Mîrata Bavê me ji bo Efrayîm
Sînorê Efrayîm ji Erîxayê di welatê çiyayî re heta deryayê tê meşandin, bi bajarên zêde yên ku di nav pişka Menaşe de hatine dayîn. Nivîs bi mikurhatinekê bi dawî dibe: Kenaniyên li Gezerê qet nehatin qewitandin, tenê bi karê bêgariyê hatin girtin.
16 1Pişka ji bo neviyên Ûsiv ji Çemê Urdunê li Erîxayê, li rojhilatê avên wê, derket çolê, ji Erîxayê ber bi jor ve di nav çiyayan re heta Beytêlê çû. 2Ji Beytêlê çû Lûzê, û ber bi tixûbê Erkiyan ê li Atarotê çû. 3Ber bi rojava ve daket tixûbê Yafletiyan, heta tixûbê Beyt-Horona Jêrîn, heta Gezerê, û li deryayê bi dawî bû.
4Bi vî awayî neviyên Ûsiv —Menaşe û Efrayîm— mîrata xwe wergirtin. 5Tixûbê neviyên Efrayîm li gorî eşîrên wan wisa bû: tixûbê wan ê rojhilatî ji Atarot-Adarê heta Beyt-Horona Jorîn diçû. 6Tixûb ber bi deryayê ve çû, Mîxmetat li aliyê bakur bû; ber bi rojhilat ve zivirî Taanat-Şîloyê, û ji rojhilatê wê derbas bû Yanoahê. 7Paşê ji Yanoahê daket Atarotê û Naarayê, gihîşt Erîxayê, û li Çemê Urdunê bi dawî bû. 8Ji Tapûahê tixûb ber bi rojava ve çû Newala Qanayê, û li deryayê bi dawî bû. Mîrata eşîra neviyên Efrayîm li gorî eşîrên wan ev e. 9Herweha ji bo neviyên Efrayîm di nav mîrata neviyên Menaşe de bajarên veqetandî jî hebûn —hemû bajar bi gundên xwe ve. 10Lê wan Kenaniyên li Gezerê neqewitandin; Kenanî heta îro jî di nav Efrayîm de dijîn, û bi karê bêgariyê hatine girtin.
