Bav Erdê Mayî Parve Dike

Heft êl hê erdê ku Bavê me daye nestandine, û Yêşû dipirse heta kengî wê dereng bixin. Ew mêran dişîne ku erd li heft beşan binivîsin, li Şîloyê pişkê davêje, û pişka biçûk a Binyamîn di navbera Cihûda û Ûsiv de pêşî tê vegotin.

Beş 18.

Piştre hemû civata Îsraêl li Şîloyê civiya û konê civînê li wir danî, çimkî erd li ber wan bindest bûbû. Di nav zarên Îsraêl de heft êl mabûn ku hêj mîrata xwe nestandibûn. Piştre Yêşû ji Îsraêliyan pirsî: “Hûnê heta kengî dereng bikevin ku hûn têkevin û xwedîtiya erdê ku Bavê me, Xwedayê bavên we, daye we bikin? Ji her êlê sê mêran bidin; ezê wan bişînim ku di nav erd re biçin, wê ji bo mîrata wan binivîsin û vegerin ba min. Ewê wî li heft beşan parve bikin: Cihûda li herêma xwe ya başûr dimîne, û mala Ûsiv li herêma xwe ya bakur dimîne. Erd li heft beşan binivîsin û li vir bînin ba min, û ezê li vir li ber Bavê me ji bo we pişkê bavêjim. Ji Lêwiyan re di nav we de para tuneye—kahîntiya Bavê me mîrata wan e. Gad, Rûbên û nîvê êla Menaşe berê mîrata xwe li rojhilatê Urdunê standine, ku Mûsa, xizmetkarê Bavê me, daye wan.”

Mêr derketin rê, û Yêşû li wan ên ku diçûn ferman kir ku erd binivîsin: “Herin, di nav erd re bigerin, wê binivîsin, vegerin ba min, û ezê li vir li Şîloyê li ber Bavê me ji bo we pişkê bavêjim.”

Mêr çûn, di nav erd re derbas bûn, wê li gorî bajaran li heft beşan li ser tomarekê nivîsîn, û li ordîgehê li Şîloyê vegeriyan ba Yêşû. Yêşû li Şîloyê li ber Bavê me ji bo wan pişk avêt, û li wir Yêşû erd di nav Îsraêliyan de parve kir, para her yekî da wan.

Diyariya Bav ji Binyamîn re

Pişka êla neslên Binyamîn li gorî malbatên wan derket; sînorê pişka wan di navbera neslên Cihûda û neslên Ûsiv re derbas bû. Sînorê wan ê bakur ji Urdunê dest pê kir, hilkişiya ser girê bakurê Erîhayê, di nav çiyan re ber bi rojava ve hilkişiya, û li çola Beytawênê bi dawî bû. Ji wir sînor ber bi başûr ve ber bi Lûzê ve derbas bû, ber bi nişîva wê (Beytêl), paşê daket Atarot-Adarê, li ser girê başûrê Beyt-Horona Jêrîn. Sînor li aliyê rojava xwar bû û ber bi başûr ve zivirî, ji girê ku li hemberî Beyt-Horonê ye ber bi başûr ve, û li Kîryat-Baalê (Kîryat-Yearîm), bajarekî neslên Cihûda, bi dawî bû. Ev aliyê rojava bû. Aliyê başûr ji kêleka Kîryat-Yearîmê dest pê kir; sînor ber bi rojava ve çû heta kaniya avên Neftoahê. Sînor daket kêleka girê ku li hemberî Geliya Ben-Hinomê ye, li serê bakurê Geliya Refayîmê, paşê daket Geliya Hinomê heta nişîva başûr a Yebûsiyan, û çû heta Eyn-Rogelê. Ber bi bakur ve ber bi Eyn-Şemeşê ve zivirî, çû heta Gelîlotê ku li hemberî hilkişîna Adûmîmê ye, paşê daket Kevirê Bohanê kurê Rûbên. Ber bi bakur ve derbasî nişîva ku li hemberî Erebayê ye bû, paşê daket nav Erebayê. Sînor çû heta nişîva bakur a Beyt-Hoglayê, û li kendava bakur a Behra Mirî, li serê başûrê Urdunê bi dawî bû. Ev sînorê başûr bû. Urdun li aliyê rojhilat sînorê wê bû. Ev mîrata Binyamîniyan bû, bi sînorên xwe yên dorê, li gorî malbatên wan. Bajarên êla Binyamîn, li gorî malbatan, ev bûn: Erîha, Beyt-Hogla, Emek-Kezîz, Beyt-Eraba, Zemarayîm, Beytêl, Awîm, Para, Ofra, Kefar-Amonî, Ofnî û Geba—donzdeh bajar bi gundên wan re. Gibeon, Rama, Beerot, Mîzpe, Kefîra, Moza, Rekem, Îrpeel, Tarala, Zela, Haelef, bajarê Yebûsiyan—Orşelîm—Gibea û Kîryat: çardeh bajar bi gundên wan re. Ev mîrata neslên Binyamîn e li gorî malbatên wan.