Ji wan netirse, çimkî heta vê demê sibê ezê wan hemûyan, mirî, bidim Îsraêl. Reçikên hespên wan birî bike û erebeyên wan bi êgir bişewitîne.”

Yêşû û artêşa wî li ber avên Mêromê ji nişkê ve hatin ser wan û êrîş kirin ser wan, û Bavê me ew dan Îsraêl, ku ew lê xistin û heta Sîdona Mezin û Mîsrefot-Mayîmê, û ber bi rojhilat ve heta Geliyê Mîspayê li pey wan ketin, bêyî ku kesek sax bimîne. Yêşû wekî Bavê me jê re gotibû li wan kir: wî reçikên hespên wan birî kirin û erebeyên wan bi êgir şewitandin. Wê demê Yêşû vegeriya, Hasor girt û padîşahê wê bi şûr kuşt, çimkî Hasor berê serê hemû van padîşahiyan bû. Wan her kesê di nav de bi şûr xist, ew bi temamî ji holê rakirin; tiştê ku hilm dida nema, û Yêşû Hasor bi xwe bi êgir şewitand. Yêşû bajarên hemû van padîşahan û hemû padîşahên wan girt, ew bi şûr xistin û ew ji holê rakirin, wekî ku Mûsayê bendeyê Bavê me emir kiribû. Îsraêl ji bajarên li ser girikên xwe rûniştî yekî jî neşewitand, ji bilî tenê Hasorê—Yêşû ew yek şewitand. Îsraêl hemû talan û sewalên van bajaran ji bo xwe girtin, lê her kesî bi şûr xistin heta ku tu kes bi hilm nema. Çawa ku Bavê me ji bendeyê xwe Mûsa re emir kiribû, Mûsa jî wisa ji Yêşû re emir kir, û Yêşû ew kir, ji hemû tiştên ku Bavê me ji Mûsa re emir kiribûn tiştek nekirî nehişt.

Yêşû hemû vî welatî girt: welatê çiyayî, hemû Negebê, hemû welatê Goşenê, deşt, Eraba û welatê çiyayî yê Îsraêl bi deşta wî re. Ji Çiyayê Halaqê, ku ber bi Sêîrê ve bilind dibe, heta Baal-Gadê li Geliyê Libnanê li bin Çiyayê Hermonê, wî hemû padîşahên wan girtin, lê xistin û kuştin. Yêşû dema dirêj li dijî hemû van padîşahan şer kir. Tu bajarî bi Îsraêl re aştî nekir, ji bilî Hîviyên li Gîbeonê; Îsraêl hemûyan di şer de girtin. Çimkî Bavê me dilên wan hişk kirin, da ku li dijî Îsraêl şer bikin, da ku ew ji holê bên rakirin, nebe ku dilovanî li wan bê kirin, û bên ji nav birin—wekî ku Bavê me ji Mûsa re emir kiribû. Wê demê Yêşû çû û Enakî ji welatê çiyayî—Hebron, Debîr, Enab—û ji hemû welatê çiyayî yê Cihûdayê û ji hemû welatê çiyayî yê Îsraêl rakir, ew û bajarên wan ji holê rakirin. Li welatê Îsraêliyan tu Enakî nema; tenê li Gazzeyê, Gatê û Aşdodê hin ji wan man. Îcar Yêşû hemû welat girt, rast wekî ku Bavê me ji Mûsa re gotibû, û ew li gorî dabeşkirina eşîrên wan wekî mîrat da Îsraêl. Paşê welat ji şer rihet bû.